co sądzicie o tatuażach u kobiet?

hahaha wdr :D

nie ale przemyślę temat, nie jest to taki głupi pomysł :D

to zdradź co to za ważny przekaz że nie starczyło na niego miejsca w głowie i trzeba było go wytatuować na ciele :P

"Nie ta dziurka" - na tyłku ? ;P

@sadyl
O gustach się niby nie rozmawia, aczkolwiek tatuaż kierowany jest do drugiego człowieka - zawęża się w ten sposób potencjalną zainteresowaną grupę do określonego kręgu osób - to tak jakby mówić wolę kogoś kto lubi graffiti ...

tatuaż u kobiety to jest "tramp stamp" i tyle
tatuaże mieli tylko więźniowie albo niewolnicy. Teraz żyjemy w takich nienormalnych czasach, kiedy te symbole zniewolenia bądź upodlenia są traktowane jak coś "cool".

jeden to czapka kucharska dla upamiętnienia spełnienia jednego z największych marzeń w życiu :) a drugi to krótkie francuskie zdanie, które pokrzepia mnie za każdym razem kiedy mam chwilę zwątpienia i mam ochotę rzucić wszystko w cholerę i dać sobie spokój :D wtedy tak patrzę na ten tatuaż i sobie myślę "ej, skoro już to wytatuowałam to nie mogę postąpić wbrew swojej naturze zapisanej nawet na ciele" :D taki mini motywator na ciężkie chwile :) może to i głupie ale działa :D a jak coś jest głupie ale działa to tak naprawdę nie jest głupie :D

> Teraz żyjemy w takich nienormalnych czasach, kiedy te symbole zniewolenia bądź upodlenia są traktowane jak coś "cool".

Jest to bardzo symptomatyczne.

W czasach pańszczyźnianych ciemiężone chłopstwo oddawało swemu panu 10% dochodu (stąd nazwa "dziesięcina").
Obecnie oddajemy około połowy (w 2016 dzień wolności podatkowej przypadł na 15/06)... a jakby dobrze policzyć, to pewnie z 70-80% dochodów swemu panu i ciemiężcy, czyli Państwu.
Ponadto sami się poddajemy niewolnictwu, biorąc kredyty.

Zważywszy, że piercing jest również coraz popularniejszy, np. kółka w nosie, ludzie sami dążą do zbydlęcenia.
Tylko łańcuch zaczepić i gitara.. ;)

Po części rozumiem, ale pomyśl o cenię.
Ten sam fragment skóry z tatuażem i bez - który jest piękniejszy? Moim zdaniem, o ile ta skóra nie ma chorobowych zmian czy deformacji, to zawsze wygra skóra bez tatuażu. Zresztą ogólnie, większość kobiet jest tak pięknych w swej naturalnej formie, że tatuaże nie są w stanie dodać im urody (a na pewno odbiorą wiele uroku).
Pozostaje również kwestia dojrzałości, hasła które przemawiały do mnie dekadę temu, teraz są trywialne, naiwne, niepełne lub nawet błędne. Rozumiem moc takich haseł, ale można je w swym życiu przechowywać inaczej niż na swojej skórze. Sam dawniej trzymałem je na ścianie - wielki napis lub przylepiona kartka, często też na tapecie pulpitu (nadal tak robię), ale trzymam je przede wszystkim w głowie, powtarzając niczym mantrę. Działanie jest takie same, ale bez zużycia materiału pod zapis:p
No i nie muszę odsłaniać ciała, aby mieć mą złotą myśl przed oczami.

"pewnie z 70-80%"
tak, zależy w który próg podatkowy się wpada :)
chociaż Ci naprawdę bogaci potrafią sobie poradzić, zakładają firmę i są o 23% (VAT) do przodu

"No i nie muszę odsłaniać ciała, aby mieć mą złotą myśl przed oczami."

