zaparcia w ciąży

rodzynki w czekoladzie i moim zdaniem to zmien wode na inne napoje typu soki owocowe

płatki górskie ze startym jabłkiem (ze skórką) popić wodą wysokozmineralizowaną, zjeść na kolacje, czekać na efekt

hm...... moz ezmue wodę na soki??
ja mamsposób taki - kawa na czczo, ale w ciazy mzona wypić tylko 1 filiżanke słabej kawy dziennie

też piłam kawę na czczo, ale nic mi nie pomogło, soki też piję litrami i nic....bez efektów. Martwię się tym strasznie bo przez to też zle się czuję i mam wielki brzuch :((. Wczoraj normalnie się poryczałam

Tu taj masz sprawdzone sposoby nie ktorych forumek a przypomnialam sobie ze na mnie rewelacyjni dzialala kapusta kiszona chociaz zaparc nie mialam :)

http://www.forum.e-mama.pl/viewtopic.php?t=276
http://www.ginekologia.med.pl/forum/viewtopic.php?t=2818&view=next
http://www.mediweb.pl/forums/viewtopic.php/p=28313.html
http://starania.webd.pl/zaparcia-w-ciazy-vt2998.htm

mirakula, bardzo Ci dziękuję za te wszystkie rady, ale próbowałam już wszystkiego z tego co proponują tam dziewczyny opócz soku z kiszonej kapusty (spróbuję) może pomoże

oj napewno :) a to co pan doktor tam jednej zalecal tez probowalas??

Tak, Laktulozę też próbowałami i bez efektów, martwię się tym, bo jak jak przeżyję jeszcze 6 miesiący z takimi zaparciami.....

a basen probowalas ?? znaczy chodzic na basen ale najpierw sprobuj kapuste:)

Oj, to współczuję. Też tak miałam w ciąży i nic nie pomagało. Męczyłam się od piątego miesiąca ciąży, a potem jeszcze z pół roku po porodzie.

Doskonale cię rozumiem,ja normalnie też cierpię na zaparcia,a moja ciąża omal nie skończyła się tragicznie właśnie z powodu zaparć. Też próbowałam wszystkiego,jadłam rodzynki,kiwi,suszone morele,jabłka,piłam sok z czerwonej porzeczki. Danone activia dwa razy dziennie też nie przynosił rezultatów. Laktulozy mogłam wypić całą butelkę,jadłam tylko ciemne pieczywo,nawet Wasa i naprawdę zero słodyczy. I zupełnie NIC mi nie pomagało. Normalnie to bym sobie Figurę 1 na noc wypiła a w ciąży nie można. Nie załatwiałam się czasem 2 tygodnie,a jeśli już się udało to po półgodzinnej męczarni w toalecie. Potem bałam się jeść...żeby nie musieć się wypróżniać.
Dobrze,że nie bagatelizujesz problemu. W 30 tygodniu ciąży,gdy w końcu się załatwiłam po całodziennej próbie,zobaczyłam mnóstwo krwi w toalecie i krwawiłam jak przy miesiączce. To był póżny wieczór i mąż expresem zawiózł mnie do szpitala. Miałm rozwarcie na półtora palca,poród udało się zatrzymać,bo przecież jeszcze czasu miałam ponad dwa miesiące! Leżałam pięć dni w szpitalu pod kroplówkami i nie mogłam wstawać. Oczywiście przez ten czas miałam zaparcie,żadne czopki nie pomagały. Po wyjściu ze szpitala szwagierka polecila mi zioła dostępne w aptece bez recepty-ISPAGUL-łupina babki lancetowatej zawierającej błonnik. Mi pomagały na trochę,ale pomagały. W 32 tygodniu ciąży sytuacja się powtórzyła, męczyłam się na kibelku,udało się,lecz znów zobaczyłam krew. Nie było jej tak dużo więc stwierdziłam,że poczekam do rana.
Rankiem wstałam by zrobić siusiu i ku mojemu przerażeniu odeszły mi wody. Wczorajsze parcie spowodowało pewnie pęknięcie pęcherza płodowego. Pojechałam do szpitala i znów walka by zatrzymać poród. Leżałam tydzień na patologii ciąży pod kroplówkami,bez wód płodowych z rozwarciem na trzy palce.To był koszmar,jakiego nikomu nie życzę. Dostawałam antybiotyki by dziecko nie złapało infekcji,lekarstwa na szybki rozwój płócek,ciągle byłam podłączana do ktg.W końcu lekarze zadecydowali o cesarskim cięciu gdyż urosło mi CRP we krwi świadczące o tym,że życiu dziecka zagraża infekcja i nie mogłam urodzić bez wód płodowych. Może odważę sie kiedyś i opiszę swe bolesne przeżycia z mojej cesarki,dziewczyny które chcą mieć cięcie na życzenie,nie wiedzą o czym mówią. Ja pierwsze dziecko urodziłam naturalnie więc mam porównanie.
Najdziwniejsze jest to,że po operacji na drugi dzień załatwiłam się...bez żadnego problemu (nie mówiąc o bólu spowodowanym cięciem). Potem normalnie codziennie. Wnioskuję,że moje dziecko było tak ułożone,że uciskało na jelita co powodowało mój problem. Mam żal do lekarzy,że zbagatelizowali mnie mówiąc,że urodziłam szybciej bo mam niewydolną szyjkę,że to przez inne moje dolegliwości,o których nie chcę pisać. Mówiłam lekarzom,że nie mogę się załatwić,chciałam nawet lewatywę,lecz pielęgniarki stwierdziły że już się jej nie robi. Ja wiem jedno-urodziłam dziecko dwa miesiące wczesniej,ważące 1900 gram właśnie z powodu zaparć. Dziękuję Bogu,że mimo przedwczesnego porodu mój synek jest zdrowy i pielęgniarkom z oddziału neonatologii,że przez trzy tygodnie opiekowały sie moim wcześniaczkiem. Dziś mój synuś ma 2 miesiące i dopiero teraz wygląda jak niemowlę a nie jak kruszyna...cóż na lipiec miałam termin,a urodziłam w maju. Pewnie urodziłabym jeszcze szybciej przez te zaparcia ale brałam leki przeciwskurczowe przez całą ciążę.
Spróbuj proszę ten ISPAGUL,może ci pomoże. Życzę ci tego z całego serca. www.ispagul.pl

