Widok

Pełnoletnia córka -mój osobisty koszmar

Rodzina i dziecko Temat dostępny też na forum:
Moja córka m-c temu miała 18 urodziny . i tyle ja widziałam......
Do 18 tez rzadko bywała w domu,ma chłopaka u którego pomieszkiwała a teraz to juz po legalu!Kiedys targałąm ją do domu za ''kłaki'' ale teraz to sobie moge pogwizdac! wpada czasem do domu wymienic ubrania do tej pory podrzucała mi do prania ale ja sie zbuntowałąm i powiedziałam ze niech zabiera smrody bo ja nie jestem jej praczką ,dom to nie hotel .Wiecznie awantura jak pomieszka z 2 dni to nie uszanuje pozadku w domu ,palcem nie ruszy ,zje nie pozmywa po sobie ,a to wszystko o czym pisze to wbijam jej do głowy od lat! ale mam wrazenie ze mówie do słupa a słup ja d..a . przez takie zachowanie odsunełysmy sie od siebie ,ja ciągle o cos prosze ona to olewa. Nie przychodzi na czas ,dzrzwi ma zamkniete na klucz ,zamiast nastepnym razem byc na czas woli nie przychodzic wcale! Inie myslcie ze traktują ją jak małe dziecko ,nie my to trenujemy odkad zaczeła nie wracac do domu! chciałam na niej wymusic jakąs odpowiedzialnosc zeby sie dostosowała do wszystkich.ale ona woli po swojemu.Pomimo ze siedzi całymi dniami w lustrze to jest przeobrzydliwym brudasem! Jak ma okres notorycznie zostawia podpaski na wierzchu ,wiem to niesmaczne ale od lat jej tłumacze -no nie dociera ! skarpety zamiast sobie wyprac potrafi ubrac młodszego brata !Potrafiła przyniesc w worku 5 par gaci noszonych przez tydzien u niego i wrzycała do prania , i wychodziłą!Gacie oczywiscie ladowały w smieciach chociaz na początku prałam:(Jak wpada do domu to tylko robi przelot jak wychodzi ja nie mam połowy kosmetyków ,kolczyków,dzwonie do niej a ona mówi ze nic nie brałą ,ze zobaczy pózniej i jak cos wzieła to niechcąco i pózniej przyniesie !! i zapomnij ze cos odda. To wszystko moze wydawac sie takie błache ale ja poprostu juz nie mam do niej siły.Do 18 jeszcze walczyłam ,wymuszałam na niej pewne sprawy,teraz to juz nie ma oczym mówic .Jest bardzo wpływowa na towarzystwo,chłopak poprostu ma ją w jednym palcu Jak kiedys przyszli razem to jak zaczełam z nim rozmawiac to mnie zakrakał !!Ze on teraz opiekuje sie moją córka ! Mój Boze ! obydwoje chodzą do szkoły nie mam pojecia co jedzą ,jak pytałam córke czy niewstyd jej siedziec u jego rodziców w garkach to wzruszyła ramionami .Obydwoje palą papierosy,piją piwko,
Teksty typu bede babcia to juz nawet nie piszcie bo ............
Dziewczyny co robic ? Jej ojciec sie nia noie interesuje ,był czas ze musiałam nawiazac z nim kontakt aby doprowadził ją do pionu ale wtedy usłyszałam od niej tyle przykrych słów,a i tak nic nie pomogło!wtedy miała 16 lat.Ja z rodzicami tego chłopaka nie rozmawiałam nigdy, ja nawet nie wiem gdzie dokładnie mieszka.
Moja córka na nasz dom ma wywalone jak ona to mówi i jakkolwiek to teraz zabrzmi ja na nanią tez juz mam wywalone! Mamy małe mieszkanie i tak sobie mysle czy nie spakowac jej rzeczy ,blokuje mi szafki a ja chetnie wpakowałabym tam inne rzeczy mam jeszcze 2 młodszych dzieci! Córka jest taka dorosła a zachowuje sie jak małe dziecko ,kłamie mnie na każdym kroku .Ona nie ma kluczy do mieszkania bo jej kiedys zabrałam bo co wyszłam z domu to jak wróciłam to w domu było z 5 kolezanek ,zaczeły ginąc pieniądze!KOsmetyki wyczerpane ,włosy pomyte ,wyprostowane.Tłumaczyłam jej ze to wszystko kosztuje!Ale oczywisciepieniedzy nikt nie wział fosy ze załuje troche szampomu i odżywki,ze tusz do rzes mi odkupia jak jestem takim żydem!!! i jeszcze wychodziła z hukiem jakim prawem ich oskarzam czy tez ja !!!Rece opadają Tak sobie mysle juz było tyle wstrząsów i nic nie pomogło! Ona wiecznie wychodzi z hukiem ,albo mówi ze idzie przed klatke i znika na 3-4 dni.Do szkoły chodzi bo tam jest towarzystwo!!!
popieram tę opinię 1 nie zgadzam się z tą opinią 16
Moja własna matka wypowiedziała do mnie słowa Żebyś tylko nie wracała kiedy wyprowadzałam się z domu
Potem po 2 miesiącach bez kontaktu ze mną wydzwaniała po ludziach i mnie szukała, w czasach gdy nie było telefonów komórkowych

