Aborcja w przypadku wady dziecka

> jak ktoś chce to dobrze by było żeby miał taką możliwośc

Emenems, nie zgodzę się z Tobą.
Zabicie dziecka to nie jest czyjaś prywatna kwestia światopoglądu, sumienia itd.
Mogę być solipsystą? Mogę. Nikt mi tego nie zabroni.
Czy dlatego, ze jestem solipsystą mam prawo bezkarnie krzywdzić innych, W ZGODZIE ze swoim sumieniem i przekonaniami?
Nie mogę, prawda?
Nie mogę, bo istnieje PRAWO, oparte na systemie wartości utrwalonym przez tysiąclecia, a sprowadzające się do tego, że "nie czyń drugiemu co tobie niemiłe". I kwestia moich przekonań nie ma tu nic do rzeczy.

Jedynym dylematem jest to, czy płód jest dzieckiem.
Płód w wieku 4-5 tygodni ciązy (czyli 2-3 tygodnie po zapłodnieniu) ma funkcjonujące serce i mózg. Czyli jest BEZ WĄTPIENIA odrębną istotą a nie czyrakiem na ciele matki.
Czy jest człowiekiem? Sama napisałaś, ze tak - bo czym niby miałby byc? Słoniem?
Czy można wskazać moment w którym płód przestaje być płodem a zaczyna zasługiwać na miano dziecka?
Ktoś wskaże taki moment?
A jeśli nie - to czy można być człowiekiem (dzieckiem) TROCHĘ?
Odpowiedzi na powyzsze pytania wskazuja jednoznacznie, że odkąd kobieta wie, ze jest w ciązy - nosi w sobie człowieka.
Ze wszelkimi konsekwencjami tego stwierdzenia.

wiesz, powiem Ci tylko jedno....
moja babcia starowinka- po kilku wylewach. Jest takim oto starym warzywem.
Ja może nie byłam aż tak z nią związana i nie przeżywam tego w jakiś straszny sposób.
Ale nie chciałabym zapytac mojej mamy, czy nie wolałaby jej zabic - no bo w końcu tym jest eutanazja - żeby miała mniej problemów ona i jej brat.

Tak zostałam wychowana i taki mam światopogląd.
I mówię tu tylko o mnie i o moim sumieniu.

aha - i na tym dyskusje o eutanazji zakończe, bo tak jak mówiłam - to odrebny temat.

Tinker Bell, a to że dziecko nie będzie świadome tego że żyje i że nie sprawi nam uśmiechu na twarzy to będziesz z całą pewnością mogła stwierdzić już w jego życiu płodowym? Czy powie Ci to lekarz?
I na takiej podstawie będziesz w stanie zabić?

To może skoro jesteś takim świetnym jasnowidzem, podaj mi numery które wygrają jutro w totka???

Boże...

a tak była w miarę merytoryczna dyskusja zauwazam że po 50 poście zaczynają się standardowo jakieś ataki ychhhh

no własnie bez sensu ataki - za powazny temat uważam, dlatego chyba nic nie mam już do powiedzienia jak to zamienia się w pyskówke

Moja znajoma, urodziła dziecko bardzo poważnie chore. Dziecko ma dziś 5 lat a jest wielkości dziecka rocznego. Przez cały dzień leży w łóżeczku, nie chodzi, nie chwyta zabawek, nie rozumie....jest na silnych środkach przeciwbólowych. I ona sama, czeka aż maluszek umrze. Bo nie ma już siły. Nie jest w stanie go oddać, ale też nie jest w stanie już patrzeć na jego cierpienie.
To jest straszne. Życzyć własnemu dziecku śmierci. Ale to jest jedyna szansa na uśmierzenie jego bólu....Lekarze ciągle go operują, i przedłużają życie o kolejne kilka miesięcy.....

Tak samo jest jak patrzymy na naszych bliskich dziadków czy babcie, którzy ciężko chorują. Moja babcia przez 10 lat walczyła z rakiem. W wieku 67 lat rak był już wszędzie. Przeszła mnóstwo operacji. Aż pewnego dnia postanowiła tarnąć się na swoje życie.
Kobieta, która przez całe życie była wierząca i z pewnością w tej dyskusji zajęłaby stanowisko antyaborcyjne, próbowała się zabić. Ponieważ, przez 10 lat cierpiała strasznie, a przez ostatni rok życia tak jak mało kto może to sobie wyobrazić. Była moją najukochańszą babcią, taką prawdziwą, która krzyczała, że chodzę bez czapki, pozwalała zaglądać do siatek, to ona nauczyła mnie gotować, to ona wspierała kiedy rodzice nie rozumieli. I mimo moich egosityczny pobudek tego, że chciałabym by żyła jak najdłużej...życzyłam jej spokojnego odejścia tak jakby tego sobie życzyła.

Aborcja wcale nie jest egoistyczna. Egoistyczne jest powołanie na świat dziecka, które będzie niesamowicie cierpieć. I wcale żyć nie będzie chciało.

zawsze bliskim zyczy się odejścia bez cierpienia. Ale niestety cierpienie jest wpisane w życie ludzkie.

