smutna

oj dziewczyny...wiedziałyście kogo bierzecie więc nie marudzcie teraz. sama sie zarzekłam że nigdy wojaka ani marynarza i wszelkich mundurowcyh omijalam szerokim łukiem. miec męza i go nie mieć?bez sensu. mam meza "normalnego" i jest w domu po 15 :)

A niech idzie do tego wojska bo bez wojska to nie chlop to baba i takich baba szwęda sie po Polsce pełno

ale sylvia sobie męża wojskowego ani pływającego nie wybierała. Więc nie dziwie się że ma pretesje albo że "marudzi". A nawet jakby sobie sama wybrała to ma prawo przeżywać rozstanie w taki sposób .

jesli nie wybierała to zwracam honor :) ale na serio biorąc za męża mundurowca z góry trzeba się nastawić na rozłąki więc nie ma co płakac i marudzic, tylko zacisnąc zęby i to przetrwać, siła wyższa :)

U nas tez pojawil sie taki problem ( ale my slub mamy dopiero za 8 miesiecy) Mój narzeczony zrezygnowal z wojska , na rzecz nauki ale po nauce ma w planach wstąpić do policji -marzenie i tradycja w rodzinie wiec zapewne na jakis czas tez mi ucieknie, ale przeciez przed nami cale zycie, wiec kilka miesiecy dam rade i juz sie na to nastawiam.Moj tata jest marynarzem wiec jakos chyba umiem walczyc z tesknota za bliska osoba, choc uczucia troszke rozne do tych dwoch osob :) Trzymaj sie :)

hej

jutro walentynki,i tak ich nie obchodzilismy nigdy,potem rocznica poznania
jest koszmarnie ,zarowno dla niego jak i dla mnie,ale jakos dajemy rade.ale nigdy wiecej zadnych rozstan.

Bidulka :/