Kawka. Schemat jest ten sam. Po drugiej stronie musi być "ktoś" = część ciebie, wizualnie wtapiająca się w otoczenie (kreacja automatyczna, samoistna), które obserwujesz i animujesz,...
rozwiń
Kawka. Schemat jest ten sam. Po drugiej stronie musi być "ktoś" = część ciebie, wizualnie wtapiająca się w otoczenie (kreacja automatyczna, samoistna), które obserwujesz i animujesz, jednocześnie.
Obejście materii i jednoczesne zachowanie jej granic. Koszty (jakość i bogactwo wizji) przekazu, ograniczane są poprzez bierne podążanie za, a nie skupianie się na aktywnym analizowaniu danego momentu (kontrola odcięcia, przerwania, przekierunkowania).
Rozumienie, przez jedną (nieaktywna materia) i drugą (aktywna, swobodna projekcja) stronę ciebie.
Przykład: moneta 5zł.
Po stronie biernej materii, pół monety, a po stronie aktywnej projekcji, całkowity brak fragmentu monety. Bez znaczenia dla przebiegu aktywnej projekcji. Pełne rozpoznanie procesów, po obu stronach stanów, w których znajdujesz się.
W zależności od indywidualnych możliwości, esencjonowanie jest możliwe, przed odcięciem, przerwaniem, przekierunkowaniem, po którym/ch, następuje reset i (w większości przypadków) niepamięć.
Ps
Kwestię "odpowiedzialności indywidualnej" mamy więc z głowy. Implementacja, jest zbędna. Wiemy, że wy wiecie, że my wiemy.
Status quo, nie wymaga interwencji
zobacz wątek
