PANOWIE po pięćdziesiątce :)

Za wariata też dziękujemy :)

znaczy się tego wyjątkowego ;P

Widzę,że powstał spór w kwestii normalności:)
W słowniku Doroszewskiego znajdujemy znaczenie: „normalny, taki jak należy”,
W innym słowniku języka polskiego jest to samo znaczenie, opisane w nieco inny sposób: „Jako regularne określamy coś, co uważamy za normalne i typowe w swoim rodzaju. Słowo potoczne."
Widzisz, pan, on to jest wariat regularny, taki, co to o nim ludzie mówią...
Naturalną cechą języka i ludzkiego rozumowania zarazem jest bowiem wielorakie nazywanie tego, co odbiega od normy.
To, co uważamy za dobre, normalne pozostaje niejako w domyśle i często nie musi być wyrażone ― tak pojmujemy świat w ogóle. Mające sporo synonimów, a pozbawione antonimów słowo głupek świadczyłoby o tym, że relacja język ― rzeczywistość nie jest taka prosta.
Pośredniczy w niej trzeci element ― ludzka myśl, która lubi płatać nam figle :)))

ale Ty nie jesteś w wieku do 40 lat! Czytaj uważnie

Ale napisałaś! Twój wpis dotyczący definicji normalności sprawił, że nawet trochę zacząłem żałować, że jestem przed pięćdziesiątką, i że nie mam wolnego czasu do spędzania. Całość jest jednak dość optymistyczna, jak dobiję do wieku balzakowskiego to dam anons: "Szukam pani w podobnym wieku do dyskusji również językowej. Posiadanie dwóch słowników obowiązkowe. Ciekawe czy ktoś się odezwie:) ".

Odnośnie meritum to ostatnio dochodzę do wniosku, że ów trzeci element jest kluczowy o ile nie najważniejszy. Mam na myśli myśl a nie figle :P.

Mój wpis nieco pokrętny, ale Ci do których był adresowany, zrozumieli jak widać :)
Nie zgadzam się ze stwierdzeniem przedmówcy, że "Całość jest jednak dość optymistyczna" wg mnie całość jest BARDZO optymistyczna :)
Jak słusznie zauważyłeś trzeci element jest kluczowy :P
Reasumując "normalne" to pojęcie względne i często subiektywne, a nienormalnym ludzie najczęściej określają to, czego nie znają i czego boją się poznać „normalność" to słowo, które upraszcza określenie do czego zmierzam, czego mi brakuje w życiu, bo tak naprawdę czy normalność w ogóle istnieje, przecież to rzecz na wskroś względna, określenie jej łączy się z okolicznościami, z „miejscem siedzenia" , z pragnieniami.
Lubimy ludzi szufladkować, przypinać łatki, a przecież to co dla nas jest normalne, dla innych już niekoniecznie, nasze poglądy, idee, normy są odzwierciedleniem naszej drogi, naszej historii, naszych doświadczeń, a przecież każdy ma własną drogę do przejścia.
Nie można odbierać/temperować indywidualności, odmienności drugiego człowieka, bo przecież każdy człowiek jest jakiś, jest inny, niepowtarzalny, wyjątkowy.
Dopisuję... uwielbiam być (też) wariatką :)

Od czasu do czasu urządzamy tu sobie takie małe zagadki pod tytułem: "kto zrozumiał co napisałem/am", także kilkoro forumowiczy jest nieźle wyćwiczonych w czytaniu ze zrozumieniem, również pomiędzy wierszami :).
Jak słyszę "normalne" to przypomina mi się pewien bełkotliwy tekst z dawnych lat: trabant jest normalnym samochodem, oczywiście zgodnie z normami wschodnioniemieckimi. Chichot historii polega na tym, że kraju już nie ma, normy zniknęły a auta wciąż jeżdżą. Stąd też moje pytanie i lekkie obruszenie się na normy i normalność. Ale masz rację, lubimy poczuć, że to jacy jesteśmy, co robimy jest "normalne", że nie jest wymysłem kosmity, że emocje, wnioski, pomysły mieszczą się w jakichś tam ramach, że oddział zamknięty nam nie grozi. Piszę "nam" ale wyćwiczone forumowe oko przepisze w MYŚLI to zdanie z zaimkiem "mi" ;). Tak ja moje z "Lubimy ludzi szufladkować..." przekłada na "Lubię ludzi szufladkować..." ;). Bo ja nie lubię. Jeśli przypinam łatki to tylko dwie. Chcę poznać bliżej - nie chcę. W pierwszym przypadku żadna szufladka nie pomieści takiej osoby, w drugim łatka nie jest potrzebna.

I masz rację co do jeszcze jednego. Moja myśl podpowiadała mi, że po pięćdziesiątce to już tylko będę mógł liczyć na towarzystwo przekupnych gołębi w parku. Zatem jest to "bardzo" optymistyczne, a nie tylko "dość".

Historie i drogi są różne. Nawet na tym gUpim forum widać, jak w zależności od przebytej drogi rysują się poglądy. Jak trudno jest dojść do wspólnego stanowiska dwóm osobom z których jedna poszła górą a druga doliną. Mimo że obie piszą to samo, to jednak nie mogą się dogadać. Ot, trzeci element.

zielony, jak ty błyskawicznie dojrzewasz... stanowczo powinieneś zmienić kolor ;)

gupie to to nie jest co pisze zielony
punkt widzenia zależy od wysokości siedzenia

nie wiem czy nie gópi, wiem, że na pewno baaaardzo elokwentny...

Aktualny niesamowicie mi odpowiada

jak sobie życzysz...

ps. A Zielony sobie śpiewa:

zieloooono mi... la, la, la...

ogórek, ogórek, ogórek zielony ma...

... przerąbane

zielony mają kielonek!

kielonek........

Ojj zielony, zielony:)) Tak jak wszyscy chcą czuć się normalni, tak wszyscy twierdzą że są uczciwi, dobrzy, że nie kłamią i że NIE SZUFLADKUJĄ.
A wszyscy są na swój sposób nienormalni i wszyscy na zwykły sposób szufladkują, nie da się żyć bez tego, bo tak zbudowany jest nasz umysł;)

stwierdzenie?:o!!

Ja kłamię.
I co? Twoja teoria leży :P.

Zakręcony Ty, zakręcony On, zakręcona ja i Oni wszyscy razem wzięci!!!

;)

ech, muszę zmykać...