Odpowiadasz na:

Re: MAMUSIE STYCZNIOWE I LUTOWE 2012 CZ.XI

Tak po krótce – kilka słów o porodzie i Szpitalu
Dziewczyny rodziłam w Szpitalu Wojewódzkim. Sam poród zaczął się nie z tej strony co trzeba, bo najpierw odeszły mi wody o godz. 3 nad... rozwiń

Tak po krótce – kilka słów o porodzie i Szpitalu
Dziewczyny rodziłam w Szpitalu Wojewódzkim. Sam poród zaczął się nie z tej strony co trzeba, bo najpierw odeszły mi wody o godz. 3 nad ranem Nocy Sylwestrowej. Już wtedy wiedziałam, że nikt w Szpitalu nie będzie zadowolony że się tam zjawiłam. Na początku skurcze były nikłe, mniej więcej tak bolał mnie brzuch podczas okresu, ale że dziecko nie miało już ochrony w postaci wód wiedziałam że trzeba jechać. I nie pomyliłam się. Pani położna na izbie przyjęć była wyraźnie niezadowolona, oschła i oziębła. Lekarz przyjmujący niestety nie okazał się inny. Oboje badania przeprowadzali tak jakby było im obojętne czy ja umrę z bólu czy nie.I to nie jest tak, że oczekiwałam że ktoś się będzie ‘ze mną cackał’. Później na położnictwie spotkałam dużo przyjemniejszych lekarzy. Ogólnie izba przyjęć – tragedia. Ale absolutnie nie ujmuję Szpitalowi – po prostu trafiłam na taką zmianę.
Z powodu braku miejsc na porodówce położyli mnie na oddzial patologii na 3 godziny. Tam musiałam leżeć sama, mąż musiał poczekać w pokoju odwiedzin. O 7 zabrali mnie na porodówkę. Skurcze się nasilały, bez rozwarcia, więc podłączyli mi pompę z oxytocyną. I po wszystko się potoczyło szybko. Nie było łatwo, bo ból po oxy jest ponoć większy. W sumie ‘męczyłam’ się od 8.30 do 11.45. Gdzieś ok godz.10 położna się nade mną zlitowała i dostałam no spę to trochę pomogło. Mogłam się skupić na ćwiczeniach i oddechu.Dla mnie bezcenna byla obecność męża. Więc jak możecie to polecam poród rodzinny , a jak nie z mężem to inną bliską osobą - przyjaciółką siostra mamą.
Niestety kolejna porażka lekarz , który przyszedł dokończyć dzieła. Nawet nie próbował być miły. W trakcie zszywania, na odruch który później inna położna określiła jako odruch ‘uciekania pupy’ wręcz wydarł się na mnie ‘dziewczyno bo mi nitki pozrywasz’. Tak jakby to nitki były w tamtym momencie najważniejsze. Najwidoczniej pechowo trafiłam :(
Po dwóch godzinach zostałam przewieziona na położnictwo. I tu zupełnie inny świat . Ze względu na stan Małego spędziliśmy tak aż 6 dni. Wydaję mi się że poznałam większość personelu. I w Ich stronę ogromne szapo ba. Tam pracują ludzie z powołania, oddani swojej pracy. Położne zawsze cierpliwe, miłe i gotowe pomóc, nawet w najbardziej wydawałoby się banalnej sytuacji. Czułam że jestem pod dobrą opieką, ale jednak chciałam szybko wyjść do domu :) Jak chyba każda mama :)
Teraz już cieszę się że mam to za sobą i jestem przeszczęśliwa :D Ksawery rośnie, je, śpi i jest bardzo grzeczny :D
Wszystkim Wam, które zdecydujecie się na poród w Wojewódzkim życzę innej ‘zmiany’ przynajmniej na porodówce.

zobacz wątek
14 lat temu
Hatari

Cytat:

Odpowiedź

Autor

Ogłoszenie
Polityka prywatności
do góry