Pokażcie mi prawdziwego indywidualistę

Ludzie Zachodu lubią celebrować swój indywidualizm, oparty na systemowo gwarantowanej wolności indywidualnej. W rozmaitego rodzaju konfliktach, by uzasadnić swoje postępowanie, lubią powoływać się na wolność wyboru

Ale to mit. System rzeczywiście gwarantuje formalną wolność, ale zastanówmy się co jest w człowieku naprawdę indywidualne. Chyba tylko ciało, wraz z mózgiem, bo to się da jednostkowo policzyć, ale cała reszta z indywidualnością nie ma nic wspólnego. Ślimak czy koń też są pojedyncze, ale czy można ich nazwać indywidualistami ?

Człowioeczeństwo jest wytworem życia społecznego i możliwości przyswajania sobie z ogromnego dorobku ludzkości, ale tylko mozliwości. I tu możemy wprowadzić korektę do pojęcia indywidualizmu. Indywidualuistą jest ten, kto przyswoi sobie możliwie dużo oferowanych mu kulturowych cech, stworzy interesującą kombinację cech i wykaże się w ten sposób pewną oryginalnością na tle innych. Przeciętny człowiek żadnym indysidualistą nie jest, jest jakimś tam klonem.

Żeby zostać mistrzem w jakiejś dziedzinie, a więc wykazać się pewną dozą indywidualizmu, trzeba nauce tego poświęcić, jak obliczają psychologowie,ok. 10 000 godzin.

Wracając do ulubionej motywacji i powoływania się na indywidualną wolność przy wyjaśnianiu swojego postępowania, to trzeba przyjąć do wiadomości to, co mówią neurobiolodzy: w umyśle człowieka funkcjonuje moduł Interpretatora, który na poczekaniu wymyśla najbardziej pasujące komuś wyjaśnienia uzasadniające zachowanie się.

Wolność wyboru zaś jest przez wielu neurobiologów podważana,a z pewnością jest ofertą którą wyprodukował system społeczny a nie jednostka. I tu też tkwi ryzyko utraty wolności. Trzeba więc pilnie śledzić zmiany w systemie społecznym zamiast wyprowadzać własną wolność z własnych bebechów, bo jej tam nie znajdziecie.