Ło matko.....ale mnie wystraszyłaś :( wczoraj spróbowałam kapuchy kiszonej i myślalam, że się przekręcę, jelita i brzuch mnie tak bolały, że nie mogłam wyrobić, cały wieczór walczyłam z bólami, mąż skakał przy mnie z herbatkami, wypiłam czarną herbatkę i mi przeszło, NIGDY WIECEJ KAPUCHY !!! Dzisiaj rano na czczo wypiłam szklankę wody przygotowanej i zjadłam kilka śliwek suszonych i BINGO !!!! POMOGŁO !!! Mam nadzieję, że znalazłam swój złoty środek.

no to ja w ciazy i po ciazy tez nie moglam jesc kapusty tez mialam straszne bule ale twardo siedzialam ta kibelku i masowalam sobie brzuch a maz plecy

O raju....co te kobitki muszą przejść żeby śliczną dzidzię urodzić :)) ale pozniej jakie szczęście jest :))

Jestem przerażona!!! Wszystko co słyszałam o sesarskim cięciu było pozytywne. Poza tym, że wiadomo, boli brzuch i trzeba dłużej w szpitalu leżeć. Proszę powiedzcie, co takiego strasznego może się zdażyć w związku z cięciem. Koleżanka na życzenie chce mieć cesarkę, a miała ją już przy pierwszym dziecku, bo nie mogła urodzić. Ja, nie ukrywam, też nie wyobrażam sobie rodzić na żywca. Od swojej ginekolożki wiem że nawet poród w znieczuleniu, a właściwie parcie podczas niego, może spowodować różne urazy ciała matki. Lekarka nie mówiła o żadnych strasznych rzeczach związanych z cesarką. No bo chyba nie robili ci tego na żywca!!!! Proszę oświećcie mnie dziewczyny, bo już sama nie wiem co myśleć!

cesarke robi się ze znieczuleniem miejscowym (czyli nic nie czujesz od pasa w dół) albo ze znieczuleniem całkowitym (czyli usypiają Cię i budzisz się po wszystkim ).

to miejscowe to zewnatrz oponowe kluja cie w kregoslup ja je mialam i bardzo polecam anestezjolog i ginekolog tez mi doradzal bo przy ogolnym jest problem z natury bolu bardziej boli po przebudzeniu no i masz mniejszy kontakt z dzieckiem od razu po operacji

a co do lezenia dluzej no to jest tylko jest 5 dob ale sobie mozesz w szpitalu wypoczac przynajmniej i jeszcze dowiedziec sie wielu rzeczy brzuch raczej nie boli musisz tylko bardziej uwazac na siebie i nie nosic np wozka po schodach przez co najmniej pol roku

No właśnie takie opinie słyszałam. Na tych wszystkich znieczuleniach jestem obeznana. Ale dalej nie wiem co było takiego strasznego, co przeżyła koleżanka. Szczerze mówiąc, to pierwsza negatywna opinia jaką usłyszałam. No powiedzcie mi w końcu bo zgłupieje ze strachu!!!