Koniec świata

Fajnie się Was czyta :-) Pozdrawiam

Tak, palnik jest potrzebny, chociażby po to, żeby zrobić taką skorupkę karmelu na creme brulee (tak sobie wyobrażam, że zjadło by się coś dobrego w nagrodę po tej całej wspinaczce).

Hmmm... nie piłam jeszcze dobrego wina za 10 zł. Toż to straszne kwasiory! A jeśli chodzi o to wino różane, to pewnie można gdzieś kupić te owocki... Przecież te pączkarnie muszą gdzieś kupować owoce na nadzienie. A w ogóle to Cię nie poznaję - tyle razy pisałeś, że jak się chce, to wszystko można :)

Dwie i pół...

"wspiąć z plecakiem, namiotem, menażkami, butlą gazową z palnikiem do podgrzewania fasolki po bretońsku, fasolką po bretońsku, miską do mycia, pompką do materaca i innymi takimi rzeczami.."

Na takie wysokości bierze się menażkę, namiot i palnik - bez butli. Plecak to jakby trzecia ręka. Tego się nie zauważa ;). Przecież nie będę nosił namiotu w siatce.

"Hahaha, tak na początku narzekałeś, jaki to potrzask i stres dla faceta sprawić wymuszony komplemet, a następnie sam sobie zaprzeczyłeś. "
Oczywiście! Przecież to zauważyłaś, że jestem przeciw. Tak po prostu. Nawet przeciw sobie. Cieszę się, że p oraz kolejny Cię zainspirowałem.

Wino z róży nie jest wcale na wyciągnięcie ręki. Owoce należy zebrać dojrzałe, najlepiej po pierwszych przymrozkach. Ewentualnie wrzucić do zamrażalki na noc. Owocki są małe, krzaczki kolczaste. Może i na wyciągnięcie ręki, ale ręka wtedy jest podrapana. Poza tym czas pozyskiwania owoców też jest spory. Wyrób wina jest pracochłonny. Gdy tymczasem w markecie jest spory wybór win po 10 zł. Więc pokusa aby się nie męczyć jest duża.

Przyznaję, że trochę (ale tylko trochę) mnie zawstydziłeś, podając przykład Twoich rodziców (naprawdę gratuluję pomysłu - pewnie będą mieli super fajne wakacje). Ale moje fiordy to nie słomiany zapał – mam już zaczątki planu i nie ma w nim wcale ani roweru, ani kajaka :)

Dwie i pół? Ciekawe, jakie... Tak przejrzałam wszystkie rzeczy, które wymieniłam, i jeśli chodzi o pół, to pasuje mi tylko pół fasolki po bretońsku. A te dwie...?

Hahaha, tak na początku narzekałeś, jaki to potrzask i stres dla faceta sprawić wymuszony komplemet, a następnie sam sobie zaprzeczyłeś. I to aż... trzy razy. Komplement 1 z padaniem na cyce – tyle nieprawdziwy, co rozbrajający, bardzo się uśmiałam. Komplement 2 z linkiem: jeśli chodzi o sam komplemet o 0:12, był nieco obcesowy, ale za to przy okazji dostało mi się coś innego: cudna piosenka i fragment jednego z moich ulubionych filmów. Tak mnie to wciągnęło, że po przeczytaniu Twojego maila obejrzałam go sobie w całości. Mmmm... sama przyjemność. No i komplemet 3 – nie wiem, czy zmierzony - w PS.
A więc posumowując, dziękuję i wcale nie żałuję mojego strzału w kolano :)

Jeśli chodzi o wino różane, to w sumie zawsze jest na wyciągnięcie ręki, prawda? A mając już wprawę możesz nie dopuścić, aby znowu się skiepściło.

"... bo takie zachowanie odstrasza i normalny facet sobie z tym *nie* poradzi...."

Cieszę się, że odzyskałaś dystans i poczucie humoru :).

