Re: STYCZNIOWE I LUTOWE MAMUSIE 2009 - 44
W ksiażkach chyba nic mądrego nie ma, przeważnie się słyszy - nie krzyczeć a tłumaczyć co dobre a co złe, co można a czego nie. Tylko, że w praktyce to wcale nie działa. Jak coś małej tłumacze i...
rozwiń
W ksiażkach chyba nic mądrego nie ma, przeważnie się słyszy - nie krzyczeć a tłumaczyć co dobre a co złe, co można a czego nie. Tylko, że w praktyce to wcale nie działa. Jak coś małej tłumacze i pytam - rozumiesz?? To ona kiwa glówką na tak i dalej robi swoje. Nie wiem czy podciągnąć to pod złośliwość charakteru czy wypróbowywanie cierpliwości rodziców, czy po prostu wszystkie dzieci tak mają.
A tak z innej beczki, jak myślicie, czy jest taka opcja, że dziecko je za dużo? Czy je tyle ile potrzebuje? Bo moja Wika ma nieziemski apetyt, je dosłownie wszystko, nawet takie rzeczy, których dzieciaki standardowo nie cierpią - np. oliwki, ogórki małosolne, kwaśne śliwki, truskawki bez niczego, no w zasadzie nie przychodzi mi do głowy nic, co by jej nie smakowało. Był taki okres, że nie chciała bananów, jajek w żadnej postaci i żadnego nabiału typu ser, jogurt, twarożek, ale jej przeszło. Teraz się zastanawiam czy powinno się jakoś dziecku limitowac ilości jedzenia? Dodam, że nie daję jej słodyczy, czasem tylko jakis herbatnik czy biszkopt.
zobacz wątek
