samotni lecz nie sami

miało być spotykacie się z odmową :)

ja przez rok ciagnelam taki zwiazek a co doczego doszlo nie wytrzymalam ,,,, on domator ja bym wychodzila
moze pogadaj z nim na spokojnie moze u was jakis kom[romis sie znajdzie:)

rozmawiałam i to nie raz. nie ma sensu on taki jest i tyle. mamy różne temperamenty. czynniki ekonomiczne i wspólne dziecko nie pozwalają mi od niego odejść.

Spróbujcie na nowo poznać się odkryć się na nowo poznać wartości drugiej osoby. Zacznijcie na początku wspólnego wyjścia gdzieś na przykład pójście do kina na spacer lub wspólnie przygotowanie we dwoje kolacji. Aby każdy z was zaczął się interesować drugą osobą nie wiem czy dobrze piszę :) ale warto spróbować :) Pozdrawiam

Widzę że się z późniłem z moimi komentarzami :)

zastanawiam się czy są ludzie w podobnej sytuacji.

tak są już po rozwodzie:)

Dokładnie,są już po rozwodzie.

zastanawiajace jest raczej to, ze takie dwa rozne temperamenty byly ze soba dostatecznie dlugo, aby powstaly dzieci i wzgledy ekonomiczne

Hej,Jestem w bardzo podobnej sytuacji. mam ochote gdzies czasami wyjsć a po prostu nie mam z kim... Przed dzieciaczkiem i przed slubem wszystko było inaczej. Pozdrawiam :)

spotkajmy się kiedyś na ploty, co nam zostało. Przynajmniej będzie o czym gadać. Pozdrawiam.

No to widze że nie jestem sama:(
Ja 24 h na dobe siedze z synkiem,narzeczony od 7 do 19 w pracy,wraca zje,umyje i do wyra tyle mam z tego życia:((
Czasami ogarnia mnie taki smutek i zal ze nie radze sobie ze swoimi emocjami:(

To teraz pomyśl co z życia ma Twój narzeczony.
Zap....ala od 7 do 19 bi musi zarobić na Ciebie i dziecko, wraca zje..ny wieczorem a Ty siedzisz na d*pie i narzekasz.

errata
bi = bo

zgadzam się z Tobą Cross.Człowiek zapierdziela od rana do wieczora, a taka jeszcze marudzi,że jej źle.Dziecko do przedszkola do roboty.Nie piszę tego złośliwie,ale prawda jest taka,że siedzenie 24h z dzieckiem w domu może być bardzo frustrujące. a tak wyjdzie się trochę do ludzi i od razu inaczej się patrzy na życie.

Ja jestem jeszcze przed ślubem, i mam podobną sytuację. Narzeczony codziennie pracuje a po pracy bierze dodatkową robotę. Całe dnie spędzam sama nie licząc pracy i szkoły. Pomijając to układa nam się świetnie ale za mało mamy czasu dla siebie.

Uważam że rozmowa pomaga, mi było ciężko się do tego przyzwyczaić. Kiedy miał wolny dzień najchętniej spędziłby go na kanapie. Powiedziałam mu jasno czego oczekuję, i mimo tego że ilość czasu jaką spędzamy razem nie uległa zmianie, jego jakość diametralnie się zmieniła. Ważne jest to aby wiedzieć czego się chce od partnera i jasno mu to przekazać.
Jeśli rozmowa nie pomoże poświęć czas dla siebie, koleżanek, dziecka. Oddal się na chwilę od niego, pokaż że bez niego też miło Ci mijają dni. Kilka dni i zmieni podejście:)

I rozwód czy rozstanie nie jest tu wyjściem to po prostu ucieczka. Związek polega na ciągłym poznawaniu, akceptowaniu i uczeniu się siebie nawzajem.

to widze ze taki nasz kobiet sobaczy los dzieci dom zalatany maz który podpiera sie nosem po pracy7 i nawet na sex niema ochoty guano nie zycie

Nie tak do końca ale skoro facet wypruwa sobie żyły bo ktoś przecież musi utrzymać rodzinę to może zamiast jojczyć należałoby to docenić.

