Bo tak

Siedem osiem i dziewięć.
aż po najodleglejsze lata

A jeśli kiedykolwiek będziesz zastanawiać się po co się żyje i na co to wszystko, to odpowiadam w linku. Najkonkretniej jak umiem.
Albo jeśli kiedykolwiek zadasz se trud na odpowiedzenie sobie, cóż to za istotą jesteś, i na czym opiera się poziom Twej świadomości.
Albo na to czym jest "Ja".
Czujesz że w ogóle gdzieś istniejesz?
Jeśli tak to kim jesteś?
Masz jakiś konkretny charakter natury?


Minuta trzecia. Sekund czterdzieści osiem. Nie obraz. Słuch.
W linku wszystko jest.
Słuchawki i twarda podłoga.

http://www.youtube.com/watch?v=DflFG9mD2Pw

Jutro wszystko wytłumaczę.
Albo pojutrze, bo jutro mam dużo pracy.
Podobno idee są zawieszone w powietrzu.
Zgadzam się z tym stwierdzeniem.

idee...
skądś znam to słowo
dziś odpoczywam, jutro znów wyścig szczurów

A potem kac...

Kac?
Kto to?
Wypij wieczorem litr wódki, a z samego rana dawaj ze mną do lasu na 10km biegów. Przeplatanych pompkami i rozciąganiem mięśni.
Być może po jakimś czasie zwrócę się do Ciebie per "Ty".
;)

Piękno męskiego ciała i jego sprawności tak jak to pojmuję.
Od minuta sekund trzydzieści.

http://www.youtube.com/watch?v=955p97102F0&feature=related

ja się w końcu za się wzięłam i mimo,że starałam się spokojnie to po sobotniej kompilacji siłka/rower/basen/sauna to się tak załatwiłam,że co nieco rączka drżała przy malowaniu się na nocną hulankę no i dziś wylazła całość zakwasów.. ale w wysiłkach nie ustaję i zasuwam,bo ból to chwalebny jest baaardzo;)

Kultura fizyczna ponad wszystko.
:)

nie, ale w realnym swiecie zwierzaki maja lepiej bez tuszy

A co to tusza?
Ideał książkowy jest ponoć wtedy kiedy (uprawiając daną dyscyplinę sportu) ważysz tyle co masz wzrostu (ucinając pierwszą cyfrę ze wzrostu podanego w centymetrach).
Chociaż widziałem sprawność podczas treningu braci Skrzek. Wymiatają i książkowa formuła nijak sie ich nie ima wg mnie.
Ja mam obecnie 195cm wzrostu i ważę dokładnie 95kg.
Dawno temu robiłem szpagat, co przy tym wzroście powodowało, że w sytuacji zagrożenia nie musiałem używać rąk.

Ten twój dawno temowy szpagat wyobraziłam sobie jak kajakarza (stopa z przodu, stopa z tyłu a między nimi ręce - coś na kształt skrzydeł samolotu) - w panicznych r******h, które (szukając równowagi) mają uratować to i owo

Nie.
Tamten był jak dobry kebab.
Turecki.
I nie trzeba było nic ratować.

moja wyobraźnia też zadziałała, hihi...poranek w pracy, najlepiej zacząć od przyjemnych rzeczy, idę na śniadanie;)

Kropa, nie zaczynaj, bo znowu sprawiasz, że zaczynam się delikatnie uśmiechać.

ech, życie jest piękne, ja też się uśmiecham:)

A żebyś wiedziała ile jeden uśmiech angażuje mięśni.
:)

dobranoc
http://www.youtube.com/watch?v=Kaoxd3W4SgA