Traktowanie ciężarnych

kilka dni temu wracałam z córka od lekarza 6miesiac cioży córka w wózku na przystanku pełno ludzi mniedzy innymi pan na wózku deszcz leje jak z cebra,podjeżdza autobus ludziska biegna jak oszalali do przodu niewiem dlaczego,ja z córka nie mam szans pan na wózku równieżwiec wsiadamy jako ostatni.Pan na wózku mówi ze mam wsiadac pierwsza bo jemu troche zajmnie wiec właże do autobusu jednoczesnie proszac ludziska stojace na mniejscu dla wozkow o zrobienie mniejsca -giga obużenie-blokuje mój mózek z dzieckiem i ide pomoc panu na wozku kiedy juz autobus rusza słysze komentaz od parki z mniejsca dla kobiet z dziecmi -ja stoje-ze w ciaqzy to chyba nie powinnam sie tak wyrywac z pomoca.moze nie powinnam ale mam normalny ludzki odroch pomocy i czasem sie zastanawiam dlaczego rodzice mnie tal dobze wychowali i czy na pewno dobrze

Niestety takich czasów doczekaliśmy, że co poniektórzy patrzą tylko na swoją wygodę.
Ja na początku 9 miesiąca ciąży byłam w Zusie tylko po druk którego nie mogłam sobie w domu wydrukować bo go po prostu nie było w necie. Przyszłam to wszystkie miejsca były zajęte i to przez mężczyzn. Żaden nie ustąpił mi miejsca, odwracali się i udawali że mnie nie widzą. Trochę sobie postałam jakieś 10 min., wtedy pomyślałam sobie, że nie będę dłużej czekała tzn. stała w kolejce choć nie spieszyło mi się. Podeszłam do okienka i poprosiłam o druk, który baba miała w zasięgu ręki ona tym czasie obsługiwała faceta wiek koło 45 lat. baba powiedziała, że ma teraz klienta i mam poczekać on też się odwrócił i ją poparł patrząć na mój wielki brzuch a ja z tego wkurzenia powiedziałam głośno i wyraźnie, że jestem w ciąży i nie będę już dłużej czekała więc poproszę o ten druk. Dała mi go, odrwóciłam się na pięcie i poszłam.

rok temu wracałam z pracy,,noc nie przespana bo maz był chory i tak kaszlał całą noc ze nie mogłam spac,w pracy roboty tyle ze niewiadomo gdzie rece włożyc .i jka wracałam tramwajem staneła obok mnie kobieta w ciąży .Powiedziałam do niej ze przepraszam ale jestem tak zmeczona ze nie mam ciły stac,dziewczyna sie usmiechneła i powiedziała ze nie ma problemu,ustąpił jej ktos inny.

Ja w 4 m-cu ciazy miałam spory brzuch ,wybrałam sie do urzędu i nie wiem co mi odbiło ubrałam buty na obcasie ,to była jesien.Dojechałam bez problemuale jak wracałam to nogi tak mi spuchły ,ze ledwo szłam ,w tramwaju nikt mi nie ustąpił pomimo widocznego brzucha,zdjełam buty i usiadłam na schody,od trawwaju do domu miałam kawełek a myslałam ze droga sie nie skończy.
Inym razem w 9m-cu byłam wyjasnic cos w energi i tam ochroniach zauwazył mnie na koncu kolejki ,kazał isc do okienka a pózniej podszedł do mnie i zapytał czy bede cos opłacac i poprowadził do kasy bez kolejki.Miłe

No u mnie jest o tyle zle,że mam problemy z kręgosłupem i przy chociarzby 10 minutowym staniu, to w domu narzeczony musi mnie do toalety na rekach zanosic bo ból jest nie do zniesienia... Ale ja jestem taka mieka du.pa ze sie o swoje nie upomne, tylko w myslach zaklinam :). Najgorsze jest to ze wlasnie najczesciej chca starsze kobiety i mezczyzni mi ustepowac a mi tak glupio bo ich moze bardziej bolec, a kobiety 35-40 sa najgorsze, chyba zapominaja jak to jest byc w ciazy i tylko spogladaja na brzuch i nic nie zrobia..

Ja ogolnie nie spotkalam sie zeby ktos mi ustepowal, moze 2 razy w kolejce ;) Pare razy jak czulam sie gorzej,to skorzystalam z kasy z pierwszenstwem.