Może to i egoistyczne, ale poprostu moje sumienie by na to nie pozwoliło. Cały czas biłabym sie z myślami, co by było, jeśli urodziłoby się zdrowe... przeciez pomyłki sie zdarzają.
Jesli miałabym taki wybór, to chyba jednak wolałabym zyć z czystym sumieniem.

Tinker zgadzam sie z toba w 100%

Tinker Bell, a to że dziecko nie będzie świadome tego że żyje i że nie sprawi nam uśmiechu na twarzy to będziesz z całą pewnością mogła stwierdzić już w jego życiu płodowym? Czy powie Ci to lekarz?
I na takiej podstawie będziesz w stanie zabić?

Może niektórym się wydaje, że medycyna stanęła w średniowieczu. Ale na chwilę obecną w życiu płodowym można wykryć najpoważniejsze wady genetyczne/wrodzone. Ich specyfikacje można poczytać w internecie. Na ich podstawie jestem stanie to stwierdzić.

a może inaczej.

Teoretycznie. Gdyby (tfu, nikomu tego nie zycze) Waszemu dziecku , obecnemu dziecku, cos się stało.... coś, co do końca zycia unieruchomiłoby je, skazało na wózek, albo na przykucie do łóżka. To czy też zgodzilibyście się na zabicie go?

olimpia bez sensu porównanie

mojej bratowej znajoma mieszkała w Ie i lekarze powiedzieli, że dziecko jak się urodzi to od razu umrze. Wyjechała do Polski i lekarze doprowadzili do tego, że mała umarła po 2 latach pobytu w szpitalu :/

no widzisz, dla Ciebie bez sensu, a dla mnie nie.
Bo ja uważam, że płód i dziecko juz na świecie jest tym samym.
Więc dla mnie porównanie jak najbardziej.

Dziecko jest nieszczęsliwe, Wy nieszczesliwe....czy nie o tym cały czas mówicie, jako o arguimencie do usunięcia ciązy?

I co to dało. 2 lata przedłużenia cierpienia dla dziecka i dla jego bliskich. Smutne:(

Ja nie twierdzę że takich sytuacji w życiu nie ma. Są i to bardzo dużo, ale dzieją się dopiero po fakcie. Musimy dopiero coś takiego przeżyć albo doświadczyć że dziecko nie rośnie, nie rozumie, że go boli itp. Tego nie da się w 100% przewidzieć, gdy dziecko jest w łonie matki.

Dlatego moim zdaniem nie mamy prawa odbierać naszemu dziecku szansy na to, że może zdarzy się inaczej niż np. przepowiada lekarz, który jest tylko człowiekiem i może się np. pomylić albo wysnuć zbyt daleko idące wnioski z przeprowadzonych badań.

Historii, w których dzieci miały być "warzywami", a jednak żyją, uśmiechają się i doświadczają każdego dnia małych radość jest równie wiele jak tych smutnych...

"zawsze bliskim zyczy się odejścia bez cierpienia. Ale niestety cierpienie jest wpisane w życie ludzkie."
Skoro poród musi boleć to nie walczmy o godny poród ze znieczuleniem. Proste... Po to nauka idzie w przód żeby pomagać i nie cierpieć. Czasy kamienia łupanego minęły...

Widzisz Tinekr Bell...

Dla mnie byłyby to dodatkowe 2 lata radości z tego, że moje dziecko przeżyło dłużej niż przepowiedzieli lekarze.

Wszystko zależy od punktu widzenia.

tak i 2 lata dłuzej sie męczyło extra!

to tez porównanie bez sensu.

ulżyc komuś lekiem, czy też jakimś znieczuleniem, co nie jest niezgodne z etyką, czy zwyczajnie bezdyskusyjne, a aborcja - no zmiłuj się !

No nie oszukujmy sie. cierpienie jest wpisane w zycie człowieka. taka nasza natura i nie mówie tutaj o cierpieniu fizycznym jak poród, czy inne "bolesci".
Mam na myśli "los" ludzki, który jesli ktoś chce zmienia, albo nie, bo boi sie własnego sumienia, czy po prostu Boga.

Ja nie neguję Twoich światopogladów. Staram Ci sie tylko wytłumaczyc jak ja to widze, natomiast mam wrażenie, że jesteś nastawiona wrogo na każdego, kto chciałby urodzić chore dziecko.

Nauka etyczna poza tym, ma pomagac człoiwiekowi, a nie go uśmiercać.

Jak to nie można w 100% przewidzieć? Nie można, kiedy nie prowadzi się specjalistycznych badań.

Moja córka miała wadę wrodzoną. Pierwsze badanie wykazało, że będzie to wada genetyczna. Kolejne tylko dokładnie sprawdziły co dolega mojemu dziecku. Wszystkie badania były na 100% wykonywane w różnych gabinetach przez różnych lekarzy. Wiedziałam, że moje dziecko po operacji będzie zdrowe.

Tylko jeden lekarz. JEDEN. Tak wielce chwalony tutaj na forum orzekł, że moje dziecko będzie miało 30% szans na przeżycie i będzie niepełnosprawne. Gdybym go posłuchała i nie szukała dalej specjalistów, to pewnie byłabym jedną z tych które twierdzą, że jej dziecko miało być chore a nie jest.