Nie chce mi się bawić z dzieckiem:((

Dziewczyny - a ja myślę że wiele zależy od naszego podejścia. Mam niespełna dwuletniego urwiska i prawdopodobnie za 9 mcy dołączy kolejny/a (dziś wyszły dwie kreski na teście). Mam bardzo absorbującą pracę którą wykonuję w domu (często siedząc po nocach i w weekendy), co drugi weekend studiuję, czasami jeszcze pracuję dorywczo. Na co dzień sama jestem z synkiem, mąż wraca do domu po 16 wówczas ja muszę siadać do swojej pracy. I mimo nagromadzenia zajęć jest we mnie dużo mniej znużenia, znudzenia i maruderstwa niż w większości przedstawionych tu wpisów. Zauważyłam bowiem że jeśli wstaję rano i zakładam że "dziś będzie świetny dzień" to wszystko idzie tak jak bym chciała. Są oczywiście gorsze dni - gdy moim marzeniem jest drzemka dziecka trwająca 3 godzinki - ale gdy wstaje jesteśmy pełni chęci do spędzenia wspólnego czasu. Wiem że tak na dobrą sprawę zostało nam go już nie aż tak dużo - za jakiś czas synek pójdzie do przedszkola i troszkę zaczniemy się mijać - poza tym mama i tata stracą na atrakcyjności na rzecz kolegów. Dlatego teraz każdą chwilę staramy się spędzić na 100%.

http://www.radosnaedukacjalaury.blogspot.com/2011_10_16_archive.html
polecam,znowu mi się zachciało " bawić z dzieckiem"

no no wontek zrobił furorę - jest na streonie startowej trojmiasto.pl ;-)

*wątek

ej, te puzle fajna sprawa :D takie proste a ja jeszcze na to nie wpadłam żeby po prostu pociąć obrazek :P I to sobie ucinasz jak chcesz, w zależności od "stopnia zaawansowania" dziecka. Świetne! I za darmo!

ja tez mam dwuletnia córkę, od jej narodzin siedzę w domu i mam tylko pomoc ze strony męża, którego więcej nie ma niż jest, a jak tylko pojawia się w domu, to wyjście do sklepu spożywczego jest dla mnie rozrywką. Mam takie dni, że kompletnie nie chce mi się bawić z małą, już się zaczynam dusić.....wszystko mnie wkurza, ciagle to samo, karmienie, sprzątanie itp... masakra....

od 4 lat siedzę w domu, starsza córa będzie mieć w kwietniu 4 lata, a młodszy brat w sierpniu 3 (różnica 16 m-cy). Wcześniej pracowałam fizycznie jako nauczylciel wf i w fitness klubie. 4-7 godzin wysilku fizycznego dziennego, godziny pracy 10-16 a potem w klubie 17-20. w soboty 9-11. Trwalo to 4 lata i zaszlam w ciąże jedna po drugiej. Czerpię mega radośc z bycia z dzieciakami w domu, też pracuje na wysokich obrotach, opieka wiadomo- to pochlania. Ale jest mi bosko! sama sobie organizuje czas pod potrzeby moje i dzieciakow- nikt mnie nie goni, robimy wszystko razem, gotujemy, pieczemy, bawimy się (sporo plastycznie: malowania w soli, lepienia ciastoliny, rysunki, klocki itd), sprzatamy, wychodzimy na spacery, do dzieci, wygłupiamy się i pomyslów mi nie brakuje. Poza tym w klubie fitness prowadzę pare h w tygodniu, wróciłam do fitnessu 2 m-ce po porodzie (jednym i drugim).
Kiedyś ktoś zapytał, jak Ty dajesz radę? z dwójką maluchów sama cały dzień (mąż pracuje dużo) i czy masz czasem ochotę uciec?? Po krótkiej chwili, powiedziałam.... Wiesz, ja właśnie to zrobiłam, UCIEKŁAM, uciekłam od tej tyry, gdzie nie miałam czasu dla siebie, wciąż na stand by-u,....uciekłam w dzieci. I się wysypiam, robię mnóstwo rzeczy na które wczesniej pracujac na 2 etatach nie miałam siły. Teraz mam czas nawet na książkę, zadbanie o siebie i wymyślanie nowych zabaw z dziećmi. Aż się trzęsę, że to się zaraz skończy, bo wracam do pracy od września do szkoły. I będzie to samo co wcześniej+ jazda bez trzymanki z odwożeniem/przywożeniem do przedszkola. Tego sie boję.... ale mam nadzieje, że strach ma wielkie oczy i podołam...podołamy

