Normalnosc:-) czy to mozliwe???

chyba ktoś tu jest dzisiaj nerwowy :)

A dla całej reszty?

I kto tak pisze? Ja kiedyś tak pisałem, z dekadę temu, ale wiesz, jestem elastyczny, dzięki czemu mogę się zmieniać i doskonalić, dlatego nie jestem człowiekiem sprzed dekady, ani nawet sprzed roku.

Gorzej jeśli ktoś wciąż popełnia te same błędy, jest zatwardziały w swej ułomności i liczy, że to świat dostosuje się do niego. Takie osoby starzeją się jedynie z kotem u boku. Winę takiego stanu dostrzegają w innych. Winna zaś jest ich pycha. Zniewoleni pychą wobec innych wykazują wyniosłość, a wobec ludzi wolnych, którym zazdroszczą, również agresję.

Podział jest prosty i każdy może zdecydować, kim chce być.

Szkoda czasu dla kogoś kto pisze wogule

To jest zmienione podejście do życia:D
Miłość którą indoktrynują nas komedie romantyczne jest nie tylko naiwna i niepraktyczna ale zwyczajnie fałszywa.
Tak się nie da żyć, oni są w szaleństwie euforii wymieszanym z rozpaczą, zdradą i pogonią za kimś, kto sam nie wie czego chce, a można go przekonać kilkoma naiwnymi zapewnieniami.
I nie ma komedii romantycznej z warzywkiem w roli głównej (może nie licząc, "ja cie kocham, a ty śpisz" ale wiadomo, jak się to skończyło).
Obudź się wreszcie!
Obudź się i zacznij używać przecinków!:d

Koszmar co piszesz ty człowieku masz serce nie da się tego czytać życzę Ci jednak zebyś zmienia podejście do życia bo nigdy nie jest za późno i juz nie odpisuj bo szkoda czasu

Chciałbym by mnie kochała na tyle, aby umiała zrozumieć, że tamten ja już umarł.
Tak, gdyby została warzywkiem to bym ją rzucił. Mylisz miłość z poświęceniem.
Gdybym został warzywkiem, a ona by została, to by cierpiała widząc mnie w takim stanie i doświadczałaby wielu sytuacji, które wywoływałyby jej cierpienie. Musiałaby też zrezygnować z tego wszystkiego, co mają inne kobiety będące w związku. Cierpiałaby, a ja bym to widział i cierpiałbym z powodu tego widoku. W rezultacie oboje byśmy byli nieszczęśliwi i Ty to nazywasz miłością? Dla mnie to przejaw choroby psychicznej, a sama uznajesz, że choroba psychiczna nie ma nic wspólnego z miłością.
A co do tego tematu, to gdzie u Ciebie zaczyna się i kończy definicja choroby psychicznej, która kończy miłość? Schizofrenia, coś w stylu "Piękny umysł"? Może alkoholizm, uzależnienie od hazardu lub seksu, może depresja?
I co to znaczy, że choroba psychiczna nie ma nic wspólnego z miłością? To przecież część człowieka, którego się kocha. A jeśli kocha się w nim wszystko, to także chorobę. Przecież taka choroba to nieszczęście, które tym bardziej powinno cementować związek, jak można mniemać z Twojej definicji miłości?
Może postrzegasz jak kościół, że choroba unieważnia małżeństwo i nagle dwoje ludzi staje się sobie obcych, a ich małżeństwo nigdy nie istniało?

Te czasy już minęły. Gdybym został warzywkiem to wołałbym mieć dziewczynę, co by mnie rzuciła, niż taką, która zrezygnowałaby z życia by się opiekować tym, co po mnie zostało.

Czyli chciałbyś mieć kobietę która by Ciebie nie kochała a mówisz że szukasz miłośći?
Rozumiem, że gdyby twoja dziewczyna lub żona została warzywkiem to byś ją rzucił?
Anty jak się kocha to się go nie rzuca w nieszczęściu na tym polega prawdziwa miłość!
Jeśli chodzi o drugi przypadek to już zbrodnia i choroba psychiczna która nic nie ma wspólnego z miłościa

Ja bym się tak nie deklarował, może nie chciał bym zostawić, ale to zależy też od tego, jaki kto ma wzorzec "krytycznej sytuacji". Coś co uważasz za krytyczną sytuację, dla drugiej strony nie musi być tym samym. Myślę że chcąc pomóc, trzeba pytać i analizować, żeby całkiem przypadkiem:D nie pomóc swoim oczekiwaniom, albo komuś komu się wydaje że potrzebuje pomocy. Bywa że najlepiej komuś pomożesz jak mu nie pomożesz:)