Zacznę od drobiazgów.
"no bo "mniej radosnych" to chyba eufemizm?"
Otóż nie! To pokazuje tylko Twoją delikatność w tym temacie. Jeśli chodzi o mnie to jest to dla mnie pozytywne myślenie a nie ironia (patrz 2:50*). Są tematy radosne i mniej radosne :).

"Aconcagua (znowu musiałam sprawdzić)..."
Brawo! Czuję się po pierwsze doceniony. A w zasadzie moja znajomość geografii. Podoba mi się też to, że nie udajesz. Musiałaś sprawdzić i się do tego zwyczajnie przyznajesz. Jest to jeden z powodów dla których ta dyskusja jest taka sympatyczna (przynajmniej dla mnie). Stroszymy piórka, ale nie stroimy się w cudze.

Jeszcze wrócę do tematu eufemizmów i Norwegii.
To nie są rady wyczytane z gazety u fryzjera. Wierzę w pozytywne myślenie i dzielę się (również z Tobą) tą wiarą. A moi rodzice wybierają się na objazdówkę, autem osobowym. Będą przemieszczać się i spać w zwykłym osobowym aucie. Bo nie stać ich na hotel. Będą jeść obiady z weków bo nie stać ich na restaurację. Wystarczy chcieć (patrz pozytywne myślenie o 2:50*). Gdyby Norwegia była dla Ciebie czymś, co koniecznie musisz zobaczyć przed końcem (Twoim lub świata) to byś napisała: do widzenia zielony, wsiadam na kajak/rower (niepotrzebne skreślić) i kieruję się w stronę fiordów, trzymaj kciuki, napiszę jak wrócę". Tak przynajmniej to widzę.

"Aconcagua (znowu musiałam sprawdzić)...? To niewątpliwie wymaga biwakowania. Zastanów się, Szary Koczowniku, czy dasz radę się tam wspiąć z..."
Właśnie to jest w tym wszystkim fascynujące. Tego czy dam radę czy nie, nie da się rozwikłać przy pomocy eksperymentu myślowego. Trzeba wierzyć że się uda i się ruszyć. Pozostaje niepewność. Świadomość, że będzie ciężko. Całe szczęście z wymienionych przez Ciebie rzeczy przydadzą się tylko dwie i pół :). Więc aż tyle noszenia nie ma ;).

"Wino z dzikiej róży... Czy to ta sama róża, z której robi się nadzienie do pączków?"
Tak. Ta sama. Kiedyś narobiłem ale przez mój błąd pracujące wino rozsadziło ... balon. Zapach był niesamowity. Ale niczego się z tego nie udało uzyskać, z powodu wszechobecnego szkła. To też w sumie pokazuje na czym może zależeć. Na czymś co było na wyciągnięcie ręki ale się skiepściło.

"Widzę w tej sytuacji tylko jedno wyjście: jakiś wyszukany komplement."
To jest strzał w kolano w Twoim wykonaniu. Stawianie mnie w takiej pozycji jest bardzo bliskie temu: "no, bądź mężczyzną, zrób coś". Zwyczajny mężczyzna zestresuje się takim postawieniem sprawy. Jest w potrzasku. Zrobi to "coś" to i tak będzie nie to. Bo gdyby wiedział co zrobić, to by to zrobił. Więc jego działanie będzie nieskuteczne. Poza tym mężczyzna zostaje pozbawiony inicjatywy. No i porażka.
Z drugiej strony postawi się? Uniesie honorem? Też porażka. Także wiesz, na przyszłość uważaj, bo takie zachowanie odstrasza i normalny facet sobie z tym poradzi.
(raz, dwa, trzy - próba radzenia sobie)
Twoja uroda maleńka powaliła mnie na cyce. Daj mi mapę swoich oczu bo się w nich zgubiłem.
(uwaga! teraz radzę sobie)
Uwielbiam ten dialog:
* http://www.youtube.com/watch?v=nNrT9ys6-EU
Jest tam komplement dla Ciebie (0:12*). Dla ułatwienia podpowiem Ci, że kobieta na jeden komplement odpowiada dwoma (1:52*) i (2:45*).