A jesli chodzi wlasnie o kasy z pierwszenstwem to bedac w ciazy wkurzylam sie na inna ciezarna ;p
JA czulam sie dobrze i nie bylo duzej kolejki wiec czekalam normalnie. Kiedy przede mna ostatnia osoba miala byc kasowana, przyszla inna ciezarna, z mina czarownicy z 3osobowa obstawa doroslych i zaczela podawac swoje zakupy. W sumie te 3 osoby dorosly mogly stac w kolejce a ona sobie usiasc za kasami, bo byla lawka... a jeszcze ona podawala wszystkie rzeczy ;p WIdziala tez ze stoje z brzuchem, moze powinnam cos powiedziec, ale chyba nie mialabym szans taka miala mine ;p

przywileje przywilejami, nie wiem, jak Wy, ale dla mnie najgorsze były pierwsze 3 mies, robiło mi się słabo, niedobrze, a zakupy do domu zrobić trzeba - tylko, że brzucha nie widać i do kasy pierwszeństwa nie ma po co iść, 2 i 3 trym to była bajka, ale początek- dramat.

eh.. teraz i tak są zarąbiste te autobusy. Wyobraźcie sobie teraz jeździć starym Ikarusem :P

chyba nie mógł go podnieść. Ale zauważyłam, że w autobusach jest czesto tak że zanim on sie obniży to sie trochę podnosi, nie wiem czy tak działa ten mechanizm czy ta hydraulika tak ma czy co. Ale czesto jest tak, że zanim autobus sie obniży to ja już jestem dawno w środku albo na zewnątrz, bo to niestety nie działa tak szybko ;)

Z jednej strony zgadzam się, że znieczulica jest coraz większa. Ja w ciąży puchłam potwornie, a było to zimą. Czułam się jednak na tyle dobrze, a może raczej miałam świadomość tego, że osoby starsze, które chciały mnie przepuszczać, mogą czuć się dużo gorzej ode mnie, więc z tego nie korzystałam.

Natomiast gdy nie byłam w ciąży, spotkałam się z takimi dwoma przypadkami.
Jeden miał miejsce na poczcie. Kolejka może z 8 osób, trzy okienka otwarte. Babeczka w okienku skończyła obsługiwać jedną osobę i powiedziała "teraz poproszę panią w ciąży". Żadna osoba nie podeszła. Ciekawe, kogo mogła w ten sposób urazić... Ale w gruncie rzeczy było to o tyle miłe, że w ogóle na takie rzeczy obsługa poczty zwraca uwagę.
Drugi przypadek miał miejsce w autobusie. Akurat ja wtedy siedziałam, wokół mnie stały osoby starsze. Stała nade mną jakaś babka i zaczęła marudzić, jaka ta młodzież niewychowana, że starszym miejsca nie ustąpi. Miałam wtedy 19 lat. I skręcone kolano, czego oczywiście nie było widać. A stać nie byłam w żaden sposób w stanie. Także czasem łatwo kogoś oceniać nie znając jego sytuacji. Bo młody człowiek może dobrze wyglądać, co nie znaczy, że dobrze się czuje lub jest w stanie w autobusie wystać. Nie twierdzę, że dotyczy to wszystkich (i to wszystkich naraz, w jednym autobusie), ale takie sytuacje też mają miejsce.

A z dzieckiem małym z autobusu w większości wysiadałam sama. Musiałam sobie radzić. Ja w ogóle z tych, co uważają, że sama chciałam dziecka, powinnam sobie dać radę. Ale spotkałam się i z tym, że wciskałam guzik, aby autobus się obniżył na przystanku, a kierowca jeszcze go podnosił... I widział, że z wózkiem wysiadałam, bo autobus prawie pusty... To dopiero było przykre...

Ja na szczęście w ciąży czułam się b. dobrze. Do pracy jeździłam samochodem, więc problem komunikacji miejskiej zupełnie mnie nie dotyczył.
Ale na poczcie nie raz musiałam stać. Kolejka długa - nikt nie przepuścił. Stałam grzecznie, bo mogłam. Ale jak sobie pomyślałam, że przecież są kobiety, które źle znoszą ciąże, to mnie krew zalewała. W trakcie stania (a dobre pół godziny tam spędziłam) odwróciłam się do faceta za mną i poiwedziałam głośno, że ja tu stoję, ale pójdę na bok sobie usiąść bo mi ciężko...nikt z przodu nie zareagował. Więc sobie posiedziałam i dopiero wstałam jak była moja kolej.
W kolejce do pobrania krwi, też nikt nie ustepował mi miejsca. Ale zazwyczaj starałam się być jedną z pierwszych - takze byłam ok 15 minut przed otwrciem zabiegowego.

