Wkraczam

powoli w weekendowe bagno.
Gabaryty, kształty, kontury,
twarze, słowa, zaniepokojony cudzy wzrok
powoli ZACZYNAJĄ (wiadomo ogólny kryzys;) tracić na wartości.
Dobrze mi widzieć jak
odpływa w akademicki świat definicji i pojęć
redukcja fenomenologiczna.
I jeszcze tylko
nastawię samotny biały żagiel
i popłynę...
oj popłynę w bezmiar złudzenia i zniewolenia.


http://www.wrzuta.pl/audio/zl7z8WGOa3/