Piekarnia JL Rumia

czyli, że tak naprawdę to żałować nie ma czego...a jednak pracy jak nie było tak nie ma... smutne to wszystko, no, ale żyć trzeba dalej!

Pamiętam, że mi też tak mówił, że dużo chętnych.. ale niby mam dobre kwalifikacje... potem się spóźnił na drugą rozmowę i czekając pracownicy mówili, jak naprawdę wygląda tam praca i ile płaci naprawdę. Przeraziłam się!!!!
Wtedy znalazł kogoś z grupą, więc do mnie pani księgowa zadzwoniła, że nieaktualne.

kurcze, ja jestem strasznie zła, Pan J.Lewandowski podczas pierwszej rozmowy powiedział "zatrudniam Panią, wszystko pasuje itp, proszę czekać jutro na telefon to się dogadamy co i jak", czekałam, czekałam ponad tydzień, sama też wydzwaniałam, bo powiem szczerze - bardzo mi zależało na tej pracy... po tygodniu owszem - zadzwoniła osoba z piekarni, poszłam na drugie spotkanie i tam znowu - "jutro do Pani zadzwonię to się umówimy, kiedy do pracy".... znowu swoje odczekałam i co, dzisiaj rano dzwonię i słyszę...... "już nie aktualne... już zatrudniliśmy!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" ja się pytam - gdzie tu jakaś logika, w co tu się gra...?!?!? poczułam się jak ..... szkoda gadać, idę otrzeć łzy i pozbierać się, by walczyć dalej z tym pieprzonym losem bezrobotnego!
dodam tylko, że w obliczu tego, co zaproponował mi pan Lewandowski, odmówiłam kilka ofert pracy, które trafiły mi się w między czasie... a teraz zostałam z tą tzw.ręką w nocniku.... oj życie, czemu tak nas doświadczasz....

Ja byłam dwa lata temu. To miejsce to porażka, on będzie szukał tak długo, aż znajdzie os. niepełnosprawną, żeby pracownik nie był kosztem tylko zyskiem, jak nie znajdzie zatrudni kogoś, kto zgodzi się pracować za najniższą stawkę. Mniej już 1500 brutto byłoby najlepiej.