...

"To nie jest kraj dla starych ludzi. Między drzewa
Młodzi idą w uścisku, ptak leci w zieleni,
Generacje śmiertelne, a każda z nich śpiewa,
Skoki łososi, w morzach ławice makreli.
Całe lato,wysławiać będą chóry ziemi
Wszystko, co jest poczęte, rodzi się, umiera.
Nikt nie dba, tą zmysłową muzyką objęty,
O intelekt i trwałe jego monumenty"

Yates, 'Odjazd do Bizancjum'

http://www.wrzuta.pl/audio/dVNhulwXE3/

http://www.wrzuta.pl/audio/56fckczEOe/

„(...) kto się odważy powiedzieć, że nie jestem filantropem, panie i panowie, a teraz tak, panie, dowódco dwudziestej floty, proszę rozkazać swoim chłopcom zburzyć barykady, by zbolała ludzkość mogła tędy przejść, trędowaci na lewo, epileptycy na prawo, paralitycy tam, gdzie nie będą zawadzać, a tam z tyłu mniej potrzebujący i tylko łaskawie proszę się tam nie tłoczyć, bo później nie ponoszę odpowiedzialności, jeśli poplączą się choroby i wyleczę nie z tej, na którą cierpię, i niech bucha muzyka, aż do stopnienia blachy, i niech strzelają rakiety, aż do spalenia aniołów, i wódka niech się leje, aż do zapicia idei, i niech krokiem marszowym nadchodzą markietanki, maruderzy, marszałkowie, reporterzy i to wszystko na mój rachunek, panie i panowie, bo tu kończy się zła sława Blacamanów, a zaczęła powszechna wędrówka ludów. W ten właśnie sposób usypiam ich poselskimi metodami, na wypadek gdyby mi się nie udała diagnoza i niektórych pozostawiłbym w gorszym niż byli stanie. Jedyne, czego nie robię, to wskrzeszanie zmarłych, ponieważ ledwo otworzą oczy, tłuką z wściekłością burzyciela ich spokoju, a w końcu jeśli nie popełniają samobójstwa, umierają z rozczarowania. Początkowo prześladował mnie orszak uczonych, którzy chcieli wybadać legalność moich praktyk, a kiedy zostali już przekonani, zagrozili mi piekłem Szymona Maga i poradzili pędzić żywot pokutniczy, aby zostać świętym, ale odpowiedziałem im, nic nie ujmując ich czci, nic na tym nie zyskuję, jestem bowiem artystą (…)”
Gabriel García Márquez