Każdy mierzy swoją miarą.
Jestem pewien, że nie zostawiłbym kochanej, najbliższej mi osoby samej sobie w żadnej, krytycznej sytuacji.
Widać, jestem mało elastyczny i pewnie dlatego potrafię zrozumieć innych. "mało elastycznych"

A co ja mówiłem o byciu elastycznym?:P
Wywaliłeś tyle podpunktów, że zrobiło się strasznie poważnie.
Zwłaszcza to "na dobre i na złe" - Ty tak na poważnie?
Te czasy już minęły. Gdybym został warzywkiem to wołałbym mieć dziewczynę, co by mnie rzuciła, niż taką, która zrezygnowałaby z życia by się opiekować tym, co po mnie zostało. Gdyby głosy zaczęły mi mówić, abym zaczął składać ofiary z noworodków, to chciałbym mieć dziewczynę, co by złapała za telefon i zadzwoniła na policję, niż mówiła "poradzimy sobie, bo jesteśmy razem... naostrzyć ci nóż, czy siekierę?". Znajmy granicę wsparcia i bycia obok:D
Z szacunkiem też trzeba ostrożnie, szanuje się cechy godne szacunku, gani się, co niewłaściwe. Bycie elastycznym;)

Popieram cię w 100%:-)
Normalność ne znaczy sztywność w czym kolwiek,lecz szacunek,wsparcie bycie obok drugiej osoby,a zawsze z nią na dobre i na złe:-)

Szukanie osoby normalnej świadczy o posiadaniu określonych norm normalności, które zwykle są bardzo wąskie.

"Czy to takie straszne ze ludzie się rozeszli,rozstali bo nie pasowali do siebie, czy takie osoby są skreslone na wstępie,"

Z tego co widzę, wśród osób 30+ jest to raczej pożądana cecha. Kobiety w moim otoczeniu uważają zwykle, że taki facet jest wypróbowany, "wie, z czym to się je", jak wygląda małżeństwo lub długotrwały związek. Znacznie to lepszy wybór niż kawaler.

Inna rzecz, że takie osoby łatwo kategoryzują cechy i zachowania nowej partnerki jako przeistaczające się w elementy niszczące związek, bo tak podpowiada im doświadczenie nieudanego małżeństwa.

Problem leży w tym, że większość jest mało elastyczna. Nawet tzw. tolerancyjni ludzie, nie są tolerancyjni, ale mają poprawne politycznie poglądy i gdy tylko spotkają osobę o przeciwnych, zachowują się jak wrogowie tolerancji. Większość więc nie uczy się na błędach, nie analizuje ich, a jedynie tworzy z nich wzorce, często wysoce nieprawdziwe, bo oparte na luźnym łączeniu faktów i własnej niestabilności emocjonalnej. Innymi słowy, nie potrafili pracować nad sobą i poprzednim związkiem i nie zamierzają zmieniać nic na lepsze przy kolejnym. Liczą na łut szczęście i idealne dopasowanie.

@Schmeichel
desperacja, aż po oczach daje....Piszesz w kilku wątkach... W każdym używając innego niku (w jednym to nawet 3 jednocześnie)....
po 10 razy piszesz do danej kobiety, aby się z Tobą umówiła. Kobiety nie lubią namolnych mężczyzn.
Taka dobra rada

Hej Ottak:-)
Nie desperacja,tak nie jest:-)
Może dlatego że źle trafialem,że patrzono mi w portfel:-/ i człowiek wyczulony jest na tym punkcie:-( mimo wszystko i tak nie uważam że wszystkie kobiety to materialistki:-)
To teraz mnie podbudowalas że chcecie się czuć bezpiecznie,jednak są kobiety takie jak ty które mają potrzebę być kochane,wspierane,aby facet był ich ostoja:-)

Co to za desperacja..chłopaku! To właśnie to czego nie lubimy!
Swoją drogą, skąd ta powielająca się opinia, że kobiety lecą na kasę i nie wiadomo co? Nic bardziej mylnego! My przy facecie chcemy czuć się po prostu bezpiecznie, jak kobieta!

Hehe:-)
To kiedy dostanę maila:-)

Racja:-)
Dlatego podałem:--)

Masz rację - dlatego podpisałem się jako "niezainteresowany obserwator".
ALe skoro dajesz ogłoszenie, to nie oczekuj, że Panie rzucą się aby podawać namiary do siebie. "Kobieta" poniżej napisała to dobitnie.
Skoro to Ty wychodzisz z inicjatywą, żeby kogoś zapoznać, to daj namiar do siebie. Choćby specjalnie w tym celu utworzony adres e-mail.

Jak napiszesz daj znać:-)

Jak-kal86@wp.pl:-)
Czekam