Toksyczni ludzie.

~mmm....gdyby tak było w każdym przypadku to można powiedzieć,że mają to na co sobie zasłużyli,szczerze wątpię w tak prostą odpowiedź:(

@Graszka
zastanawialas sie kiedys, ilu z przytoczonych przez ciebie starszych ludzi, w mlodosci 'sprzedawalo' swoje dzieci do ich pokojow by bawily sie w samotnosci, albo do rodziny, z powodu ze sami byli zmeczeni po pracy lub mieli ciekawsze rzeczy na glowie, a ich wlasny czas byl o wiele cenniejszy....?
nie twierdze ze kazdy przypadek jest taki sam, ale nic w przyrodzie nie dzieje sie bez przyczyny....

I to jest straszne:(i co można o takich ludziach pomyśleć?jak ich usprawiedliwić?

Inko, żebyś Ty wiedziała, ile w okresie Świąteczno-Sylwestrowym "przeszkadzajacych" starszych ludzi trafia na oddział do szpitala?
Bywali tacy, co nie podawali np insuliny, czy innych lekarstw np. Wziewów, po to by stan matki czy ojca się pogorszył i "sprzedać" ich np. Na internę czy inne oddziały.

Powinniśmy rozgraniczyć sytuację bardzo schorowanych staruszków,którym już nie jesteśmy w stanie pomóc ze względu na ich stan a oddawanie, rzekomo za ich przyzwoleniem, całkiem sprawnych fizycznie i umysłowo rodziców bo tam będzie im lepiej....jest takie powiedzenie o starych drzewach,których się nie przesadza....druga kwestia to pamięć i szacunek,niech ten rodzic po raz setny opowiada o swojej młodości,o sytuacjach ,które znamy już na pamięć,słuchajmy tego i cieszmy się,że jest jeszcze tak sprawny,tak jak Graszka pięknie napisałaś,przytulmy,powiedzmy ,że kochamy,okażmy szacunek.
I niech młodsze pokolenie to widzi bo tak jak słusznie zauważył ~mmm.....jak sobie pościelesz,tak....

Zgadzam się z Tobą kosmitko. Z doświadczenia wiem, że ludzie nie są wstanie zaopiekować się 24 godz na dobę swoją schorowaną matką czy ojcem. Nie chodzi tu o więzi rodzinne, tylko są choroby np.demencja starcza/alzcheimer które powodują, że starszy człowiek zapomina, jest nie logiczny, chowa różne przedmioty, wychodzi z domu i nie potrafi wrócić,a także bardzo często są agresywni, m.in dlatego, bo budzą się po drzemce i nie rozpoznają otoczenia, wnuków, córki, syna...---myślą że to złodzieje, którzy przyszli ją obrabować. Często myślą że ktoś ich prześladuje, więzi...Są zagubieni.
Są też takie choroby, które powodują, że starszy człowiek ślepnie, głuchnie, jest leżący i nie chodzi. Jedna osoba nie jest zawsze w stanie takiej osoby "ogarnąć" A przecież trzeba zmienić pampersa, wykąpać, nakarmić, podać leki, przy pilnować, porozmawiać....
Dlatego ktoś, kto nie miał nigdy do czynienia z takimi osobami, to właśnie myśli, że rodzina danego staruszka jest nie dobra, bo oddała do domu seniora czy opieki.
Ubierzcie, że w dobrych domach opieki, chorzy staruszkowie otrzymują pomoc 24 godz na dobę, tam pracownicy odpowiadają za tego człowieka izapewniają godną starość i umieranie....
Jeżeli starcy mają dobre i kochane dzieci, to powinni dziadków częściej odwiedzać i interesować się nimi, rozmawiać, przytulać....

Mmm---przyznaję Ci rację.

jedyna roznica jaka dzieli ludzi starszych od malych dzieci, jest taka ze od tych pierwszych wymaga sie tego, zeby nie zawadzali i zachowywali sie odpowiedzialnie, gdyz posiadaj doswiadczenie przezytych lat. nikt nie bierze pod uwage, ze na starzenie sie ludzkiego ciala sklada sie rowniez leciwosc mozgu, co w konsekwencji sprowadza sie do tego, ze ci ludzie na wieczor zycia, po prostu dziecinnieja i wymagaja takiej samej, a moze nawet i wiekszej, opieki jak ci najmlodsi. wiekszosc rodzicow traktuje swoje male pociechy jak oczka w glowie, ale gdy przychodzi czas zamiany miejsc to sie ich oddaje do domow, ktore pozornie sa do tego stworzone, pozbywajac sie zbednego 'ciezaru', niczym starego, zepsutego mebla....
oczywiscie wszystko jest kwestia subiektywna i zalezy od konkretnego czlowieka, ale to tak jak w powiedzeniu.... jak sobie poscielesz, tak sie wyspisz...

:-)
Nie wiem jak masz na imię. I nawet nie wiem, że napisałam "Grażynka". Aż sprawdziłam.

