Widok
Czy śpicie że swoim dzieckiem?
Jestem mamą 2 tygodniowego noworodka. Maluch w ogóle nie chce spać w łóżeczku, po odliczeniu go do łóżka śpi 5 minut i zaczyna płakać. Ostatecznie laduje w łóżku moim i męża. Boję się że e ciężko bedzie go później oduczyc jednak z drugiej strony rozumiem że dziecko ma potrzebę bliskości. Może macie jakieś rady?
Syn o mało nie umarł w 5 dobie życia - zachłysnął się przez sen.
Po powrocie ze szpitala miał spać w łóżeczku, nawet monitor oddechu załatwiłam taki jaki był w szpitalu...
Jednak musiałam mieć go stale koło siebie. Spaliśmy we trójkę przez 15m-cy. Wtedy dopiero wszyscy byliśmy gotowi na nocne rozstanie ;)
Nie widzę w tym nic złego - poza tym, że się nie wyśpisz ;) bo śpisz "na czuwaniu" ;)
Po powrocie ze szpitala miał spać w łóżeczku, nawet monitor oddechu załatwiłam taki jaki był w szpitalu...
Jednak musiałam mieć go stale koło siebie. Spaliśmy we trójkę przez 15m-cy. Wtedy dopiero wszyscy byliśmy gotowi na nocne rozstanie ;)
Nie widzę w tym nic złego - poza tym, że się nie wyśpisz ;) bo śpisz "na czuwaniu" ;)
Żadne z dzieci nigdy nie spało z nami w łóżku. Za to przez pierwsze 6 m-cy łóżeczko stało obok naszego łóżka. Zawsze miałam dzieciaczki na oku, nie musiałam wstawać żeby mieć pewność, że wszystko jest ok. Było to wygodne i praktyczne rozwiązanie. Po ukończeniu 6 m-cy łóżeczko przenosiliśmy do osobnego pokoju.
Do łóżka brałam dziecko jak płakało albo było chore łatwiej było mu zasnać w dużym łóżku i miałam je na oku , zawsze z boku cos typy kołdra albo poduszka klade żeby nie spadło z łóżka , możesz próbować przenosić do łóżeczka jak zaśnie mocniej , może się przyzwyczai , malutkie lepiej śpią jak mama jest obok , gorzej jak roczne albo starsze muszą zawsze zasypiać z rodzicami
U nas nie było większych problemów żeby dzieci spały w łóżeczkach. Kwestia samozaparcia się i asertywności przez parę dni. Żeby się nie złamać. Jak mały płakał to siedziałam koło niego, stałam nad nim głaszcząc po główce. Dałam odczuć, że zawsze jestem koło niego na każde zawołanie i szybko mieliśmy spokój w tym temacie. A jak były dzieci ciut większe i np stały w łóżeczku i histeryzowały, bo nie chciały same zasnąć to siadałam na podłodze oparta o ścianę 3 m od łóżeczka i patrzyłam na małego, ale nie podchodziłam aż sam się uspokajał i zasypiał. Takie ciężkie zasypiania czasem się zdarzały. Mąż czasem brał na ręce mówiąc, że tata tylko daje przytulaska i trzeba iść lulu, odkładał i jakoś to szło... Może nasze dzieci były inne ;p Chociaż były zawsze bardzo przytulaśne i mimo, że mają teraz 5 i 8 lat nadal są :)
Maluszki bardzo potrzebują przytulania ale i spać osobno mogą. Wystarczy żeby wiedziały, że jest ktoś na każde zawołanie ;P
Maluszki bardzo potrzebują przytulania ale i spać osobno mogą. Wystarczy żeby wiedziały, że jest ktoś na każde zawołanie ;P
Takie małe dzieci potrzebują czegoś wokół siebie, żeby czuć się bezpiecznie, w brzuchu miały przecież ciasno i ciepło. Ja początkowo usypiałam dziecko w otulaczu i tak odkładałam. Albo w kocyku i razem z tym kocykiem.go odkładałam. Pieluszka flanelowa zwinięta w rulon i "oplatająca" dziecko od pleców, między udami i wzdłuż brzuszka też często pomagała. To sposoby polecone przez położne w szpitalu, działały.
Ja nie śpię że swoim dzieckiem, bo się boję śmierci łóżeczkoej, ale córka lubi łóżeczko, więc z chęcią w nim śpi. Musisz ocenić co Twojemu dziecku przeszkadza, może za zimno, za twardo, uwiera guzik, może w łóżeczku kładziesz go na plecy a on lubi na boku... czasem drobiazg zmienia wszystko :)
Ja nie śpię że swoim dzieckiem, bo się boję śmierci łóżeczkoej, ale córka lubi łóżeczko, więc z chęcią w nim śpi. Musisz ocenić co Twojemu dziecku przeszkadza, może za zimno, za twardo, uwiera guzik, może w łóżeczku kładziesz go na plecy a on lubi na boku... czasem drobiazg zmienia wszystko :)
W dzień jeszcze jakoś idzie położyć małego do łóżeczka, powiedzmy co 2 drzemka. Największy problem jest nocą - synek najczęściej zasypia przy cycu, albo ja ze zmęczenia usypiam podczas karmienia. Karmimy się w naszym łóżku albo na Kanapie. Otulac próbowałam, kilka razy się udało, ale bardzo często synek się wylatuje z pieluchy
Spaliśmy wspólnie z dwójką dzieci ...młodszy w wieku 2 lat sam stwierdził że mu wygodniej w łóżeczku i sam się w nim wieczorem ukladał, w wieku 3 lat dostał własny pokój nowe łóżko dla starszaka i bez problemu w nim i zasypia i przesypia większość nocy, a jak się obudzi nie wędruje do naszego łóżka tylko woła.
Nie musisz oduczać specjalnie, dziecko samo powinno dojrzec, do 18 tki ma mnóstwo czasu. Serio ...pisze Ci to z perspektywy posiadania dwójki skrajnie różnych jeśli chodzi o charakter i temperament synów, każdy z nich dojrzał samodzielnie... Są trzy przestrzenie w których nie należy mocno naciskać na dziecko, ale iść na kompromis z dzieckiem, są to przestrzenie wynikające z fizjologii: sen, kontrolowanie wypróżnień, jedzenie...do samodzielności w tych obszarach dziecko musi dojrzeć, a przyuczanie na siłę jest najgorszym pomysłem z możliwych.
To proste...u nas do północy zwykle dzieci spały w innym miejscu niż nasze łóżko, ale jeżeli ktoś lubi seks spokojny to jak ma się duże łóżko dziecko nie przeszkadza spiąc obok...tak do niej więcej 2 roku życia dzieci czując atmosferę odprężenia u rodziców kochających się, zasypiają nawet snem głębszym...to moje domowe spostrzeżenia ale były jakieś badania też na ten temat robione...
A nie boisz się z takim maleństwem spać? Pediatrzy zalecają, żeby dziecko na samym początku nie miało w łóżeczku poduszeczki nawet kołderki czy pluszaka, tylko spało w śpiworku, bo może sobie buźkę zakryć... Plus możesz zapaść w głęboki sen i coś dziecku zrobić... :o Znaczy tak słyszałam. Sama będę mamą dopiero za 3 miesiące, więc chętnie posłucham co na ten temat uważacie :)