Nie tylko Ty tak masz.. ja również teraz przez to przechodzę. Mój synek ma obecnie 1,5 roku i na dodatek przechodzi okres buntu. Wprawdzie jestem mamą pracującą i nie ma mnie w domu od poniedziałku do piątku, to odczuwam dokładnie to samo. Pracuje po 8 godzin dziennie i czasami jestem już tak zmęczona po pracy, że nie mam po prostu siły biegać za moją pociechą. On jest strasznie żywym dzieckiem, potrzebuje ciągłej uwagi. Gdy tylko wracam z pracy, on łapie mnie za rączkę i ciągnie do swojego pokoju, abym się z nim bawiła, poświęciła mu trochę czasu, poprzytulała go. W sumie nie dziwię się jemu, bo siedzenie całymi dniami z nianią jest w pewnym momencie nudne:) zwłaszcza, że niania jest osoba starszą.. na dodatek, mój mąż całymi dniami pracuje (wychodzi z domu o 6 wraca o 19) i generalnie wieczorem to śpi już na stojąco. Tak więc cała opieka nad dzieckiem, zajmowaniem się domem + jeszcze moja praca spada na mnie. Czasami po prostu nie mam już siły ani chęci..

poperam Cie jak ma to samo:)

Nie mmiej Kochana wyrzutów sumienia, mi też się nie chce bawić z moim dzieckiem. Całe szczęście poszłam już do pracy i po całym dniu jak wracam to jakieś chęci jeszcze się znajdą:) Młody z przedszkola, stęskniony za zabawkami i najczęściej zajmie się sam sobą, a ja sobie z nim konwerusje :). Chłopczyk 3,5 roku.

Ja jestem młodą nianią rocznej dzieczynki. Na początku uwielbiałam z nią spędzac czas i się bawic. teraz mam jej chwilami dosyc i nie chce mi się z nią bawic.

Ja jestem młodą nianią rocznej dzieczynki. Na początku uwielbiałam zabawy z nią i spędzanie czasu. Teraz czekam aż pojdzie spac czy chociaż chwilke posiedzi w ciszy i sama soba się zajmie. Może ten wiek jest taki trudny?

Rozumiem, że opieka nad dziećmi bywa męcząca i żmudna, dlatego nieśmiało zapytam czy nie da się do tego zachęcić dziadków i babci albo chociaż wynająć niani lub żłobka (wiem że pewnie to sporo kosztuje, ale z drugiej strony mamy kryzys i rosnące bezrobocie, więc może nianie nie będą zbyt wymagające cenowo...)

bądź zajęcie, skoro Cię to nudzi. Bycie nianią to nie łatwa kaska i pilnowanie, by dziecko nie zrobiło sobie kuku. Ktoś (rodzic) powierzył Ci swoją pociechę po to byś pomogła maluchowi wypełnić czas bez jego Rodziców, byś pomogła mu rozwijać się i zdobywać umiejętności każdego dnia, a nie marzyła by dzieciak zajął się sam sobą lub spał- a Ty wtedy co? sms-y? pierdzenie w fotel i wzdychanie. Jaka ja umęczona? Sorry ale chyba się nie nadajesz do tej roboty.

mak, na Morenie, przy osiedlu Nad Wodą jest klubo-księgarnia dla dzieci Bookawka. W piątki są spotkania dla mam z maluchami od 11.15. My wybieramy się w najbliższy piątek. Może to będzie fajna odskocznia?
Tu link do ich strony: http://www.bookafka.pl/warsztaty.html

You keep it up now, unedsrtnad? Really good to know.

wiecie co?? ja tego nie rozumiem... ciagle tylko nie chce mi się... czekam, żeby dziecko zasnęło, posiedziało, pobawiło się samo... no kurde, teraz Wam się nie chce?? to po co Wam dzieci? potem będzie płacz i lament, że nie dogadujecie się z dziećmi, oczekiwania, ze od wychowania dziecka to jest szkoła, bunt nastolatka... wtedy się bedziecie zastanawiać skąd to wszystko. Może jednak warto wziąc się w garść i poświęcic??

Moze warto pomyśleć trochę o tym małym człowieku a nie tylko o sobie. Jak się ma dziecko, koniec z egoizmem. Takie moje zdanie

stronach
Ty na serio czy na poważnie?
O ile z pierwszą częścią się zgadzam, to...
Wyobraź sobie, że nianie też mają dzieci, rachunki, koty i psy i też chcą żyć. A kryzys dotknął wszystkich. Nie wiem, co dla Ciebie oznacza niezbyt wymagające cenowo, ale groźnie zabrzmiało.

Mi się nie chce ,ale muszę mój synek 3 letni ma niedosuch wiec 6 godz codzienie nauka,a reszta czasu to zabawa!

uOZSXi , ctshhbspfplh, bfkinaocnkps, http://skeygrswoqre.com/