Anno,a kto Ci powiedział że jestem Grażynka?
Nawet jeżeli,to bardzo proszę zwracać się do mnie Graszka:-)
Nie chciałam urazić,jeżeli tak zrobiłam,to przepraszam

Inko, całkiem możliwe :-)

Smutne takie osiedle Anno.

Ja uważam, że co innego brak mozliwości opieki nad osobą chorą, przewlekle chorą, a co innego oddać niewygodną babinkę do DPS, czy tzw domu pogodnej starości.

Nie zawsze mamy mozliwość 24 h opieki nad chorym np. na Altzheimera.

Ale odbiegamy od tematu trochę.
chorzy czy starzy ludzie nie są toksyczni.
To ze zachowują sie nie zawsze jak nam sie podoba to przecież wina choroby, upływu lat czy tzw roznicy pokoleń.
Pięknie napisałaś inko jak twoja córka sie wypowiedziala o babci.......
Pozazdrościć mądrości:))

Troche temat zszedł był.
Ja zmykam, bo umieram na dokuczliwy ból.
Czekam jak przystało na toksyczna matke, az jedno z moich dzieci przyniesie mi leki.:-)

Oczywiście być może są takie osoby, które radosnie opusciły swoje mieszkania, swoja okolice, swoje sąsiadki i znajomych i przeniosły się do Domu Pomocy Społecznej, aby aktywnie spedzac czas pod okiem opiekunek.
Nie mam az tak duzego doswiadczenia aby mówić o wszystkich. Wiem tylko tyle ile widziałam będąc kiedyś na praktykach w takich miejscach, oraz przez kilka lat za granica. Poznałam tam jedna starsza pania mieszkająca w takim odpowiedniku domu dla starszych osób.
To było osiedle maleńkich domkow. Kazdy domek zamieszkany przez taka starsza osobe.
Dziwne takie miejsce. Brak młodych, brak dzieci. Brak oznak toczacego sie zycia.
Widziałam ja kilka razy, bo kobieta, która wynajmowała mi mieszkanie była jej przyjaciólką.

Niulka....to jest Twoja nadinterpretacja moich słów,powtarzam raz jeszcze,nie traktuję moich dzieci jako moją opiekę na starość:)

A ja znam przypadki gdy sprawni starsi ludzie sami chca tam zamieszkać, właśnie dlatego żeby aktywnie spędzać czas, gdy juz na przykład współmałzonek nie żyje
często jest tak że najbliższa rodzina nawet nie ma warunków mieszkaniowych żeby zamieszkać z babcią czy dziadkiem, albo są zapracowani i nie mają czasu na wyjście ze starszymi do np. kina
Nie byłam w takiej sytuacji to nie wiem, ale wydaje mi się że mało jest przypadków gdzie z wyrachowania są oddawani starsi ludzie do domów opieki.

Kosmitka
Może nie wyraziłam się zbyt jasno ale chciałam podkreślić ten brak zainteresowania,współczucia,miłości jaki występuje wobec najbliższych nam ludzi którzy zestarzeli się i stają się bezradni jak dzieci.Oni potrzebują naszej miłości i opieki a przede wszystkim zainteresowania:)

Niulko, moze to nie są oczekiwania Inki od Jej dzieci tylko od samej siebie?
Kosmitko, też nie oceniam, też nie wiem co bym zrobiła, gdyby np moja Babcia z nozem po domu biegała a ja nie mogłabym zapewnic jej 24 godzinnej opieki.
Nie wiem co bym zrobiła gdyby moja Babcia wymagała opieki hospicjum.
Oczywiscie, że sa sytuacje, w których moze dobre jest dla chorego znalezc sie w jakimś miejscu gdzie zajma sie nim specjalisci.
Ale mozesz byc pewna, ze Domy Pomocy Spolecznej pełne sa dość sprawnych osób.
Zajmuja sie nimi opiekunki.
Opiekunki zabieraja na spacery, do kina, urzadzaja wieczorki taneczne i teatrzyki (jak dla dzieci).
Tylko czy nie jest to smutne, ze musza to robić własnie opiekunki anie ktos bliski?

Niulka....nie wiem czy większość tak myśli,ja i ludzie z którymi jestem związana na pewno nie.
Moja córka kiedyś mi powiedziała,że widzi jak babcia się zmienia ale to jest naturalne i trzeba się z tym pogodzić aczkolwiek szanuje ją i kocha nadal tak samo.I mnie to wystarczy.:)

Inka, nie wiem dokładnie ale wydaje mi się że do Domów Starości są oddawani starsi ludzie którzy wymagaja całodobowej czy specjalistycznej opieki. Różnie sie życie układa i nie wszyscy są w stanie zapewnic im własną opiekę.
Daleka jestem od oceniania ludzi którzy tak postąpili, zresztą daleka jestem od oceniania kogokolwiek. Trzeba samemu być w danej sytuacji żeby zrozumieć drugiego czowieka. Czasami chyba zbyt pochopnie wydaje się opinie o drugim człoweku.