No i piwo było zbyt mocne, chociaż bardziej się boje o to że za słabe:P
To na ile się wyceniasz, że tak to ujmę?
Gdyby kobieta oczekiwała takich samych cech od faceta to ja w porywach pewności siebie dałbym sobie 7 na 10:P
Chociaż pewnie powinienem powiedzieć 5 na 10, z tendencją spadkową:d
I przy żadnej z tych opcji nie uznałbym siebie za człowieka z pasją. Mam swoje zainteresowania, ale one przychodzą i odchodzą. Szybko się nudzę i nic do tej pory nie poruszyło mnie na tyle by się temu oddać bez reszty.
Chociaż z drugiej strony pasja jest często konkurencją dla związku. Gdy kogoś poznajemy fascynuje nas to że ktoś potrafi się tak czemuś poświęcić. Nie ma się jednak co oszukiwać, że pasja pochłania mnóstwo czasu i pieniędzy. Jest często ucieczką od rzeczywistości, własnym światem w którym można się ukryć. Będąc w związku z taką osobą ma się świadomość że ucieka ona w tą pasję także przed nami. Hierarchia jest jasna, albo mamy pasje i związek jest na drugim miejscu, albo związek jest ważniejszy, a to drugie przestaje być pasją, staje się co najwyżej zainteresowaniem.
Istnieje jeszcze szansa że osoba z którą jesteśmy wciągnie się w naszą pasje. Tylko ile takich osób rzeczywiście się wciąga, a ile gra swoją rolę aby być razem i nie być numerem 2?
***
W "nas dzisiejszych" nie ma miejsca dla pracy nad sobą - to coś na przyszłość. A nie wiedząc kogo w przyszłości spotkamy, nie wiemy co nam się przyda. Najlepiej być sobą, i mieć farta.
Nawet chęć ogólnego rozwoju, poprzez lepsze zrozumienie siebie i dostosowywanie zmian by być bardziej sobą w rezultacie dla związku może być niewłaściwe. Bo co z tego że staniesz się bardziej inteligentna i wygadana jak druga strona za Tobą nie nadąży? Zyskasz podziw, ale stracisz bliskość.
Pozdrawiam
PS: A kto to ta 4funtv, jakaś czarna biuściasta piosenkarka co się dybie jakby jej przyłożyli elektrody do pośladków?:P
"Zrozumiał, że nie tylko był jej bliski, ale nie wiedział gdzie on się kończy, a ona zaczyna"
0
0