I tylko jeden, jedyny raz skorzystałam z przywileju. Byliśmy raz z mężem w tesco, już na samej końcówce ciąży - jakieś pierdoły do wyprawki dokupiłam. Poszliśmy do kasy z pierwszeństwem, ale oczywiście nie chciałam się wychylać. Babka przede mną miała już wyłożone rzeczy na taśmie. I zobaczyła mnie kasierka i mówi głośno - pani w ciąży proszę teraz, to jest kasa z pierwszeństwem! No i ta babka przede mną zaczęła sapać i pytać gdzie to napisane. I kasjerka powiedziała, że jak byk nad nią wisi wielki napis. Babka wzięła swoje zakupy i obrażona poszła do innej kasy ;-), chociaż nie musiała, bo ja miałam tylko parę rzeczy i zmieściłabym się przed nią. Ja nawet się nie odezwałam. Podziekowałam tylko kasjerce.

Aaa i raz byłam w aptece. Też parę osób przede mną, ale ja dobrze się czułam i poczekałam na swoją kolej. Jak doszłam do kasy, to aptekarka powiedziała, że dlaczego nie podeszłąm bez kolejki, że trzeba się domagać i że szkoda, że ona mnie wcześniej nie widziała ;-).

Z komunikacją miejską mam takie spostrzeżenia:

w ciąży- przepszczają albo młode mamy:), które pamiętają jak to jest albo osoby starsze, niekiedy bardziej uświadomieni młodzi tatusiowie. Młodzież porażka.

z wózkiem- nikt nie patrzy czy dziecko ryczy czy nie i stoi na miejscu przeznaczonym na wózek więc miałam dość proszenia i przerzuciłam się na...

nosidełko- i tu zaskoczenie. Ludzie od razu robią mi miejsce. Nie było sytuacji w której jak wchodzę z małą na brzuchu, która z resztą do wszystkich w około szczerzy swoje dwa już widoczne zęby to miejsce od razu się znajduje. A wracam ze żłobka wsiadam koło lotu o 16:30 więc tłum zawsze wielki.

Co do kolejek. Mój mąż lubil mnie zabierać na doczepke w ciąży na zakupy bo on nie miał skrupułów korzystać z kas piewszeństwa. Więc się turlałam za nim, żeby mógł zrobić szybkie zakupy:)

hehehe, szkoda że tylko 2 przyszły ;)

ja myślałam, że te kolejki z pierwszeństwem to fikcja, ale widocznie trzeba twardo się wpychać i wymuszać to pierwszeństwo, bo sami z siebie chociaż widzą to nie zauważą ;)

W 9 mcu poszłam na zakupy do jednego z supermarketów gdzie była kasa dla inwalidów i kobiet w ciąży. Nie zastanawiając się poszłam do przodu ( kolejki były naprawdę spore) stanęłam za Panią która akurat płaciła i grzecznie pokazałam znaczek innym w kolejce że tu jest pierwszeństwo dla kobiet w ciąży. Nikt nie miał nic przeciwko, no prawie nikt. Znalazła się jakaś oburzona, blond smarkula która zaczęła głośno mówić że sobie poduszkę włoży, że jak to ona stoi już pół godziny a ja sobie śmiem do przodu podejść. W końcu nie wytrzymałam i powiedziałam, że stojąc przy kasie z pierwszeństwem musi się liczyć z tym, że takie osoby się pojawią. Zaczęła tak się unosić że ją Pan z kolejki zaczął uciszać. W końcu powiedziała, że sobie będzie wkładała poduszkę albo rente sobie załatwi ( jakie błyskotliwe ) na co ja krótko skwitowałam że ze względu na głowę już śmiało może się ubiegać o orzeczenie inwalidztwa. Wiecie co było dalej? Zainteresowały się tą sytuacją dwie inne przyszłe mamusie które niepewnie stanęły na końcu tej kolejki a ja je poprosiłam do przodu-mina blondi BEZCENNA :)

no tak, w kolejce czekać to jest akurat trudniej z małym dzieckiem niż z brzuchem. W brzuchu przynajmniej dziecko grzecznie i cicho siedzi ;)
Ale jak dziecko w kolejce ryczy to CZASAMI się zdarzy, że ktoś przepuści, ale to musi się naprawdę ostro wydzierać ;)

