Odpowiadasz na:

zmieszana

Oglądało się dobrze. Najbardziej podobała mi się warstwa językowa - znaczy poziom i energia w scenach z językiem angielskim i niemieckim, w tym angielski naszego głównego bohatera. Obsada również... rozwiń

Oglądało się dobrze. Najbardziej podobała mi się warstwa językowa - znaczy poziom i energia w scenach z językiem angielskim i niemieckim, w tym angielski naszego głównego bohatera. Obsada również udana. Mam jednak dość mieszane uczucia związane z finałem filmu. Czułam się trochę tak jakby sceny dyskusji nad decyzją o wybuchu powstawania były pisane na zamówienie sponsora (Muzeum Powstania Warszawskiego) i utrzymane w klimacie powstańczych przyśpiewek (typu Pałacyk Michla, Żytnia Wola...). W zderzeniu z wiedzą o rozmiarze tragedii jaką okazało się powstanie (w tym z wyraźną oceną gen. Andersa) - bardzo to infantylne... Oczywiście jeśli główny bohater tak właśnie myślał i takie zdanie wygłosił (jak wygłosił) to trudno tego nie pokazać. Ale tryumfalne sceny z rozpoczynającego się powstania stanowiące zakończenie filmu trochę mi się zderzają ze sceną wypychania z błota (gołymi rękami, bo nawet łopat zabrakło) brytyjskiego samolotu przerzutowego. Udało się, chwała dzielnym partyzantom! Ale powstanie się nie udało. Jak się rozpoczyna taką akcję - to jednak warto by mieć ze sobą łopaty...