~K.NN.
(23 lata temu) 22 stycznia 2003 o 19:34
....i ja czesto jestem smutny majac tylu Przyjaciol...ale ONI tak ogromnie mnie pomagaja...To moje Dobre DUSZE...Kochane.
98.– Odwiedziny –
Otworzyłem okno – na oścież
Jesienny chłód zawładnął pokojem
Złocisty liść opadł na podłogę
Wypuszczając srebrną kropelkę mżawki
Zaniechałem wyjrzenia na świat
Usiadłem przed nieoczekiwanym gościem
Jak cierpliwy ojciec mówiłem do niego
Cicho karcąc za niezawinione wtargnięcie...
Chyba uważnie mnie słuchał
Raz nawet odpowiedział szelestem
Nie zrozumiałem jego mowy
Wystarczyło , że słuchał – ja mówiłem
Chciałem być sam – może tylko podświadomie?
Wypominając najście ; jednocześnie cieszyłem się z niego
Czułem jak coraz bardziej pochłania moje słowa
Mijały godziny ;wciąż mówiłem , a może tylko ruszałem wargami?
Od czasu , gdy niezrozumiale przemówił – milczał
Pamiętam tę pierwszą małą kropelkę – płakał?
Może i on chciał być sam – a teraz...
A teraz jest ze mną – jestem mu potrzebny?
Usnąłem na chłodnym parkiecie – było dobrze...
Z mokrej ciemności skradał się wiatr
Zbudzony nagłym , głośnym powiewem – otworzyłem oczy
Okiennice zamknęły się z brzękiem szkła
Nie było już p r z y j a c i e l a – zostałem sam
0
0
