Odpowiadasz na:

Re: **** STYCZNIOWE I LUTOWE MAMUSIE 34****

Martha, u nas stópki wylądowały w buzi już jakiś miesiąc temu, za to z przewracaniem się z brzuszka na plecy to jakaś dziwna spawa, bo jakieś 4 tygodnie temu mała zrobiła to kilka razy a ostatnio... rozwiń

Martha, u nas stópki wylądowały w buzi już jakiś miesiąc temu, za to z przewracaniem się z brzuszka na plecy to jakaś dziwna spawa, bo jakieś 4 tygodnie temu mała zrobiła to kilka razy a ostatnio się nie przewraca. Tak sobie myśle, że może za mało ją stymuluję do takiego ruchu, muszę ją jakoś zmobilizować. No a poza tym młoda wcale nie chce lezeć na spacerach, a nawet jak ją sadzam(z podparciem) to też jej się nie poDoba, więc zostaliśmy zmuszeni do zakupu nosidełka - no i okazało się to strzałem w dziesiątkę. Wiikcia uwielbia być w nim noszona - gorzej z naszymi kręgosłupami :)
A gadanie jest przezabawne, ostatnio odkryła literkę b i ciąglę ją wypowiada puszczając przy tym balony ze śłiny i strasznie ja to cieszy, w przeciwieństwie do mnie, bo tak się śłini, że musze ją ciągle przebierać.
A co do samotności... Jak jeszcze byłam w ciąży toj mąż pracował w systemie 12 goDzinnym i miał jeszcze dodatkową pracę i w zwiazku z tym 6 razy w tygodniu wracał do Domu w okolicach 24. Ja dostawałam świra w domu, ale z drugiej strony jakoś nie umiałam się zmobilizować, żeby się z kimś umówić, spotkać czy nawet samej gdzieś wyjść. W zasadzie ciągle spałam, żeby tylko czas szybciej zleciał. Z perspektywy czasu to mi wygląda na jakąś dziwną ciążową depresję. Teraz tak samo często nie ma go w domu, ale czas szybciej leci przy dziecku. Mimo to, gdyby wracal jak człowiek o 16 do domu, to czułabym się dużo lepiej. Wkurzają mnie te godziny pracy :(