Ps. Od jakiegoś czasu z przyjemnością czytam Twoje wpisy.

Nie wytrzymam, Zielony, proszę Cię, nie pogrążaj się :)) Jak już przebolałam trącenie rydwanem (Boże, toż to czasy starożytne...) czasu, to dowiedziałam się, że na dodatek bliżej mi do siwego beduina i że w ogóle temat mojego wieku to smutna (no bo "mniej radosnych" to chyba eufemizm?) sprawa i lepiej go skończyć. Ratuuunku! Widzę w tej sytuacji tylko jedno wyjście: jakiś wyszukany komplement. Ale nie wiem, jak u Ciebie z komplementami...

Aconcagua (znowu musiałam sprawdzić)...? To niewątpliwie wymaga biwakowania. Zastanów się, Szary Koczowniku, czy dasz radę się tam wspiąć z plecakiem, namiotem, menażkami, butlą gazową z palnikiem do podgrzewania fasolki po bretońsku, fasolką po bretońsku, miską do mycia, pompką do materaca i innymi takimi rzeczami... to brzmi jak spore wyzwanie!

Wino z dzikiej róży... Czy to ta sama róża, z której robi się nadzienie do pączków? Jeśli tak, to chyba może być warte końca świata.

Mi bliżej do Szarego Koczownika niż Głodnego Nastolatka. I dobrze mi z tym. Przepraszam. Jest tyle radosnych tematów, nie musimy na forum rozmawiać o tych mniej radosnych.

Doczytałam, ale przed oczami cały czas plątał mi się ten rydwan czasu i... muszę doczytać, ale dopiero jak ochłonę.

Dalszej części nie doczytałaś ;)?

Trącona rydwanem czasu???? Użycie słowa "rydwan" wcale nie poprawiło brzmienia...

"... tym bardziej, jeśli zamiłowanie do biwakowania ma się już za sobą"
Pamiętam z innego wątku, że jesteś już lekko trącona rydwanem czasu, ale bez przesady! Jest nawet takie stowarzyszenie "Grey Nomads" skupiających podróżników, których skronie zostały przyprószone szlachetną patyną. Jeżdżą swoimi domkami na kołach i zwiedzają świat. Dzielą się spostrzeżeniami i dobrymi radami. Sam zamierzam do nich na emeryturze dołączyć. A niech to! To już nie tak długo. Czas się rozglądać za jakimś autem.

"co Ty chciałbyś zobaczyć albo przeżyć wielkiego przed końcem świata."
Obawiam się, że nie ma takiej rzeczy. Lista miejsc które chciałbym odwiedzić jest długa :), na pierwszym miejscu (alfabetycznie) jest Aconcagua, na ostatnim może Zair. Jeszcze wiele mi zostało do spróbowania.

Dlaczego przetwory się nie liczą? Chciałbym kiedyś zrobić wino z dzikiej róży. Pomysł dobry jak każdy inny :).

Ale nawet jeśli moja lista miejsc byłaby odhaczona. Wino nawet z tarniny już dawno odchorowane, to na pewno znalazłbym sobie jakiś inny cel. W końcu za horyzontem też coś musi być. Nieprawdaż?

Nie przeceniam wartości pieniędzy w życiu (chyba!), jednak w przypadku podróżowania po Norwegii trzeba się chyba zawziąć i być realistą-materialistą, tym bardziej, jeśli zamiłowanie do biwakowania ma się już za sobą :)
A swoją drogą, Zielony, tak rozprawiamy o mojej Norwegii, a ciekawa jestem, co Ty chciałbyś zobaczyć albo przeżyć wielkiego przed końcem świata. No wiesz, coś takiego, żebyś mógł powiedzieć: "Ok, widziałem, przeżyłem, to teraz może mnie piorun trzasnąć". Przetwory owocowe się nie liczą :)