ja także nie muszę, nadgarstki zazwyczaj mam odsłonięte :D nawiasem mówiąc to jest ponadczasowe hasło, które nie ulegnie przedawnieniu w procesie dojrzewania także o to się nie muszę martwić :)

widzisz, z jednej strony tak, naturalność jest piękna...płótno samo w sobie także ma swój urok a jednak ludzie decydują się, by po nim malować i tworzyć dzieła sztuki :) ja tu nie zamierzam przekonywać kogokolwiek, że tatuaże są super bo zdaję sobie z tego sprawę, że jest równie dużo zwolenników jak i przeciwników rysunków na ciele :) osobiście także nie wytatuowałabym sobie połowy pleców czy całej ręki ale takie małe tatuaże są spoko ;)

Jesteś kimś więcej niż płótnem:)

Ponadczasowe hasło, hmm... "bij Żyda!"? "dawaj portfel!"? "to nie ja!"?:d

haha :D "lechia gdańsk" :D

je n'abandonnerai jamais :)

teraz już jak zobaczysz taką małą dziewczynkę z takimi znakami szczególnymi to będziesz wiedział, że to ja :D

Gdybyś miała to po naszemu... a tak, to zapomnę, gdy tylko zamknę to okienko:p

Ale skojarzenie pchnęło mnie w jedną z moich ulubionych piosenek:
http://www.youtube.com/watch?v=VjEq-r2agqc
I teraz będę słuchał do upadłego;)

Lokalny patriotyzm w tatuażu to niebezpieczne rozwiązanie, zwłaszcza na nadgarstku. W końcu coraz więcej kibiców bierze sobie do serca słowa naszego hymnu "co nam obca przemoc wzięła, szablą odbierzemy" - i odbierają szablą, maczetą, kataną. Oręża im nie brak, a że uczuciowi, to łatwo się tej obcej przemocą doszukują. A ręki szkoda:p

PS: Ale hasło pasuje do Ciebie. O coś w stylu "omnia mea mecum porto" bym Cię nie podejrzewał:p

ręce już mi dawno powinni poucinać za robienie nimi brzydkich rzeczy :P zresztą ostatnio mało co sobie nie poucinałam paluszków jak się zagapiłam podczas siekania warzyw :P

"teraz będę słuchał do upadłego" - i co gorsza- będziesz ją już kojarzył z ciachami :D

"O coś w stylu "omnia mea mecum porto" bym Cię nie podejrzewał:p"
dlaczego? :P

Zacytowana sentencja bliska jest introwertykom, a taki ekstrawertyk jak Ty, jest raczej zwolennikiem carpe diem;)
Aczkolwiek ci, którzy czynią tą sentencję swoim życiowym mottem zapominają, że dalsze słowa to "bo przecież nikt się nie dowie, jaką nam przyszłość zgotują bogowie";)

carpe diem nie wyklucza omnia mea mecum porto :)

a i owszem choć bogów zastąpiłabym raczej losem ;) wierzę w to, że wszystko w życiu ma swój cel, że nic nie jest przypadkowe- ani zdarzenia ani ludzie, których poznajemy, szczególnie jeśli poznajemy ich "zbiegiem okoliczności" ;) w życiu nie ma przypadków :) ale o tym ci już chyba opowiadałam więc powinieneś wiedzieć jak to wszystko działa w mojej ciasteczkowej głowie, drogi prawie introwertyku :)

@wierzę w to, że wszystko w życiu ma swój cel, że nic nie jest przypadkowe

przypadkiem się nie zgodzę...

i bardzo dobrze ;) cieszy mnie to, że masz inne zdanie :) byłoby totalnie nudo gdyby wszyscy myśleli tak samo...ale skoro już się nie zgadzasz to powiedz dlaczego :)

Jedna z najbliższych mi osób jest wyznawcą tezy, że wszystko w życiu nas spotyka PO COŚ. Czyli... determinizm.
Pod Jej wpływem... dłuższy czas też tak uważałem.

Nie byłbym sobą obecnym, gdybym nie przeżył tego, co przeżyłem.

Ale teraz uważam, że jest to swego rodzaju "post-forming". Czyli wyciąganie wniosków z przeszłości i dorabianie ideologii, że ta przeszłość była potrzebna, żeby te wnioski wyciągnąć.
I faktycznie.. najczęściej tak jest, tzn... gdyby coś tam nas nie spotkało, bylibyśmy o jakieś doświadczenie i wiedzę ubożsi.

