wrażenia z porodu na Zaspie 2010

Jeszcze tydzień temu sama przeszukiwałam forum żeby zdecydować się czy rodzić na klinicznej czy na zaspie.
Po fakcie obiecałasm że napiszę o moich "wrażeniach", moze komuś to pomoże. Dodam, że mój lekarz prowadzący nie pracuje w żadncym z tych szpitali, nie miałąm też znajomej położnej ani nic w tym stylu.
Decyzję o tym czy na Zaspę czy na Kliniczną uzależniłam od siły bólu jaki będzie przy skurczach. Ponieważ pierwsze 2 godziny były jak najbardziej do zniesienia to wybrałam Zaspę.
Na izbie przyjęć spokojnie, miłe babeczki, które po wstępnym badaniu zaprowadziły mnie i męża na porodówkę. NA porodówce....hm...cicho:) to było największe zaskoczenie- na korytarzu spokój, drzwi do sal porodowych pozamykane. Tam gdzie babki rodzą pali się światło, ale generalnie bardzo pozytywny klimat. Zostaliśmy poproszeni do jednej z sal porodowych, duże wygodne łóżko z regulacją wysokości oparcia, przy łóżku fotel dla partnera, KTG. Pić można, jeść nie. Chodzić i ruszać się po pewnym czasie gdy zapis z ktg był ok i wtedy położna powiedziała, ze jeśli chcę to mogę chodzić. Piłki są- nie korzystałam.Przez większość czasu byliśmy sami, co dłuższą chwilę zaglądała albo położna albo lekarz ( u mnie była młodziutka lekarka w ciemnych włosach do ramion- bardzo bardzo miła). Gdy bóle się nasiliły to położna sama zapytała czy chciałabym dostać coś przeciwbólowego, z początku nie chciałam ale potem poprosiłam- z tego co poamiętam był to chyba tramal dożylnie. Bóle faktycznie stały się bardziej do zniesienia ale i rozwarcie bardzo szybko po nim nastąpiło (co też ma byś efektem jego działania). Wtedy poprosiłam męża aby zawołałktórąś z babek czy mogę dostać jeszcze coś przeciwbólowego, przyszła wtedy Pani położna i uważam, że dzięki temu co zrobiła urodziłam bardzo szybko. Zamiast dać mi llekarstwa, sprawdziła rozwarcie i pomogła mi dosłownie urodzić- nie wiem czy był to masaż szyjki czy inne jej sztuczki- ale mimo że bolesne, to uważam że dzięki nim mega szybko urodziłam. A tego w chwilach bólu partego chce się najbardziej. Gdy Dzidzia jest na świecie to przestaje boleć :) Tyle Wam powiem. Generalnie wielki respekt.
Aha! i jeszcze jedna moja rada... Zaspa zaleca żeby zrobić sobie ewatywę..ja to sobie darowałam...i potem żałowałam bo z silnymi bólami latałam do wc w stresie, że coś popuszczę/ubrudzę. W trakcie samego porodu położna sama mówi, przyj jakbyś chciała się załatwić. Dodaje otuchy i mówi, że to nic jeśli coś takiego się zrobi. Że jak najbardziej masz w ten sposób przeć. Przed następnym porodem napewno jednak zrobię lewatywę.
Po urodzeniu Dzieciaczka kłąda na brzuch, przecięcie pępowiny, potem przy Mamie ważą/mioerzą/badają/piszą...etc i po chwili wiozą na salę poporodową. To już jasna sala, leżałam przez godzinę sama i przez godzinkę z inną babeczką po porodzie. Ktoś zagląda co kilkanaście minut. Przyszła tez pielęgniarka zapytać o przystawienie malucha do piersi. Zaproponowałą tez taką lampę nagrzewającą. Potem sama przyszła ją odsunąć.
Po 2 godzinach jedzie się na łóżku na salę poporodową. Generalnie 2-3osobowe. Przez 1 dzień leżałąm sama a potem 3 dni we 2. Dzieciaki 24/dobę są z mamami. Chociaż moja koleżanka była słaba i poprosiła pielęgniarki o zaopiekowanie się jej dzieckiem przez pierwszą noc. Nie było z tym problemu- ale miała potem problem z karmieniem, więc nie wiem czy to nie przez to. Ale wiadomo, ze dziewczyny różnie się czują po porodzie.
Generalnie wstałam już 2 godziny po porodzie, poszłam pod chłodny prysznic i było już dobrze.
Opieka pielęgnmiarska na poporodowym- hmm...zalezy od zmiany. LEżałam 4 dni i 80% babek to rewelacja. CIerpliwe, pomocne. Szczególnie pani Asia z poradni laktacyjnej i taka opalona, młoda brunetka- babki Anioły. Są tez takie zmiany że, aby uzyskać swoje to trzeba do nich "przyjść" z osobnym wnioskiem. Są takie 2 blondyny- jedna bardzo młoda, druga mniej młoda. Poziom bycia pomocnym odwrotnie porporcjonalny od stopnia upindrzenia. No ale są w zdecydowanej mniejszości i siedząc teraz w domu uważam, że dużo się nauczyłam na poporodowym zadając wszystkim dużo pytań o cokolwiek wpadło mi do głowy, nawet po 3 razy. JEstem też wdzięczna za pomoc przy nawale pokarmowym, który dopadł mnie w 3 dobie i zdecydowanie nie jest to rzecz miła. Intuicyjnie pomagałabym sobie inaczej niż należy i tylko dzieki pielęgniarkom jakoś to przetrwałam i wiem teraz z domu co robić.
Hmm...co by tu jeszcze opisać...jedzenie jak to w szpitalu...chociaż ja głodna nie byłam. Generalnie przyda się dużo wody. Na korytarzu są czajniki i lodówki dla babek.
Pozytywne jest to, że nie ma odwiedzin. Nie wyobrażam sobie że leżę zmęcozna a tu co chwilę ktoś kogoś odwiedza.
To chyba większośc moich przeżyć z Zaspy. Odczucia mam w 100% pozytywne i wybrałabym ten szpital jeszcze raz.
W razie pytań chętnie odpowiem, bo sama szukałam informacji:)