Wiersz o matce polce

Choć w nazwisku Orzeł, i tak tez bywa,
Ona dobra polka z nami nie przebywa.
Dużo jej zawdzięczam, to ja jako dziecię,
Wychowanie, patriotyzm, miłość do ojczyzny
Dziedziczyłem przecie.
Ona mi mówiła o tym pięknym kraju,
O rozbiorach, wojnach, sprzedawczykach,
Dzisiejszych kłopotach kraju.
Cala mądrość życia Ona we mnie wlała
Od ojczyzny, od polski nic za to nie dostała,
Ciężka praca i miłością nas utrzymywała.
Myślę ze do Pana się dzisiaj dostała.
I z jej doświadczenia myślę sobie przecie
Nie ma tego dobrego, co by chciała dla Ojczyzny
I dla swoich drogich dzieci przecież
Ciągle sprzeczki w rządzie i te awantury
Ona patrzy na to i grozi im zza chmury
Nie takiej Ojczyzny dla swych bliskich chciała
Wzięłaby się za Kraj, żyła dla Nas a nie umierała.
Choć nam jej brakuje, pomyślmy bracia,
By wyciągnąć Kraj z bagna i ciągłej korupcji.
A Ojczyzna nasza jak Orzeł w przestrzeni
Z rozpostartymi skrzydłami niech leci,
I ochrania Ojczyznę i swe drogie dzieci.
I niech chronić nie przestanie, aż wszystkim polakom,
Dobrze w kraju w Polsce będzie.
Żadne polskie dziecko głodne dziś nie będzie.
Choć człowiek jest mrówka w tym potężnym świecie
To i jedna mrówka cos zmienić może i musi przecie. H.

Wiersz ze str.41 http://www.polacypobudka.pl