Co to jest milosc?

> A ona zawsze wybierze tego co potem zniknie.
no i kto jest wtedy winny?
Ona sama sobie winna bo wybrała tego co znika, czy On winny bo znikł...
a mogło być tak dobrze gdyby nie skusiła się piękną ułudą i wybrała tego może trochę mniej zwiewnego, ale na całe życie...

Przeczytałem te trzy Twoje opisy. Czy jesteś pewnien, że te pierwsze dwa przykłady zasługują, by nazywać je ''miłość''?
Dla mnie miłością jest tylko ten trzeci wariant.

Miłość jest stanem w którym nasze wszelkie działania są ukierunkowane na drugą osobę, stanem naszej psychiki w trakcie której, wszystko co rodzi się w naszej głowie jest nam potrzebne i jednocześnie sprawia przyjemność drugiej osobie. Miłość jest braniem i im więcej bierzemy tym bardziej nasza miłość się pogłębia. Branie nas cieszy i zadawala, biorąc czujemy się bardziej czuli i wrażliwi. Z natury jesteśmy dobrzy i tego pragniemy. Gdy tylko spotkamy "żródło" z którego możemy brać to jest właśnie miłość a będzie ona prawdziwa i jedyna, gdy "żródło" poczuje to to samo co my, będzie chciało brać. Dlaczego cierpimy ? Bo nasza chęć brania nie spełniła się, nie mogliśmy być dobrymi, czułymi i wrażliwymi. Nie doceniono nas.

Bardzo mi się podoba jak jak tak dojrzale mówicie o miłości. Tylko ta Twoja kwestia, Gamrep, o ułudzie - nie uwazasz, że często tak się dzieje również w drugą stronę? Doświadczyłam tego...

Napisałam 2 x "jak", ups...

> Tylko ta Twoja kwestia, Gamrep, o ułudzie - nie uwazasz, że
> często tak się dzieje również w drugą stronę? Doświadczyłam
> tego...
Zdaję sobie sprawę, że tak - dziła to w obie strony.
W ogóle ja jestem przeciwnikiem przypisywania złych lub dobrych cech tylko jednej płci: nie tylko i nie wszystkie kobiety są niezdecysowane, nie wszyscy i nie tylko faceci są niewierni, nie wszystkie kobiety są uczuciowe, nie wszyscy faceci to samoluby itd...

Mam nadzieję, że tak jest :)).