dziewczyna marynarza

Jakby którejś z Was było samotnie, to mogę pocieszyć ;) priv

Ja bym chyba swojego zabiła jakby teraz zszedł na ląd :P ale może to też kwestia charakteru. Są takie kobiety, którym odpowiada takie życie (np. ja) i potrzebuję nieco swobody i niezależności. Ale mam takie koleżanki, które najchętniej to by zamknęły chłopa w złotej klatce i patrzyły na niego przez całe dnie i płaczą jak nie widzą go przez dwa dni :)

Kolego, już się rzucamy w Twoje ramiona. O niczym innym nie marzymy :D

Znam takie kobiety ,ze jak mąż czy facet jest w domu,to nawet nie wyjdą na kawę z koleżanką, bo muszą "go pilnować". Dla mnie to chore. A najczęściej potem jest tak,ze te kobiety szaleją, a faceci się duszą i odchodzą. Nie wiem nawet czy to miłość,czy chorobliwe uzależnienie.

Miałam kiedyś faceta marynarza, mieszkaliśmy razem przez 3 lata,a on w tym czasie pływał. Nie powiem, lekko nie było ale ja wtedy pracowałam, uczyłam się zaocznie i jakoś to się kręciło. Niestety miał/ ma nadal taki popaprany charakter że nawet gdyby pracowął na lądzie to bym z nim nie wytrzymała. Na bycie z człowiekiem, który ma taki zawód skłąda się wiele czynników. Jego i Wasz charakter, obustronne zaufanie, stopień bliskości, pasje i zainteresowania, którymi możecie wypełnić samotność, czy obecność rodziny. Nie ma reguły na to, ja pewnie byłabym w stanie żyć z marynarzem ale widać poznałam niewłaściwego.