W domu nigdy nie czułam się dobrze czułam że matka mnie po prostu nie lubi, nie môwiąc o miłości przytuleniu, nie spełniam jej oczekiwań itd

Teraz jest stara i ojciec ją właśnie zostawił, bo też miał jej dość a ja, no cóż..,o co mnie poprosi to zrobię ale nie wezmę jej do siebie
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0
Moniko, mam teraz podobny problem z moją 17 latką. załamana jestem. czy to minęło wszystko u Twojej Córki? pomóż
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0

czy coś się poprawiło u Pani z Córka? mam to samo teraz z 17-latk?
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0

To poczekaj na swoje dzieci w wieku nastoletnim i wtedy wróć tutaj...
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0
Ale ty pieprzysz głupoty
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0
Trochę czasu minęło, mam nadzieję że poszła w pi*du i zmądrzała. Spuszczać się i poniżać przed gowniara... Ileż można.?
popieram tę opinię 1 nie zgadzam się z tą opinią 0

mieliśmy jeszcze gorzej !!!! Jesteśmy rodzicami bez rozwodu, pracującymi, bez nałogów a dorobkiem (dom, auta) a gnojara sama była taką patologią jak ty tu piszesz a do tego przy jakiejkolwiek okazji wzywała do domu police, bo ktoś podniósł na nią głos jak wróciła ochlana.
Cuda na kiju, w końcu ośrodek, wyszła daliśmy drugą szanse i jeździliśmy po kilku miastach i w końcu zapisaliśmy ją do liceum medycznego, To co się działo jest nie do opisania na tym forum. instytucje nas olewały, kurator puścił 15 latkę z starym facetem, dawano jest wódke< papierosy i wszyscy wszystko wiedzieli. policja z nas robiła w oczy wariatów bo prawa dziecka. A MOPS to są osoby niszczące rodziny i fabrykujące sztuczne dowody. W sądzie wygraliśmy 3 sprawy, pieniędzy kupa ale właśnie o to chodziło -NIE? ten system to totalna - totalna -patologia !!!!!
popieram tę opinię 1 nie zgadzam się z tą opinią 0

