#WszystkoGra

Doskonały film na poprawę nastroju. Pogodny i pozytywny. A to ważne żeby kino było rozrywka a nie przyczyną depresji.

Słaby film nie polecam .

Świetna rola Stanisławy Celińskiej. Ładne zdjęcia Warszawy. Nie wiedziałem, że w przeszłości mieliśmy tyle pięknych piosenek. Polecam młodym i bardzo młodym, ale także nam - emerytom.

W nowych aranżacjach, na nowo odkryłem niebanalne teksty niby dobrze znanych polskich piosenek.I to jedyna zasługa tego filmu.Całość wygląda na spektakl muzyczny, którego nie chciał wystawić żaden teatr, więc zrobiono film. A kino rządzi się swoimi prawami i tak cienki scenariusz nie wciąga.Wszystko przewidywalne i eksploatowane ostatnio w polskim kinie. Inteligentni, uzdolnieni ale biedni kontra bezduszni, bezwzględni, nieuczciwi ale bogaci. Dziś polski reżyser dysponuje doskonałymi operatorami obrazu i dźwięku, techniką na światowym poziomie, dobrymi aktorami i...po prostu brak mu wiedzy? doświadczenia? na pewno czasu by nad tym zapanować. No i tak powstaje kolejny film, o którym zapominamy rano następnego dnia. Jak dobrze wstać la,la,la

Fabuła dość prosta, ale czegóż wymagać od musicalu. Ciekawy pomysł, choć zrealizowany niespójnie i bez konsekwencji (można odnieść wrażenie, że zaczęto realizować jeden pomysł, ale w trakcie produkcji zmieniono koncepcję). Natomiast muzyka - stare przeboje w nowych aranżacjach- fantastyczne. Generalnie, jak na polski musical- pierwszy od dość dawna- całkiem niezły. Nie dorównuje takim hitom, jak Lata dwudzieste, lata trzydzieste, czy Hallo Szpicbródka, ale ogląda się z przyjemnością, a nawet ze wzruszeniem.

Film słaby niby polskie przeboje a znałam może 1 i to nie w całość. Fabuła nudna wszystko pomieszane i nie wiadomo o co chodzi w jednej historii. Powiem tak kasy nie warto wydawać chyba że ktoś cię zaprosi a tak to nie polecam.

Co za gniot. Brak koncepcji, fabuła absolutnie rozmyta. Jakis motyw piłkarza zupełnie z czapy. Do tego uważam, że pani Preis raczej za śpiewanie brać sie nie powinna.

Dodam jeszcze, że wzruszyła mnie do łez kompletnie nowa interpretacja piosenki "Jej portret", którą pierwotnie śpiewał Bogusław Mec, jako wyznanie mężczyzny do kobiety, a w tym filmie jest to rozmowa matki z córką i z babcią - bardzo wzruszający międzypokoleniowy brak porozumienia i bunt, a zarazem próba ich pokonania.

wyszłam po seansie, jak paru innych widzów! Film cudowny, pogodny, wreszcie rewelacyjne polskie kino bez depresji, chociaż z ogromną dozą melancholii. Jadąc na rowerze całą niedzielę śpiewałam piosenki wykorzystane w filmie w rewelacyjnej aranżacji. "Jak dobrze wstać skoro świt" - naprawdę dobrze, mimo że Jonasz Kofta, który napisał ten tekst na zamówienie, by przekonać proletariat jak to cudownie jest dygać o świcie do roboty, sam jako artysta wolał wtedy pospać, co zdradził w wywiadzie telewizyjnym.

Rozczarowanie. Muzyka spoko, ale brak fabuły, chociaż problematyka ciekawa