Podajesz tylko jeden powód stojący na przeszkodzie temu, żeby dziarsko ruszyć na północ. A pieniądze to żaden powód :). Skoro byłaś w Norwegii kilka (od 3 do 9) razy to wiesz, że są różne możliwości. I droższe i tańsze.
Reasumując. Nie ma żadnych podejrzeć. Po prostu czytam uważnie co piszesz. Wyciągam wnioski i wychodzi to co wychodzi. :)

Cieszę się, że udało mi się zasiać w Tobie odrobinę ciekawości :)). W tej stodole akurat nocowałem za symboliczną złotówkę albo za dobre słowo.
Jakby interesowały Cię namiary to od cerkwi trzeba iść w górę wioski, minąć most, skrzyżowanie (wybacz te górnolotne określenia) i przy krzyżu skręcić w prawo.

Ach, Zielony, Twoje podejrzenia o tym, że chciałabym podróżować tylko palcem po mapie, są zupełnie nietrafione :) Dla fiorda jestem gotowa zdjąć obcasy, zmyć maskarę, aby deszcz mi jej nie rozpuścił, ani mróz nie zmroził, założyć trampki lub kalosze i... po prostu się napawać. Poza tym byłam kilka razy w Norwegii i po prostu wiem, że muszę tam wrócić i zobaczyć więcej - to jak magnes i bardzo trudno się oprzeć.

Czytałam o coachsurfingu i jest to jakiś pomysł... tak w ostateczności. Bo jednak wygodny hotel i totalne nieskrępowanie to duży plus.

Aż sprawdziłam, w jakiej wiosce mieszkał Andrzej Stasiuk. W zamian za co nocowałeś w tej stodole? Obronik czy jakieś inne przyjemności?

@Nie-walentynka
(Staję się poważny, choć trochę) Malownicze hotele właśnie po to są, żeby kosztowały. Po to ktoś ten hotel buduje, utrzymuje, żeby w ciągu paru lat inwestycja się zwróciła. Norwegia nie jest wyjątkiem. Powiedziałbym, że jest nawet jaskrawym tego przykładem. Jednym słowem nie widzę możliwości jak zdobyć nocleg w hoteliku niezależnie od tego czy to Geiranger czy Kielce.
Powiem więcej. Społeczeństwa Europy Zachodniej nie są skłonne do udzielania noclegów w stodołach. Nawet nasi polscy rolnicy niestety stają się coraz bliżsi temu wzorcowi. Mam nadzieję, że we wsi, w której mieszka Andrzej Stasiuk, żyje jeszcze "mój" gospodarz, a jego stodoła jest w dobrym stanie. Kończąc dygresję i reasumując jak zdobyć nocleg w stodole w Norwegii też nie wiem.

Ale jest coś za coś! Popularne są serwisy, gdzie na zasadzie wzajemności można liczyć na nocleg w domu. Określasz np. że jesteś w stanie przenocować w Gdańsku dwie osoby przez miesiąc i musisz się z tym liczyć, że ktoś Cię poprosi o nocleg. Ale jednocześnie masz dostęp do adresów innych chętnych osób. Z doświadczeń znajomych na 100 zapytań otrzymuje się kilka, kilkanaście odpowiedzi, z których można wybrać najbardziej odpowiedni nocleg. Sam nie korzystałem.

Jeśli chodzi stricte o Norwegię to tanim sposobem na zwiedzenie tego kraju jest podróż samochodem kempingowym.

