Relacje BRAT - SIOSTRA

ale zazdrosna byłam o niego jak diabli ;)

ja mam brata młodszego o 3 lata, w sumie nie wyobrażam sobie dzieciństwa bez niego, wszystkie moje wspomnienia z dzieciństwa wiążą się z nim, wszędzie chodzilismy razem, bawiliśmy się razem i lalkami i samochodami i graliśmy w piłkę i w gumę, mieliśmy wspólne tajemnice, jeden za drugim chyba w ogień by skoczył, co nie oznacza że zawsze była zgoda, bo potrafiliśmy nieźle się pokłócić i zlać, aż iskry leciały.
Teraz też jest ok. Jak mąż wyjeżdżał za granicę to brat dbał żeby nie zabrakło mi rozrywek, zabierał na imprezy, do kina, żebym się nie czuła samotna ;). Teraz w sumie nie spędzamy razem dużo czasu, no bo on dziecka nie ma, wiec ciężko znaleźć zajęcie które nam obojgu by odpowiadało, bo on jeszcze jest w fazie fisiowania ;) Ale jak bedzie miał swoje to pewnie znów relacje się zacieśnią :)
Także jakby co - mimo wszystko - polecam ;)

No właśnie, chyba ważniejsze są relacje już w przyszłości, jako dorośli. W sumie u mnie z siostrą dopiero jak byłyśmy na studiach, to więź zrobiła się mocna, musiałyśmy do tego dojrzeć. Oby i z odmienną płcią tak było.

Ja mam 7 lat młodszego brata i nie byliśmy dla siebie za mili. Jednak... rodzice zawsze nam powtarzali że kiedyś ich zabraknie i będziemy mieli tylko siebie. Rodzice od 4 lat są razem za granicą i my z bratem jesteśmy sobie bardzo bliscy, nawet pomimo dużej różnicy wieku. Ale co się natłukliśmy to nasze.

Moja Zosia ma brata prawie 5 lat młodszego, bardzo są za sobą, jak jednego nie ma to tęskni za drugim, potrafią się poprzytulać i pościskać, ale też tłuc i powyzywać, jak to rodzeństwo, a mieszkają w jednym pokoju. Myślę, że sporo zależy od wychowania. Należy, jak już tu ktoś napisał, poświęcać obojgu tyle samo uwagi i nie wyróżniać tylko jednego dziecka. Na pewno czy to brat i siostra czy dwójka tej samej płci, mogą tak się kochać jak i nienawidzić w przyszłości. Trzeba nad tym popracować za dzieciaka.

nie wiem my tam toczylismy boje w dzieciństwie doslownie i w przenosni wspolny pokoj masakra tluklismy sie ze hej a potyczki slowne na porzadku dziennym, ale zadno krzywdy drugiemu nie daloby zrobic. a teraz jak jestesmy daleko zawsze mozemy do siebie zadzwonic pogadac od serca wspieramy sie itp. takze zmienilo nam sie dojrzelismy:)

Z moich doświadczeń grunt to żeby dorastały w poszanowaniu dla siebie i nie pozwolić aby jedno zdominowało drugie.Nie wyróżniać, traktować tak samo, poświęcać tyle samo uwagi.