Ale czy jest w tym determinizm?
Wątpię szczerze.
Raczej... zbieg okoliczności.
Równie dobrze moglibyśmy mieć zupełnie inne doświadczenia i być zupełnie innymi ludźmi.
I też dopatrywalibyśmy się w tym jakiegoś planu czy sensu.

Planu nie ma. A sens życiu nadajemy sami.

w takim razie sadylku rozumiem, że nie wierzysz w prognozy pogody ani w matematykę- to przecież także opiera się na determinizmie :)

i pewnie zostałabym entuzjastką determinizmu gdyby nie fakt, że neguje on istnienie wolnej woli. mówiąc o tym, że wszystko w życiu dzieje się po coś miałam na myśli właśnie ogólnie rozumiane zdarzenia przypadkowe, nie przyczynowo-skutkowe. nie można mówić o determinizmie kiedy np sama zadecyduję, że nie zamierzam się uczyć na egzamin, nie zdaję go i w konsekwencji dalszych decyzji nie uczenia się wylatuję z uczelni. w tym całym zapisanym dla nas planie chodzi o zbiegi okoliczności, o przypadki... jesteś umówiony ze znajomymi, nagle oni odwołują spotkanie a ty nie chcesz zostać w piątkowy wieczór w domu więc pod wpływem impulsu wychodzisz i nogi same cię niosą do knajpy, w której poznajesz kobietę, z którą później tworzysz związek... to są właśnie te "przypadki" często kierowane przez intuicję :)

sens życiu nadajemy sami- tak, zgadzam się z tym...ale to nie wyklucza braku wiary w przypadki ;)

TO, o czym piszesz, to dawanie losowi szansy.
To + otwarte oczy i głowa, podparte doświadczeniem i intuicją, to najlepszy przewodnik w nieznane :)

Los to przypadek, bogowie to zabawa czyimś kosztem.
Dalej zaś piszesz, że wszystko ma swój cel - "cel" wyklucza "los";)

>ale o tym ci już chyba opowiadałam więc powinieneś wiedzieć jak to wszystko działa w mojej ciasteczkowej głowie

Nie, to musi gdzieś wisieć w "wiadomościach roboczych":p

Jeśli zaś chodzi o dalszą dyskusję między wami, to ja w niej stoję pośrodku. Wierzę, że istnieją rzeczy, które muszą się wydarzyć, bo są efektem pewnych zjawisk (zasad rządzących naszym światem). I tak jak potrafimy przewidzieć, że podrzucony kamień musi upaść (jeśli nie zostanie złapany:p), to równie dobrze moglibyśmy przewidzieć kiedy nastąpi krach na giełdzie czy dojdzie do trzęsienia ziemi - o ile umielibyśmy uwzględnić wszystkie zmienne i wyciągnąć z nich słuszne wnioski (a uczymy się tego, bo już umiemy więcej niż dawniej, np przewidzieć zaćmienie słońca, więc nikt nas nie straszy swoją magiczną mocą:p).
Z drugiej jednak strony, są czynniki losowe, które zaprzeczają prawom fizyki a nawet tworzą nowe, choć na chwilę obecną nie jestem w stanie podać wiarygodnego przykładu:d

Nie wierzę, aby wszystko spotykało nas po coś, a że to konsekwencja czegoś, nie zawsze naszego czegoś;) My czasami jesteśmy tylko elementem na drodze.

>np sama zadecyduję, że nie zamierzam się uczyć na egzamin

Ciacho, wolna wola albo nie istnieje albo jest niemal nie używana. Wszystko wynika z naszej dalekiej przyszłości wpływającej na naszą bliską przyszłość (bo nic prócz przeszłości nie istnieje) oraz czynników zewnętrznych. Bo co z tego, że postanowisz się pouczyć na egzamin, jak w Twoim domu wybuchnie pożar, a w drodze do biblioteki potrąci cię samochód? Wolna wola na nic się nie zda;)

>więc pod wpływem impulsu wychodzisz (...) w której poznajesz kobietę, z którą później tworzysz związek...

Gdzie w tym indywidualna wartość człowieka? Czy to, że się sobie spodobacie to też przypadek/los lub jego brak (przeznaczenie!?), albo i wolna wola?