(18 lat temu) 12 czerwca 2008 o 12:08
effcia: bo ja właśnie mieszkałam na obłużu i wszędzie mogłam bez problemu dojechać komunikacją miejska. Samochód sobie kupiłam, ale nie mogę zdać na prawo jazdy, oblałam już 3 razy choć jeżdżę bardzo dobrze i jestem strasznie zniechęcona do kolejnych prób i tego jeżdżenia jak każe instruktor, a nie tam gdzie ja chcę. Dla mnie WO to totalne zadupie i jak mam gdzieś dojechać to dostaję szału. Gdyby nie to, że mąż woził mnie do pracy to do Sopotu jechałabym ok 2 godzin. Powrót wyglądał tak, że jechałam do wrzeszcza i tam czekałam ok pół godziny na męża i dopiero do domu. Ogólnie czuję się tu uwięziona, bo większość moich znajomych mieszka w Gdyni, a żeby dojechać do nich potrzebuję ok 3-4 godzin w jedną stronę, to jest paranoja! Do tego ta głośna budowa pod oknami ciągnie się od kiedy tu zamieszkaliśmy , czyli ponad rok. Samoloty latające nad blokiem (mamy ostatnie piętro) huk jest niesamowity. Jak jakiś leci w nocy to ja się budzę z kołaczącym sercem. Doskwiera mi też brak porządnego sklepu. Te 3 dziuple w których nigdy nie mogę dostać tego co chcę to nie są sklepy, po 17 nie ma w nich pieczywa. Ten nowy co otworzyli w Twoim bloku jest w miarę ok, bo wreszcie można płacić kartą. A biegać do auchana po bułki i ser to mi się nie chce. Ogólnie dobija mnie też bliskość sąsiedniego bloku. Będę widziała co robią sąsiedzi w swoich mieszkaniach. Jeszcze nigdy tak blisko nie mieszkałam nikogo. No i nasze mieszkanie, nie znoszę go. Jest totalnie nie urządzone, do tego wygląda jak garaż, bo mąż nie chce spuścić oka z roweru i jego śrubek, zapasowych opon, olejów, smarów i łańcuchów. I on nie może pojąć, że dla mnie to są gorsze warunki, bo przecież to nowe osiedle nie stare blokowisko, nowe budownictwo, ładne wykończenie mieszkania. Co z tego, jak w Gdyni miałam 3 pokoje dla siebie (tu mamy 2 na 3: ja, mąż i rower), były urządzone, kolorowe (co się dało to zabrałam z mebli) ale wszystkie moje bibeloty i książki leżą w piwnicy, bo na półkach w mieszkaniu mojego męża muszą leżeć śrubki, pompki od roweru i płetwy do nurkowania....
Nie zarabiam tyle, żeby urządzić kolejne mieszkanie (teraz w ogóle nie mam pracy). Mój mąż jest ponad takie rzeczy jak szafa i meble w mieszkaniu, wg niego to nie jest potrzebne. A mnie dobijają kupy rzeczy poukładane pod ścianami. Mam więc nadzieję, że na ślub dostaniemy jakieś pieniądze i kupię szafe wnękową (do dużego pokoju, bo w przedpokoju nie ma miejsca na szafę bo MUSI tam stać rower!! AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!). Jestem sfrustrowana i zniechęcona tym mieszkaniem. Może będzie lepiej jak będę już miała prawko i szafę ;) No i trzymajcie kciuki, bo chodzę na coraz to nowe rozmowy kwalifikacyjne w jednej bogatej firmie ;) Mam więc nadzieję, że będzie lepiej. Bo moja dusza dekoratora wnętrz (studiowałam takie coś) po prostu wyje w tym piekle! ;)
Uf... trochę nie na temat się rozpisałam heheh
0
0
