Mandarynki

Film, który zwalnia nas w pędzącym świecie donikąd. Wartościowy i o wartościach. Ma w sobie jakąś melancholię, tęsknotę, coś co trudno ująć w słowach krótko po wyjściu z kina. Daje otuchę, prowokuje do myślenia.
Polecam pasjonatom Gruzji i okolic, wschodniego spojrzenia na świat i drugiego człowieka.

Szczerze polecam :)

o bezsensie wojny.
Zrobiony niesłychanie inteligentnie: bez moralizatorstwa, z nadzwyczajną prostotą i lekkością.

10/10 :)

Obraz trochę inny niż ostatnio się serwuje dookoła. Nie jest zarzewiem podziału, przeciwnie, łączy ludzi. Podziały nie wytrzymują próby ze zwykłym człowieczeństwem.
Podkreśla bycie przede wszystkim człowiekiem, bratem dla drugiego. Temat przewijał się już w historii kina, jednak warto obejrzeć ten film i przypomnieć sobie w tej spokojnej opowieści bezsens wojny, każdej wojny. Film wskrzesza postać autorytetu. Jest nim Ivo. Obydwaj przeciwnicy traktują jego słowa niczym pewne sacrum. Słowo jest sprawą honorową. W tle słychać piękną muzykę:Niaz Diasamidze - Mandariinid

piękny film. O przyjaźni, o odwadze, o przebaczeniu, o przywiązaniu do kraju, ziemi, domu rodzinnego. Wzruszający i ciepły. A jednocześnie jest filmem z gatunku wybitnie antywojennych, chociaż przesłanie jest subtelne i nienachalne. Warto zobaczyć.

Oglądałam ten film wiosną i cieszę się, ze w końcu trafił do kin. Dla mnie to najlepszy film tego roku :)

Piękny, wzruszający, inteligentnie prowadzony. Zupełnie różny od amerykańskich produkcji zalewających kina. Trzeba go zobaczyć!!!

Dlaczego seanse odbywają się o 15?!