Wszyscy moi wrogowie

Nie wszystko złoto co się świeci.
To właśnie można powiedzieć o filmie, który miał dziś premierę w kinach w Polsce.
Reklama jest bardzo dobra, ale film jest beznadziejny. Poszedłem zachęcony kinowym trailerem oraz z jednym z moich ulubionych aktorów - Matthew McConaughey. Niestety kompletne rozczarowanie. Film bez idei przewodniej. O niczym. Przepraszam, trochę o pszczołach, ale w sumie też nie, bo przecież żadnych prawdziwych informacji o tychże pszczołach w filmie za bardzo nie ma. Jedyny plus to muzyka i stosunkowo mało dialogów. Fabuła bez sensu. Na dodatek film trwa ponad dwie godziny i 10 minut plus 25 minut reklam na początku. Na sali było kilkanaście osób w dniu premiery. Dwie wyszły w trakcie. W sumie to żałuję, że nie uciekłem razem z nimi, ale miałem nadzieję, że może się "rozkręci". Nie rozkręciło się. Ocena ledwo 3 na 10 tylko dzięki muzyce. Bez muzyki 1 na 10, czyli syf i malaria.

To dobry film z elementami westernu, czarnego kryminału, komedii i kilku innych gatunków zmieszanych w nieoczywistych proporcjach. W tej smakowitej bajaderce widzę silną inspirację kinem braci Coen w stylu Fargo, skopiowany uśmiech sekretarki dr. Fleischmana z Przystanku Alaska, a nawet scenki z wyprawy ekipy Top Gear przez Pas Biblijny. Na plus zasługuje doskonała rola główna Matthew McConaugheya, dobre zdjęcia i fajna muzyka. Jedyne zastrzeżenie dotyczy ostatnich minut filmu twórcy zbyt intensywnie poszli w konwencję pastiszu i porzucili reguły logiki. Zaserwowali nam dość ohydny nihilizm połączony z makabrą, czego wielu recenzentów zdaje się w ogóle nie zauważać.

Opinie do filmu: Wszyscy moi wrogowie.

Przeczytaj o filmie.