Oczywiście Cross, że każda kobieta to docenia, z Jego pracy są pieniądze. Nie wiem, czy masz żonę i dziecko/dzieci, ale jeśli nie, to powiem Ci, że siedzenie w domu z dzieckiem to wcale nie jest taka sielanka. Oprócz obowiązków domowych, dziecko bez przerwy coś chce, a to, że nie możesz czasem pogadać z kimś w swoim wieku, wprawia w szał. Mój Mąż jak czasem zostanie z Małym parę godzin (ze dwa razy się to zdarzyło) powiedział, że mi współczuje, a w domu przy tym nic nie robił.
Ja Was dziewczyny doskonale rozumiem, też mam ochotę na różne rzeczy, a zmęczenie drugiej połowy nie pozwala zawsze na te zachcianki. Ale staram się Go rozumieć, a On czasem rozumie mnie.

U mnie podobnie dziewczyny. Ja z dzieckiem caly dzien a maz w pracy a po pracy zje, polezy i albo komp albo komorka :( czasem uda mi sie go gdzies wyciagnac. Czasem mam juz tego dosc. Zwyczajnie chcialabym chociaz czasem z kims pogadac od tak. Kiedys duzo rozmawialismy teraz prawie wcale :(

> Czasem mam juz tego dosć

Zakończ to. Pogadanie "z kimś" Ci nie pomoże. Tzn.. pomoże jedynie uświadomić Ci Twój dół. Rusz de i zmień chłopa.. albo zamień chłopa ;D

>Zakończ to. Pogadanie "z kimś" Ci nie pomoże. Tzn.. pomoże jedynie uświadomić Ci Twój dół. Rusz de i zmień chłopa.. albo zamień chłopa ;D

No fakt i dziewcze ma już problem z bani ;]
Zycie to nie bajka a do tego wszystko działa w dwie strony. Nikt nie mówił, że będzie kolorowo a czasem warto powalczyć

@Ilonka:

> Rusz de i zmień chłopa.. albo zamień chłopa

Nie widzisz kolejności zdarzeń?
Jeśli kobiecie źle z chłopem w obecnej postaci, powinna wpłynąć na niego. Jak się nie da, wymienić go na inny model.
Chyba, ze rola cierpiętnicy i forumowego skamlaka jej odpowiada...

Oj może faktycznie od razu nie zrozumiałam ;)
Jednak dlaczego cierpiętnicy ? Czasem nie widzisz żadnego rozwiązania a wystarczy raz coś głośno powiedzieć i pomysły na nowe życie same przychodzą.
Ale to trzeba chcieć i pomyśleć a nie od razu poddawać się ;]

> to trzeba chcieć i pomyśleć

... i realizować!
Chciejstwo i myślenie nie zmieni status quo. Zmienią go czyny... uprzednio przemyślane.

> dlaczego cierpiętnicy

Bo mnie trafia, jak widzę stada nieszczęśliwych ludzi wokół. Nieszczęśliwych.. z wyboru.. a raczej: braku próby zmiany wyboru... braku próby zmiany status qup. Jest jak jest..Można się wyżalić i trza targać ten krzyż.. bo a nuż będzie gorzej?

W czasie ciąży podjęliśmy z mężem decyzję, że ja zostaję w domu po urodzenia. I to na całe 3 lata, dopóki dziecko nie pójdzie do przedszkola. Przeliczyliśmy, że to nam się będzie bardziej opłacać i finansowo i same korzyści dla nas jako rodziny. Codziennie byłam na spacerze z dzieckiem nad morzem, każdego dnia obiad, zakupy w drodze powrotnej ze spaceru. Ze sprzątaniem różnie bywało, bo przy dziecku zawsze się nabrudzi i wolałam pobawić się niż zasuwać ze ścierą. Ale mąż był zadowolony, ja szczęśliwa i dziecko przy mamie:) Jak chcieliśmy wyjść razem to raz na miesiąc dziecko lądowało raz u jednych, raz u drugich dziadków i wszyscy byli zadowoleni. A dzięki dziecku poznałam wiele fajnych kobitek na placach zabaw na spacerach, dziecko rośnie a ja nadal mam z nimi kontakt, bo wiekszość jest z naszego osiedla. Trzeba chcieć, zagadaća nie będziesz się czuła samotnie. Mąz też musi odpoczac i wcale nie chce się oddalic, moze po prostu potrzebuje byc sam jak kazdy. A w domu zawsze jest lepiej, docenilam to jak musiałam zapiep..ac w pracy a mąz miał np. urlop.

ja to akurat jestem sam i samotny, ale wiem o czym mówisz bo kiedyś byłem w związku ale po mimo tego czegoś mi brakowało, lecz jak ją straciłem to było jeszcze gorzej