pięknie napisane
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0
Ciekawe jak się ta historia zakończyła ją ogólnie przerabiam to samo teraz może w mniejszym stopniu jeśli chodzi o kradzież i wynoszenie z domu ,ale też znika kłamie i tym podobne historie .wydaje mi się że pani która pisała ten komentarz jest mamą młodszego dziecka twierdzę to bo też gdy córka była młodsza nigdy nie wierzyłam że może się tak zmienić W takiej sytuacji jest człowiek bezsilny i tak sobie myślsz a ja to bym sobie poradziła psycholog albo terapeuta w akcję rozmowy po dobroci itp.
Ale jak cię to trafi jesteś słaba i bezradna po tysięcznych próbach zostaję tylko żal w sercu i i myśl że utraciasz coś co jest cząstka ciebie beż powrotnie .ja siedzę teraz przy stole piję kawę jest godzina szósta mąż wrócił z nocki stwierdził że nie ma roweru pod domem ja myśl pierwsza że ktoś ukradł ale wchodzę do pokoju córki a jej nie ma wymknęła się w nocy po cichaczu mimo że dotarła pierw o 1 w nocy do niego mimo wszystko nie wytrzymała ponowna ucieczka ponowne kłamstwo mój ból w sercu ale tylko moim .pozdrawiam wszystkie mamuśki .
popieram tę opinię 2 nie zgadzam się z tą opinią 0
Na pewnym etapie mamy zwyczajnie dość. Jeśli ktoś tego nie przezyl nie prawa się wypowiadać. Dzieci które sprowadziliśmy na świat, pielęgnowaliśmy otaczalismy opieka miłością zaczynają nas traktować jak śmieci. Jak najgorsze zło. I wierzcie mi po tysięcznym kopie w d*pe nie mamy już sil pisać o dwoim dziecku nic dobrego bo nasze serce jest rozerwane na milion kawałków. Tak jestem matka ale czy to znaczy że można mnie opluc zdeptać i poniżać. Bo co? Bo matka zawsze wybaczy? Matka to człowiek który ma prawo do spokoju. spokoju
popieram tę opinię 5 nie zgadzam się z tą opinią 0
Mam córkę pelnioletnia 18stke jak skonczyla 18scie to ten sam koszmar przechodze poniza i z rekoma zuca rozumiem ta mame to jest trauma
popieram tę opinię 3 nie zgadzam się z tą opinią 0

Na koniec dodam bo zbyt szybko zatwierdziłam komentarz. Nie można oczekiwać od kogoś (córki) zachowań nie patologicznych - (proszę wziąć pod uwagę, że wszystkie zachowania odbiegające od normy są patologia), skoro była wychowywana w braku poczucia bezpieczeństwa, nikt jej nie pokazał czym jest szacunek, wsparcie. Niestety, takie małe dziecko tego nie uniesie, jest zbyt kruche. Tam nie było podstaw - jak nazywa to matka "domu", chyba że budynek mamy na myśli. Tak dom zdrowy nie wygląda. Ponadto, zachowanie córki może wynikać z tego, że matka była bita i pozwalała siebie traktowac w sposób upokarzający. Więc, te jej zachowania są nabyte. I tutaj nasuwa się myśl - dom tego jej nauczył. Ja naprawdę nie wiem jak funkcjonują, w jakim marazmie, matki, które tak odważnie bronią takich zachowań, skoro są dysfunkcyjne. Szacunek nie jest nadany z góry, trzeba sobie na niego zapracować. Mam chociaż cicha nadzieję, że może ktoś to przemysli. Jakiś rodzic, który może mieć takie problemy. Całe szczęście współcześnie zwraca się uwagę na zdrowie psychiczne człowieka i można korzystać z porad profesjonalistów. W tych czasach nie przejdzie stwierdzenie: daje Ci jeść, urodziłam Cię i musisz się słuchać. Powyższe potrzeby są potrzebami podstawowymi. Nie mające nic wspólnego z wychowaniem, troską, nauką.
popieram tę opinię 2 nie zgadzam się z tą opinią 2

Czy aby na pewno
Przyznalas, popełniłaś błędy. Za relacje z dzieckiem do pewnego wieku są odpowiedzialni rodzice. Potem również środowisko. Trudno powiedzieć co ma wpływ na zachowanie Pani córki. Z doświadczenia polecam wybrać psychiatrę z doświadczeniem terapeutycznym. Psycholog jest za slaby w takich przypadkach. Polecam tych, którzy mają specjalizację kliniczną. Co do Pani, która założyła wątek, jest osobą prymitywna. Jestem o tym przekonana. Nie ma mowy o relacji córki z nowym mężem, dziećmi. Na pewno jest osobą egoistyczną, skupiona na własnej wygodzie. Nie podjęła żadnego wysiłku wychowawczego bo "jej dziecko podmienili" i zaczęła się źle zachowywać. To był moment na reakcję i wychowanie. Łatwo się wychowuje jak właściwie nic się nie dzieje. Strzelam z tym współuzależnieniem - nikt zdrowy nie pozwala się bić. I teraz jest produkt gotowy. Zaburzona córka o niewłaściwej konstrukcji odbierania emocji. Nie wiem jak się zakończyła ta historia, ale ten chłopak i jego rodzice byli dla niej szansą. Szansa na skrawek normalności. Poza tym dziewczyna do leniwych nie należała bo pracowała. Z resztą 18 to okres buntu. Tego matka też nie rozumiała. Kochająca matka zabrała by ją bezwzględnie do terapeuty. Ta natomiast wolała "kłapać" na forum prostackim, bełkotliwym językiem. No cóż, nie chciałabym mieć sąsiadki, koleżanki, współpracownicy jak ta Pani. Bardzo toksyczny człowiek bez refleksji. I mam prawo ocenić taką sytuację bo ja przezylam. Może przynajmniej kogoś to uświadomi, że takie zachowanie to zabicie duszy człowieka.
popieram tę opinię 1 nie zgadzam się z tą opinią 2

