lęki u dziecka

Mój też boi się różnych dźwięków(ma 5 lat). Jak był młodszy - było to bardziej nasilone (motory, quady, wiertarka, mikser, blender, robot kuchenny) - zakrywał uszy i uciekał. Teraz trochę lepiej to znosi.

Ale dzięki tej "nadwrażliwości słuchowej" zauważyliśmy jak zaczął mieć problem z niedosłuchem. Niedosłuch został wyleczony (a raczej jego przyczyna) i znów z lękiem reaguje na te dźwięki.

Teraz z kolei walczymy z lękiem przed ciemnością.

Udaj się do psychologa dziecięcego, być może to zaburzenia integracji sensorycznej, dźwięki wtedy "bolą" i stąd taka reakcja.

Ja bym poszla do lekarza. U znajomych dziecka bylo tak samo i okazalo sie ze ma padaczke. Nie oznacza to oczywiscie ze tak jest i w tym przypadku, ale warto to skonsultowac.

U nas też jest taka nadwrażliwość na wszystkie dzięki.Powli młoda wyrasta z tego i z wiekiem jest coraz lepiej, ale jednak ptrafi wpaść w mega panikę kiedy np. przechodząc obok samochodu z uszkodzonym gaźnikiem który nagle odpali, traktora kosiarki, wszystkich rumoczących sprzętów, wiertarek, z odkurzaniem w domu czy mikserem to był Meksyk alb trzymałam ją na rękach odkurzając czy miksując, mówiłam jej, że i pomaga,albo robiłam te rzeczy kiedy wychodziłą na spacer z tatą lub była w przedszkolu.
Po pójściu do przedszkola i namowie nauczycielki zrobiliśmy wstępną disgnozę na zaburzenia sensoryczne i okazało się, że to to. Oczywiście nadwrażliwość dzwiękowa to był jeden punkt w sensoryce u nas była też i jest nadal nadwrażliwość na dotyk suche-mokre, kujące , przesadna reakcja na np. plamę z zupy( przestaje jeść i przebiera się cała od razu, a jeśli w przedszkolu zdarzy się taka plama i niezostanie przebrana to nawet nie myśli o placu zabaw tylko chce szybko do domu się przebrać i uprać bluzkę czy spodenki) i jeszcze kilka innych czynników mniejszych .
Jeśli to to to spokojnie można z tym żyć i wszystkie lęki oswajać. Ważne, aby wiedzieć skąd się one biorą, by lepiej rozumieć dziecko.

U nas takich lęków nie były, zaczęły się jakoś na 2 lata jak zaczął mówić "boje się" i gadał tak o wszystkim, od ekspresu do kawy przez mrówke na ścianie :)

Na szczęście powoli przechodzi, myślę że o ile nie przybiera to jakiś ekstremalnych form to to zwykły etap w rozwoju.

A nagłego włączenia kosiarki czy auta też sama się nie raz przestraszę :)

Ostatnio sporo słyszę o zaburzeniach sensorycznych ale z obserwacji wydaje mi się że to "za duży kaliber" :) Tzn że nasze lęki są mniejsze i nie łączą się z nadwrażliwością dotykową, obżonym poziomem koordynacji ruchowej, opóźnionym rozwojem mowy, czy nieprawidłowym poziomem aktywności ruchowej.

Różne już rzeczy mi przychodziły do głowy łącznie z autyzmem. Jak się nie ma wiedzy to naprawdę cuda sobie człowiek wyobraża....

Z drugiej strony staram się zachować rozsądek i nie ciągać Młodego po lekarzach niepotrzebnie....

Temat SI jest bardzo nagłośniony w ostatnim czasie, a że większość objawów do niego pasuje - u każdego malucha znajdzie się lekkie uchybienie w jakiejś dziedzinie to człowiek od razu zaczyna mieć wątpliwości i się niepokoi, myślę że najlepiej przeczekać i jakby to się nasilało to wtedy działać.