Sens pierwszej komunii

Ja, to co mówisz nie ma żadnego sensu. I Komunia to sakrament, który ma znaczenie dla wierzących i tylko oni powinni go przyjmować. Tak nie jest, wielu posyła dziecko tylko ze względu na to, że inni to robią, a poza tym można się pokazać rodzinie, zrobić małe wesele, itd. (podobnie sytuacja ma się ze ślubami kościelnymi). Przez to ten sakrament stał się tym czym jest obecnie, widowiskiem próżności rodziców i dzieci, połączonym z kłótniami o ubiór, wystrój kościoła, itp.

Nie przemawia do mnie także argument, że dziecko będzie się czuło wykluczone. Przecież wychowujesz je od małego na ateistę, innowiercę czy agnostyka, wszyscy o tym wiedzą i ono też. Jeśli boisz się, że będzie się czuło pokrzywdzone, bo nie miało obiadu i prezentów, to wypraw mu uroczysty obiad i kup ten tablet (czy co się teraz zamiast roweru kupuje), ale nie rób szopki z sakramentu, który dla innych jest ważny.
Miałam w szkole zarówno niewierzących, jak i osoby innej wiary niż katolicka i te dzieci nie chodziły na religię ani nie przystępowały do I Komunii i nie miały z tego powodu żadnych nieprzyjemności ani ze strony innych dzieci ani nauczycieli. Pamiętam, że my jako dzieci byliśmy wręcz w pozytywny sposób ciekawi takich osób.

Naprawdę nie rozumiem takich wypowiedzi: jestem ateistą, religia to bzdury, ale dziecko poślę, bo może się mu to przyda w przyszłości, a poza tym babcia będzie zadowolona i sypnie kasą. Ludzie żyjcie w zgodzie z samym sobą, a okazję do obdarowania dziecka prezentami i zorganizowania spotkania rodzinnego możecie sobie stworzyć inną.

Co kolwiek powiedzą inni, mi wydaje się że dla takiego dziecka kwestia wiary i tak jest totalną abstrakcją w naszym kraju gdyby chciało sie byc fair ze swoim sumieniem, trzeba byłoby miec bardzo dojrzałe dziecko.... "bo czemu kolega dostał rower a on/ona nie?" Poza tym mozna to traktowac troche jak tradycje, bo co świat Bożego Narodzenia też nie obchodzisz?

Jeszcze raz sprostuje: nie chodzi o to, czym ja jestem dla kosciola. Nic mnie to nie obchodzi, czy figuruje w ich rubryczkach czy nie. Chodzi mi o spekt czysto psychologiczny dla dziecka. I prosze sobie odpuscic tego typu rady: zapytac dziecka. Dziecko w tym wieku jeszcze bardzo malo rozumie, jest podatne na sugestie i na trend wsrod rowiesnikow.
''Zawsze można przystąpić do sakramentów w dorosłym wieku, jeśli ma się taką potrzebę, lub dokonać apostazji, jeśli nie chce żyć w zgodzie z religią'' - wiem, jakie sa mozliwosci, nie o to pytalem.

Jeżeli nie jesteś apostatą, to jest hipokryzja- chyba, że nie byłeś chrzczony.
Dziecka możesz się zapytać jaki jest jego wybór- wtedy będziesz fair. Zawsze można przystąpić do sakramentów w dorosłym wieku, jeśli ma się taką potrzebę, lub dokonać apostazji, jeśli nie chce żyć w zgodzie z religią.

Odnośnie działu- na głównej Dziecko jest w dziale Życie i Styl- na forum już tego nie zmienili.