Raj: miłość

Film niezły. Kenia pokazana jako raj dla spragnionych miłości turystek 50+. Miłość nie jedno ma imię. Można zobaczyć. Kilka momentów naprawdę komediowych. Do przemyślenia

Film bardzo smutny. Smutny los mężczyzn w Kenii i starych kobiet gdziekolwiek mieszkają,
smutek debilnych rozrywek dla turystów oraz smutek relacji matka-córka. Wyszłam z kina zdołowana i ...zasmucona. Kino chyba dobre skoro tyle emocji - szkoda ze wszystkie ze smutkiem w tle.

Miłości się nie spodziewałem zobaczyć w tym filmie, bo tylko naiwny oczekuje, że ją nabędzie za pieniądze.
Tak,jak bardzo w życiu samotna kobieta z Europy, która leci do Kenii-Raju, bo usłyszała,że w Afryce uczucia rozdają bezinteresownie.
Rozdają, ale seks,nie uczucia.
Nie bezinteresownie, ale za kasę, i to za grubą.
I to też nie zawsze,bo istnieją jednak granice estetyki, przez które nie przejdzie nikt, nawet biedny i niewykształcony mieszkaniec Afryki.
Dobrze sytuowane Europejki chcąc sobie zrekompensować emocjonalne i życiowe braki,kupują usługi seksualne od sprawnych tubylców,jak pizzę na wynos. I przeważnie są mocno zawiedzione, bo zamówione danie bywa mocno nie przyprawione, i często powoduje niestrawność.
Film celowo zahaczający o pornografię, miejscami obrzydliwy, ma chyba za zadanie spowodować refleksje, i dyskusje na szereg tematów.
Seksturystyki (dotyczy tak samo mężczyzn), tego, co możemy kupić za pieniądze i od kogo,i tego, czego oczekujemy od drugiego człowieka i jak go traktujemy.
Europejskiego sekskolonializmu ciąg dalszy.
Po tym filmie odechciewa się Kenijskiego Raju, ale na pewno chce się dyskutować. Warto obejrzeć.

Fajny komentarz. Ja nie mogłam się oprzeć wrażeniu, że jak nic pasuje tu Houellebecq ze swoją diagnozą samotnej Europy.

reżyser jest jakimś wiecznie zdołowanym egocentrykiem, który nie lubi ludzi. Taki sam film mógłby nakręcić o grubym, starym facecie, o bardzo średnich dochodach, który w swoim europejskim kraju jest nieatrakcyjny a na wakacjach w Tajlandii staje się królem życia.