bzdura sto razy dziennie dzwonię i piszę że kocham i co to samo
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0

Przykro mi, że tego doświadczyłaś ale ja też jestem matką i mam inne spojrzenie. Popełniłam i popełnię wiele błędów ale nie winię nikogo nawet swoich rodziców, że miałam w życiu ciężko. Moja córka zachowuje się jak te z postów powyżej od gimnazjum biegam po psychologach. Teraz ma 19 lat i mówi, że nikt nie bedzie jej mówił co ma robić więc pije, ćpa chodzi gdzie chce a jak pytam gdzie śpi to mówi że się okaże. Zauważyłam, że jak układy towarzyskie sprzyjają to pieje z zachwytu i nawet w domu pomoże a jak nie bardzo to mamy piekło. Obwinianie rodziny, relacji genów babć, dziadków że się źle patrzyli na dziecko w dzieciństwie to bzdura. Ciągnie wilka do lasu. Znam opowieść wieloletniej narkomanki obecnie pani z dwoma fakultetami na wysokim stanowisku, która powiedziała, że rodzina mogła jej naskoczyć kiedy ona chciała się bawić i szaleć a dopiero kiedy matka wystawiła jej za drzwi, zaczęła się sama o siebie troszczyć dorosła i wyszła na ludzi. Dziś nie obwinia nikogo ani siebie po prostu taka była i tego potrzebowała i egzorcyzmy by tego nie zmieniły. Kochająca rodzinka litująca się dawała by kasę a ona dalej by się staczała. To słowa do osób które patrzą tylko z tej strony która im bardziej pasuje. Oby nikt nie miał żadnych problemów tego typu to nie było by dyskusji kto zawinił.
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 1
Od powstania wątku minęło sporo czasu, ale zdecydowałam się odpisać bo, aż krew się gotuje we mnie w środku. Jestem córką takiej "mamusi". I przechodziłam wieloletnią terapię. Słuchaj: to dziecko nigdy nie miało domu. Najpierw wychowywała się w patologicznym i prymitywnych warunkach, gdzie ręce szły w ruch. To dziecko nie miało żadnych warunków do rozwoju. Po co robisz z siebie Czarna Madonnę? Mąż Cię bił, dziecko wychowywało się w chaosie, a Ty oczekujesz jeszcze pokłonów. Pamiętaj, brak reakcji to zgoda na takie zachowanie. Jesteś kontrolująca matka, która wyraża się o własnej córce bez szacunku. Nie wymieniłas żadnej zalety tej dziewczyny. Czy ty jej w ogóle kiedykolwiek wysłuchałas? Ciągle Ty i Ty. TY masz warunki, które są dostosowane do nowej rodziny. Kapanie się, pora spania, odpoczynku. To dziecko Ci ciąży. Po takiej tragedii wychowywania w patologii potrzebne było jej wsparcie, rozmowa. Założyłaś nowa rodzinę, która dla Ciebie jest najważniejsza (tak wynika z treści wpisów, wszystko jest dostosowane do potrzeb domowników). Miała osiem lat kiedy widziała okrutne rzeczy i byłaś zajęta swoim bokserem - jesteś współuzależniona. Potem zajęta byłaś nowa rodzina. Gdzie jest miejsce dla niej, jej potrzeb, emocji? Ty tak naprawdę nie widzisz w niej człowieka, który po takich doświadczeniach MA prawo się złamać. Nie ma w Tobie dobrej woli, zrozumienia, empatii, szacunku. Chcesz żeby była bezproblemowa, fakt wtedy łatwo jest "wychowywać" dziecko. Stawiasz na piedestale swoje "nowe" dzieci. Nie współczuję Ci. Współczuję tej dziewczynie, która za chwilę będzie kobieta, a emocjonalnie nadal zagubionym i przestraszonym dzieckiem. Ja ze swoją matką kontaktów nie utrzymuje. Ma nową, lepsza, wymarzoną rodzinę. Zupełnie jak z żurnala. Starość puka do drzwi i "lepsze" dzieci jak się okazuje przestają mieć czas. Jest już zdecydowanie za późno, nie dam się w to wmanewrować. Z chęcią przytuliłabym te dziewczynę, musi czuć się strasznie, jak piąte koło u wozu. Ponizasz ja, karajac spaniem na klatce, zamykaniem drzwi. A to przecież mądra dziewczyna. Uczy się, zarabia jakieś pieniądze. Widać, że nie głoduje bo żyje. W zamian dostaje pokłady krytyki, agresji i żali. Mam nadzieję, że będzie succesfull woman i Twoją opinię w buty sobie wsadzi. Skup się faktycznie na nowej rodzinie bo Ci szklanki na starość nikt nie poda. I apeluje żebyś tego od niej nie wymagała. Na koniec dodam, że wydajesz się być osoba jednak z nizin społecznych. Prosty język i masa błędów ortograficznych. Tym razem konstruktywnie ktoś Ciebie skrytykował.
popieram tę opinię 2 nie zgadzam się z tą opinią 3
Współczuję, są sytuacje że człowiek jest bezradny..
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0
Wybacz, ale bzdury z tymi metodami wychowawczymi, tu czytam ludzi, którzy się martwią, którzy starają się od lat, a Ty wyciągasz wnioski, bo tak się Tobie wydaje?
popieram tę opinię 12 nie zgadzam się z tą opinią 1

