ekwilibrystyka języka

Witam szanownych użytkowników forum po świątecznej przerwie ;)
dzisiaj chciałabym poruszyć problem języka polskiego a dokładniej jego gramatyki i fleksji i wylać swoje litry żalu, który mam do osób mających w nosie ortografię. nagminnie spotykam się z błędami ortograficznymi w komunikacji w formie pisemnej. ludzie, czy nie można zajrzeć do słownika (nawet internetowego) i sprawdzić jak się pisze dany wyraz zanim się zamieści wypowiedź? w moim mniemaniu osoba, która ma problemy z pisownią podstawowych wyrazów nie jest żadnym dyslektykiem a zwyczajnym niedouczonym jełopem, który nie ma szacunku do rozmówcy. a potem społeczeństwo czyta takie kwiatki i błędy się utrwalają i zastanawiamy się nad pisownią wyrazów mimo tego, że doskonale ją znaliśmy jeszcze zanim kilku gramatycznych ignorantów wdrożyło nam złą formę. to samo dotyczy deklinacji. no szlag mnie czasem jasny trafia jak ludzie nie potrafią odmieniać przez przypadki...albo nagminne "włanczać i wyłanczać" czy "wziąść"... mamy włącznik a nie włancznik i brać a nie braść...

a już największy nóż otwiera mi się jak sobie pomyślę, że liczba mnoga od chłopak to "chłopacy" (dopuszczona do użytku, figuruje w słownikach) oraz dopuszczona została także forma "tu pisze" jako "tu jest napisane"...tzn obie poprawne. poloniści motywują to faktem, że język się rozwija i pewne zwroty są przez społeczeństwo od jakiegoś czasu używane więc należy je zakwalifikować do poprawnej polszczyzny... tu nasuwa mi się myśl czy jeżeli nagle społeczeństwo zacznie pisać "łurzko" zamiast "łóżko" i przyjmie się to u wszystkich to także zostanie to uznane za ewolucję językową...? czy nie lepiej po prostu nauczyć ludzi jak poprawnie się wysławiać zamiast tłumaczyć niedouczenie społeczeństwa "ewolucją językową"?

(post napisany małymi literami i z mnóstwem wielokropków, taki styl...co by się nikt nie czepiał, że sama nie zachowuję zasad interpunkcji i rozpoczynania zdań wielką literą ;) )