Każdy z wymienionych przeze mnie sposobów wiąże się z pewnymi niedogodnościami. I tu pojawia się pytanie. Cz Ty naprawdę chcesz zobaczyć fjordy, lodowce i wangi czy tylko romantycznie o tym myślisz? Chcesz podróżować czy gościć się w hotelach? Czy siedząc w swoim wygodnym fotelu oglądasz jakiś kanał podróżniczy i z ulubionym napojem w dłoni myślisz sobie: "och jak cudownie byłoby się tam znaleźć". Ale zaraz potem myślisz "tylko to jest taaakie drogie" żeby przypadkiem pierwsza myśl nie nabrała realnego kształtu.
Czy jesteś gotowa porzucić (choćby na chwilę) swoje ciepłe, wygodne mieszkanko żeby ruszyć w nieznane?
Pieniądze na podróż to najmniejszy i dopiero pierwszy problem. Potem pojawią się następne. Jak choćby to, że w Norwegii dużo pada i jest zimno. Wzięłabyś parasol i wyszła na przystań zobaczyć zapłakanego deszczem fjorda, czy siedziałabyś w hotelowym pokoju, w wygodnym fotelu, ze szklanką ulubionego napoju i oglądała jakiś kanał podróżniczy?

@Zielony
No tak, z taka przekorą to rzeczywiście nie ma co na Ciebie liczyć w sprawie kredytu... Ale chcę każdej rady, która mnie przybliży do fiordów. Tylko... tak żeby nie było kulą w płot... wolałabym bardziej kierunek "jak zdobyć nocleg w malowniczym hoteliku nad samym fiordem za 20% ceny" niż "darmowy nocleg w stodole u norweskiego chłopa w zamian za uprzątnięcie obronika". Czy coś Ci przychodzi do głowy?

zadaj sobie pytanie czy faktycznie w czasie armagedonu chciałbyś leżeć koło jakieś "panny" i siatki z kaską................? , sex, modlitwa, śpiew, taniec, dobre żarcie i Twoje 'zaciery" to moja rada a wam laski radzę teraz spotkać się z kolegą bo później się nie dopchacie...
pozdrawiam G.

@Nie-walentynka
Niekoniecznie całą kasę. Mówię: teoretycznie, gdybym wiedział wcześniej niż reszta ludzkości to wziąłbym tę kasę (gdyby mi na tym zależało i gdybym był pracownikiem banku) i wyszedł. Nie liczyłbym. Spakowałbym do siatki i wyszedł. Tak czy inaczej nie udzieliłbym Tobie kredytu. Bo by mnie nie było w banku :P.
Ale to zupełnie teoretycznie-teoretycznie. Bo znając swoją przekorę mógłbym się zdecydować na kulturalne spotkanie w gronie najbliższych przyjaciół. Połączonego z konsumpcją przetworów.

Chcesz rady zielonego? Nie chcesz ale i tak dostaniesz :P. Norwegia nie musi być droga. Jest wiele sposobów na tanie podróżowanie.

@Zielony
Sam byś zgarnął całą kasę... Ależ wyszedł z Ciebie egoista, a nawet chyba trochę pies ogrodnika :) Załóżmy, że do końca świata został tydzień. Ile pieniędzy może być w banku? Powiedzmy, że to bardzo mały banczek i jest tam tylko jakieś 20 milionów. Na co wydałbyś sam 20 milionów w ciągu tygodnia? Nie ma sensu kupować nieruchomości i innych rzeczy materialnych, bo nie wiadomo, czy przetrwają. Ta kasa jest więc tylko na zabawę - na rzeczy szalone i przyjemne, ale ulotne. A podobno jedną z najprzyjemniejszych rzeczy, jakie można sobie wyobrazić, dającą przeogromną satysfakcję, jest sprawianie przyjemności innym - np. poprzez podzielenie się 20 milionami. Czy te argumenty chociaż trochę do Ciebie przemawiają?

Szaleństwo na fiordach to w sumie żadne szaleństwo, ale chciałabym zobaczyć wszystkie największe fiordy w Norwegii, pomieszkać tam trochę, żeby widzieć je co rano, popłynąć nimi i w ogóle... mieć je blisko tak długo, aż się nimi nacieszę. A to by było bardzo długo, no i - jako że to Norwegia - drogo, więc to w pewnym sensie szaleństwo. Ale w sumie jak teraz to piszę, to właściwie wydaje się całkiem realne... Gdybym tylko dostała ten kredyt ;-)