Re: MAMUSIE STYCZNIOWE I LUTOWE 2012 CZ.XII
Znalazłam chwilę czasu by opisać moje przeżycia porodowe. :) W dalszym ciągu niestety nie mam czasu by przeczytać wszystkie Wasze wpisy - mam duże zaległości od soboty.
Było to tak - 3...
rozwiń
Znalazłam chwilę czasu by opisać moje przeżycia porodowe. :) W dalszym ciągu niestety nie mam czasu by przeczytać wszystkie Wasze wpisy - mam duże zaległości od soboty.
Było to tak - 3 lutego w piątek wieczorem, około 21.30 stwierdziłam, że idę się wykąpać i położyć. Wychodząc z łazienki, miałam dziwne uczucie, że coś zaczyna się dziać, chociaż nie było jeszcze żadnych objawów. Mówię do męża - R. nie pij dziś piwa (bo oczywiście w piątek musi być), coś chyba zaczyna się dziać. Położyłam się o 22, a o 23 już wstałam z silnymi skurczami. Wzięłam nospę - podwójną dawkę, by sprawdzić czy to na pewno odpowiednie skurcze. Po nospie trwały jednak nadal. Wzięłam zatem prysznic, wymyłam głowę. Dalej miałam skurcze i to coraz częstsze. Pomagało stanie i bujanie biodrami. Obudziłam męża po 1 i przed 2 zaczęliśmy dzwonić na izbę przyjęć do szpitala na klinicznej. Okazało się, że miejsc brak i nie wiedzą gdzie są! Nie chcieli nawet podpowiedzieć gdzie jechać. Opcją zapasową było Redłowo, zadzwoniliśmy tam i na szczęście mogliśmy się tam zwrócić. Po 2 w nocy byliśmy na miejscu. Miałam już żywą akcję skurczową - co 2-3 minuty, skurcze były na tyle mocne, że przerzucali mnie z łożka badań na drugie łóżko, odległe o 5 m za pomocą wózka. Nie zrobiono mi lewatywy, bo taka była decyzja ginekolog - ze względu na skurcze. Wody płodowe odeszły w trakcie badań i od razu zostałam przewieziona na salę porodową. Cały poród był prowadzony przez jedną panią położną. Przestraszyłam się, gdy zobaczyłam jej twarz - pomyślałam - oho, łatwo nie będzie (to samo pomyślał mój mąż). Myliliśmy się, bo kobieta naprawdę bardzo dużo mi pomagała. Dyktowała pozycje, tłumaczyła jak przeć, nawet podawała wodę, gdy mój mąż nie mógł dosięgnąć. Bardzo szybko miałam pełne rozwarcie, natomiast duże problemy stanowiły skurcze parte. Główka dziecka nie chciała się wydostać. Męczyłam się z partymi ponad 2 godziny. Cały czas miałam zmieniane pozycje, na sam koniec akcji przyszła ginekolog, która wręcz naskoczyła mi na brzuch i to było jedyne rozwiązanie. Położna miała pretensje właśnie do tej ginekolog, że nie zalecono przy badaniach lewatywy, bo ona na pewno by pomogła. co do czego szybką lewatywę zrobiono mi na łóżko, już w trakcie partych skurczy. Gdy główka wyszła - od razu wyszło też i całe ciałko. I tak za pięć siódma przyszedł na świat Staś. Poczułam ogromne ciepło i ulgę, gdy maluch ze mnie wyskoczył. Z łożyskiem nie było problemu, nawet nie wiem kiedy wyszło. O warunkach w Redłowie mogę napisać kolejną historię - bo jest o czym opowiadać. Jak któraś będzie chętna, to na pewno opiszę i odpowiem na pytania.
W moim przypadku krocze nie boli aż tak bardzo, natomiast mam inny kłopot - hemorodiy, które wyskoczyły bo tych strasznych parciach. Nigdy wcześniej nie miałam czegoś podobnego i jest to bardzo bolesne. Nie wiem jak długo będzie to trwało, bo cały czas na to coś stosuję. W piątek mam mieć zdjęte szwy.
Jeśli zaś chodzi o synka - jest uroczy, najpiękniejsze dziecko na świecie (każda mamusia tak powie o swoim :)). Niestety jest dokarmiany mlekiem Bebiko. Miał bardzo duże problemy ze ssaniem piersi w szpitalu, teraz widzę, że jest trochę lepiej w domu, ale ja chyba nie mam aż tak dużo mleka, by mógł się najeść. Mam wrażenie nawet, że mam raptem kilka kropel. Dziecko w dzień śpi cudownie, jest nawet wybudzane - co 3-5 godzin. W nocy jest już trochę gorzej - coś go często męczy, a to pieluszka mokra, a to zły pajacyk. Też wiem, że siedzi mu niestety coś w nosku i próbujemy mu odciągać aspiratorem, gruszką i zakrapiać solą.
Gratuluję pozostałym mamusiom :) Marta B. urodziłyśmy tego samego dnia! A jeszcze dzień wcześniej mówiłyśmy o czopach!!!! :)
zobacz wątek
