spokój...

Atama, wysyłałam Ci wczoraj odpowiedz na maila, ale coś mi krzyczało jakieś błędy i ze taki adres nie istnieje.... dostałaś odpowiedz????

Cz.

Atama, a ile zostalo do twojego slubu?

Czerwcowa - nie doszlo faktycznie.
adres: atama@tenbit.pl
no jeszcze niedawno istnial ;)

dwa tygodnie i dwa dni!

13tego slub...
zaczynam sie cieszyc :)
nie wiem czy to zasluga kalmsika czy narzeczonego, ktory bardzo sie stara w tych wszystkich przygotowaniach :)

Atama! ja nie łykam, ale za to mojej mamie był potrzebny ;))) Bierze jedną tabletkę dziennie- nie jest senna, ale jest wyraźnie spokojniejsza :) hmm zastanawiam się kiedy ja zacznę brac, bo już mi troszkę nerwy zaczynają puszczać.. mimo, że jeszcze kilka dni wcześniej byłam oazą spokoju...

To ja chyba jestem nienormalna... Nic takiego nie potrzebowalam zazywac bo w ogole sie nie denerwowalam.
Dziewczyny - wiem ze nie uwierzycie, ale naprawde nie ma czym sie denerwowac.

ja też nic nie zażywałam i naprawdę też wcale się nie stresowałam, w kościele poszło zadziwiająco szybko, no trochę nerwów było przy przysiędze, a asamo wesele luz totalny, sami zobaczycie

nic mnie nie denerwuje tak jak to, ze nie moge na to wszystko poswiecic tyle czasu ile bym chciala.
wiele spraw mamy juz przeterminowanych (powinny byc dawno zalatwione) i to jest najbardziej stresujace.
nie denerwuje sie ceremonia, przysiega itd. nic z tych rzeczy.
denerwuje sie zepsutym garniturem narzeczonego (byl juz tysiace razy poprawiany i wyglada na to, ze bedziemy szyc nowy! obysmy zdazyli!), jeszcze nie rozeslanymi zawiadomieniami, nie ustalonym scenariuszem zabawy i innymi glupotami, jak zero rezerwacji na podroz poslubna... :/

pewnie faktycznie nie warto. to w koncu tylko jeden dzien w roku.
moze stresuje to, ze przyjedzie troche gosci i nie chce sie ich zawiezc...

ech...

Atama, ja też ślubuję 13-go :-) i dokładnie przeżywam to samo, co Ty - stresuję się nie tyle ceremonią (choć dziwna jest świadomość bycia w centrum zainteresowania przynajmniej 50 osób obserwujących Cię przynajmniej przez godzinę), co przygotowaniami. Właściwie 90% spraw organizuję sama i obawiam się, że w sobotę puszczą mi nerwy z powodu jakiegoś niedopatrzenia albo czyjejś ignorancji wobec ważnych dla mnie drobiazgów. Też biorę Kalms - w aptece polecono mi go jako środek ziołowy nie powodujący senności. A jednak trochę przysypiam po nim. A może to ta niżowa pogoda ostatnio... I lekkie rozdrażnienie pozostaje, co skupia się czasem na moim narzeczonym, który zdaje się nie przywiązywać większej wagi do spraw organizacyjnych...