Odpowiadasz na:

Re: Łatki i dętka

Darku, nie wybije, zaufaj. Chyba że dziura tak duża że nie warto naprawiać. Objechałem kawał świata rowerem, nawet teraz jako stary dziad jeżdżę do pracy 9km rowerem cały rok co najmniej 2 dni w... rozwiń

Darku, nie wybije, zaufaj. Chyba że dziura tak duża że nie warto naprawiać. Objechałem kawał świata rowerem, nawet teraz jako stary dziad jeżdżę do pracy 9km rowerem cały rok co najmniej 2 dni w tygodniu (a w pozostałe Roverem ;-) ) wiem co piszę.

Szkło potwierdzam. Żule tłuką szkło, nikt nie sprząta, a my tracimy opony i nerwy. Ale najbardziej złośliwe przebicie miałem z własnej winy, bez winy żuli. Niedawno wracałem z Masy w Gdyni do Oliwy i koło Wzgórza jakoś tak sobie skróciłem przez klomb, bo robole coś ryli na ścieżce. Do domu dojechałem jakoś, nawet nie musiałem pompować w drodze. Nazajutrz w drodze do sklepu musiałem stawać co paręset metrów pompować, więc zaraz w domu koło precz, opona do wody.

Dziur było kilka. Tak jak by ktoś specjalnie złośliwie przebił z bocznej strony szpilą. W oponie początkowo nie znalazłem żadnych kolców. Dałem nową oponę, a ta zaraz zaczęła puszczać, zdejmuję, znowu dwa przebicia. A opona niestara, nieprzetarta.

Wkurzony, wziąłem tę oponę do domu, umyłem ją wodą i mydłem, i PORZĄDNIE obmacałem. Kolce były maluteńkie i ukryte w gumie opony, dały się wyczuć od wewnątrz tylko jak nacisnąłem oponę z zewnątrz. Jak wiedziałem czego szukać to ich znalazłem i wyjąłem ponad dziesięć. Od tego czasu jeżdżę dalej na tym kole, z tą oponą i tą drugą połataną dętką bez dalszych przygód :-) Nie wiem co to za krzaki tam mają w Gdyni, ale są WREDNE.

Sorry, jakoś tak mnie wzięło na opis...