Berek, czyli upiór w operze

Opinie do spektaklu: Berek, czyli Upiór w moherze.
Teatr Kwadrat w Warszawie Berek czyli upiór w operze na podstawie powieści Marcina Szczygielskiego Typowy polski blok. Typowe malutkie mieszkania. W jednym z nich - typowy "moherowy beret". W drugim - typowy gej. Ona jest już na emeryturze. Jej życie koncentruje się wokół telewizji, toruńskiego radia, religii oczywiście, i córki, która wyprowadziła się z domu i praktycznie zerwała kontakty z ...
Przejdź do spektaklu.

Kasprzyk jest ok, natomiast Małaszyynskiii...a przykro pisać ..cienki Bolek...duzo jeszcze powinien sie uczy,c albo nie próbowacx bys aktorem komediowym,,,bo poki co jest tylko śmieszny ...sorki ale tak uważam

spektakl oparty na zgranych i banalnych stereotypach. humoru sytuacyjnego jak na lekarstwo, raczej zestaw "rubasznych" żartów w rodzaju okrzyków "zboczeniec!" i "a to wredny moher!" - czy to ma śmieszyć? na dokładkę oklepane zakończenie typu "ach jak to nam się światopogląd zmienił po bliższym poznaniu i jakimi to my teraz jesteśmy przyjaciółmi" i mamy całą sztukę w pigułce. ok, kilka razy można się zaśmiać... ale serio, za takie pieniądze? nie warto.

Wybrałam się na tę sztukę na polecenie znajomej, dla której sztuka była prześmieszna. Po "Szalonych nożyczkach", które widziałam, spodziewałam się czegoś wyjątkowo śmiesznego. A tu dialogi dość marne, żarty proste, a sztuka cała dość schematyczna. Gra aktorów świetna, ale cóż mogą poradzić na tak słaby scenariusz. Nie polecam za te pieniądze.

wszystko oceniać przez pryzmat polityczny? widać życiowe niespełnienie i pretensje do świata o własne porażki.

I znowu pokazujecie kobietę po 50-tace w moherowym berecie która NIENAWIDZ ŻYDÓW. Większość pań w tym wieku, gdyby je zapytać, kwestia Żydów wogole sienie interesuje, gdyż Żydów w polskiej świadomości obecnie po prostu nie ma. Stasunek do Żydów w 90% jest taki sam jakstosunek dochinczykow lub szwedow- wzbudzają lekkie zaciekawienie lecz głównie są to osoby kompletnie obojętne. Ci którzy wałkują temat w nadziei złapania na niego publiczność anty-pisowska, kreują wielka fikcyjna polska rzeczywistość, gdzie wszystkie kobiety po 50 roku życia są ukazywane jako debilki nienawidzące Żydów. Jestem jedna z tych pan. Chodzę do kościoła i katolicyzm odgrywa duża role w moimzyciu. Uwielbiam skandynawski design i nie nosze moherowych beretów choć gdyby były takie w sprzedaży bardzo chętnie bym sobie kupiła.... sa mięciutkie i twarzowe i to Tusk pierwszy zaczął wyśmiewać osoby ktoresobie taki beret kupiły. Nosiłaby ten beret odwiedzajac moich gejowskich przyjaciół ( to Bóg a nie ja mam ich oceniać) i dziwiąc się naiwności niektórych którzy świat widza jako SB-cło i Pisowski.

Opinie do spektaklu: Berek, czyli Upiór w moherze.
Teatr Kwadrat w Warszawie Berek czyli upiór w operze na podstawie powieści Marcina Szczygielskiego Typowy polski blok. Typowe malutkie mieszkania. W jednym z nich - typowy "moherowy beret". W drugim - typowy gej. Ona jest już na emeryturze. Jej życie koncentruje się wokół telewizji, toruńskiego radia, religii oczywiście, i córki, która wyprowadziła się z domu i praktycznie zerwała kontakty z ...
Przejdź do spektaklu.