Ja tez man ten sam problem, całymi dniami leżała w łóżku w swoim pokoju z telefonem albo z chłopakiem problem był żeby pozmywać naczynia albo sprzątnąć łazienkę raz na jakiś czas, próbowaliśmy wyciągać ja na różne sposoby żeby spędzić choć trochę czasu razem, niestety wyprowadziła się z domu do rodziny swojego chłopaka z pretensjami ze przecież nie o prezenty rzeczy tu chodzi miała telefon, komputer była na wycieczce szkolnej we Włoszech. Jak w sms pisała ze przeciez nie o rzeczy chodzi tylko czas spędzany z rodzina to mnie zabiła o to mieliśmy największe pretensje ze nie wychodzi praktycznie ze swojego pokoju️ I gdzie tu logika? No cóż ja rozpaczałam a ona się świetnie bawi u swojego chłopaka. Dodam jeszcze ze nawet czasem pozwalaliśmy mu zostać na noc. Wiec dlaczego?
Niestety chyba czasem nasze dzieci nie zrozumieją pewnych spraw dopóki same ich nie doświadcza.
Nawet słowa mamo czy tato nie przechodzą im przez gardło tylko zwracają się bezosobowo.
Przecież miłość rodzicielska nie oznacza tego żeby się na wszystko godzić czego dzieci zapragną.
No cóż życie pisze różne scenariusze i na niektóre sprawy niestety nie mamy wpływu.
popieram tę opinię 9 nie zgadzam się z tą opinią 1

Witaj
minęło od Twojego postu wiele lat - mam nadzieję, że w tym czasie wszystko ułożyło się i jesteś szczęśliwa. Przeczytałam wszystkie posty i życzyłabym wszystkim matkom w takiej jak Twoja lub podobnych sytuacjach, aby Ci którzy tego nie doświadczyli i nie przeżyli zachowali minimum przyzwoitości i nie wypowiadali się na tematy, które Ich po prostu przerastają. Trzeba być odhumaniozowanym, aby kopać leżącego - a, tak właśnie odebrałam niektóre wypowiedzi. Szanowni Państwo jeżeli nie potraficie pomóc, wesprzeć, wysłuchać i odpowiednio do sytuacji i stanu psychicznego zareagować, to nie leczcie Swoich kompleksów, niedoborów, ograniczeń kosztem osób będących w krytycznej sytuacji. Zamiast tego zajmijcie się pracą nad Sobą i własnymi sprawami - wyjdzie to wszystkim na dobre.
popieram tę opinię 6 nie zgadzam się z tą opinią 1
do góry