Mnie to wkurzało jak mówiłam : nie dziękuję, a oni na siłę chcieli mnie przepuszczać. No i ja z takich co padnę, a do przodu nie przejdę. Kiedyś mnie tak pani uszczęśliwiła w kolejce do pobierania krwi. Mówię: dziekuję, ale postoję, a ona swoje. Na to od dziadka usłyszałam : mówią, że nie rodzą się dzieci, a na Przymorzu to co druga w ciąży. Na to ja : niech się Pan cieszy, bo może Pan emeryturę dostanie.

ja rodziłam w sierpniu a przełom czerwca i lipca jeździłam autobusem w godzinie szczytu do szkoły rodzenia. Były upały, puchły mi nogi i xle się czułam. Może raz zdarzyło mi się, że ktoś ustąpił miejsca. Poza tym wszyscy udawali, że mnie nie widzą.
Tydzień przed porodem z wielkim brzuchem byłam w kościele, nawet tam nikt mi miejsca nie ustąpił. W rezultacie musiałam wyjść w połowie mszy.
Niestety totalna znieczulica.
Koleżanka opowiadała, że jechała autobusem w zaawansowanej ciąży podeszła do faceta, który siedział na miejscu dla matki z dzieckiem i poprosiła, żeby ją puścił na to miejsce. Zmierzył ją wzrokiem i powiedział: pani jeszcze nie ma dziecka :(

a ja mam odmienne doświadczenia, wszędzie spotykam się z życzliwością i pomocą i to zarówno od nastolatków jak i pań po 50tce.
Dotyczy to nie tylko komunikacji miejskiej, sklepów ale także urzędów.
Teraz załatwiam wszystko co się da :), bo to najlepszy moment aby nie stać w kolejkach i mieć wszystko załatwione od ręki.

Nigdy nie musiałam jakoś specjalnie prosić o pomoc, pierwszeństwo - zawsze inicjatywa wychodziła od innych osób.

Tak, ja też zauważyłam że w tym dzikim kraju jest totalny brak szacunku dla ciężarnych, mam z dziećmi, inwalidów itp. Większość tylko widzi czubek własnego nosa nic po za tym. Przykre ale prawdziwe. Ja pierwszą ciąże znosiłam super i stałam w kolejkach itp bez problemu. Raz chciałal skorzystać z moich przywilejów bycia nie długo matką ale baba nawrzeszczała na mnie, że gnojówa brzucha się dorobiła i teraz wymusza. Miałam wówczas 29 lat... teraz jestem w drugiej ciąży, którą znoszę nie najlepiej i korzystam z moich przywilejów jak tylko mogę. Jestem chamska, zarozumiała i się wpycham z informacją na ustach, że jestem w ciązy i proszę mnie przepuścić. Jak podziała to ok, jak nie to robie zadyme i mam wszystko gdzieś. Dziki kraj, dziko trzeba się zachowywać aby przetrwać... Przykre..

ja jak nie czułam potrzeby to stałam, często jednak mężczyźni bądź kobietki po 50 (nigdy starsze czy młodsze) mnie przepuszczali, ale jak czulam sie zle lub wiedzialam ze nie wystoje a musze to sie wpychalam doslownie mialam w nosie czy ktos cos powie czy tez nie.

po porodzie z malutkim dzieckiem tez sie nie patyczkowalam niestety ja czesto zostaje sama i musze brac ze soba malego czy mi sie to podoba czy nie i wymuszalam pierwszenstwo z noworodkiem, niemowlakiem.
teraz juz tak nie moge bo mlody ma 2lata prawie tlumacze czekam czasem ktos sie zlituje, a czasem razem ze mna i innymi slucha wrzaskow he wtedy moze maja nauczke albo mysla co za dziecko:))ale taki maly nie umie usiedziec dluzej jak 15-20min w miejscu i nie rozumie ze mama musi to zalatwic. takze fakt w ciazy ciezko ale przewaznie nigdzie sie nie spieszy i na upartego mozna wymusic ale potem jest gorzej.