Drugie dziecko-jak przekonać męża ???

U mnie są trzy zwariowane siostry :)

Za to w nocy trzy aniołki :)

o tak, moja młodsza w porównaniu do starszej to anioł :) od samego urodzenia :)

każdym rodzicom przysługuje jeden aniołek i jeden diabełek :D ciekawe jakie będzie trzecie :)

Też polecam bliżniaki :)- choc to nie takie proste heh :)

Zawsze chcieliśmy piątkę, mamy trójkę i jestesmy szczęśliwa.
Choc bywa ze bardzo zmęczeni.

Nigdy nie zmieniłabym nic w swoim zyciu jako rodzic.

Jednak gdybym miała wybór? Dwójka max.
I tylko z powodów czysto ekonomicznych.

Odpowiadając na pytanie... Powiedz mężowi ze drugie dziecko nie musi być marudą :)

u nas odwrotnie, ja nie chcialam drugiego( trauma po porodzie) chociaz obiecalam sobie ze bede miala conajmniej 2 bo jestem jedynaczka i zawsze mi brakowalo. do tego obawy ze jak cos bedzie nie tak z drugim to w duzy sposob wplynie to na corke i na nas. maz bardzo chcial, no i to zeby cora miala rodzenstwo. dla mnie to jest akurat wystarczajacy argument, zeby miec drugie. dalam sie przekonac i mysle ze bedziemy sie starac. dla mnie rowniez argumentem bylo ze mieszkamy daleko od rodziny i rodzenstwo bedzie mialo siebie jak nas zabraknie

my na szczęście oboje zgodnie chcieliśmy małą różnicę wieku :) i wcale nie było ciężko, właśnie jak się urodziła druga to było mi łatwiej niż z pierwszą :) tyle, że u nas nie było żadnych scen zazdrości, Zuzia uwielbiała od zawsze dzieci, więc siostrą była zachwycona :) a jak już Ola zaczynała być bardziej komunikatywna to żyć nie umierać, jakbym dzieci nie miała :) bawią się razem i się nie nudzą, nikt mi się nie uwiesza przy nodze jak chcę zrobić obiad, bo ma swoje towarzystwo siostrzane i jest co robić :)

anamana najrozsądniej podeszła do tematu :)

Wydaje mi się, że jak rodzice chcą miec 2 czy więcej dzieci organizacyjnie najlepiej jest je miec w niedużych odstępach czasu, pomyślcie też o sobie.

Ja mam brata, ale zdecydowanie wolałabym byc jedynaczką i tu nie chodzi o posiadanie bo niczego mi nie brakowało, od rzeczy materialnych po uwagę rodziców, ale pomimo wspólnych zabaw, śmiesznych sytuacji, kłótni itp., w chwili obecnej nie czuje żadnej większej więzi, jest brat i tyle i jakoś bardzo z tego powodu nie cierpimy.

Mam córkę paro miesięczną i jeżeli zdecyduję sie na drugie to na pewno w przeciągu 3 lat,później już nie.

Drogie Panie! Polecam bliźnięta:) dwa w jednym i nie ma problemu;) To tak żartem.
A tak serio, to rozumiem rozterki Oli-fasolki. Zgadzam się z Tobą Ola, że niewielka różnica wieku między dziećmi jest dobrą opcją także dla Ciebie, nie tylko dla dzieci.
Oczywiście, każdy ma inne doświadczenia i innych udzieli porad.
Ale myślę, że Ty wiesz do czego zmierzasz i plan Twój jest całkiem sensowny;)
Nie zmusisz męża. Rozumiem też chyba jego rozterki, a przynajmniej mogę je sobie wyobrazić.
Ola, pokaż mężowi ten wątek. Niech poczyta, tak z przymrużeniem oka;)
I jeszcze raz się zastanowi. Razem z Tobą. Na spokojnie.
Za ciążą teraz a nie za osiem lat przemawia też biologia. Fakt, że teraz mamy fajne czasy, że kobiety długo zachowują znakomitą formę i rodzą zdrowe dzieci po trzydziestce i czterdziestce.
Ale skąd możecie wiedzieć co będzie za osiem lat? Jeśli teraz nie jesteście w jakiejś złej i niepewnej sytuacji finansowej i ogólnie w rodzinie jest w porządku, to możecie faktycznie zdecydować się na drugie dziecko.
Dwu-, trzylatek w domu + niemowlak to jest uciążliwe, ale do przeżycia;) A często nawet jest bardzo wesoło;) Przerabiałam to w rodzinie trzy lata temu - bratowa miała na głowie trzyletnie bliźnięta i oseska. Przetrwała. Teraz jest zadowoloną, wciąż jeszcze młodą matką z odchowanymi dziećmi i nie ma dylematu, kiedy i czy w ogóle zdecydować się na kolejne.
Ale nic na siłę. Choć prawdopodobnie, gdyby małe się pojawiło w wyniku nieprzewidzianego zbiegu okoliczności, co się czasem zdarza:) Zasępiłby się mąż na chwilę, a potem i tak by się cieszył;)
Pozdrawiam! I życzę porozumienia;)

mój mąż również długo nie był pewny czy chce drugie dziecko, miał jednego syna był dumny i zadowolony wszystko było super więc nie chciał zmian wiele rozmów odbyliśmy w końcu decyzja, że skoro to moje marzenie to niech będzie a jeszcze info, mąż jest jedynakiem a ja mam brata i siostrę teraz aktualnie mamy dwójkę dzieci było trudno najpierw rok nie mogłam zajść w drugą ciążę, potem ciąża zagrożona i to poważnie łącznie z zagrożeniem mojego życia, ciężki poród bardzo trudny pierwszy rok dziecka dużo chorób, skaza białkowa teraz dzieci mają 5 lat i 1,5 roku dwóch synów jesteśmy szczęśliwi dumni i mąż już sobie nie wyobraża żeby było inaczej ale przeszliśmy bardzo trudną drogę więc zrozum męża nie możemy przewidzieć co nas czeka i co się zmieni ale i na pewno warto rozmawiać moje dzieci mają super kontakt teraz a wiem, że będzie na pewno coraz lepszy bo 3,5 roku różnicy szybko się wyrówna:-) a trudne chwile, które są za nami tylko nas wzmocniły ale tylko, dzięki temu, że bardzo się kochamy oboje przez to przeszliśmy i teraz jesteśmy szczęśliwi i więcej dzieci nie planujemy:-) mimo, ze nie mam wymarzonej córki ale za to trzech facetów w domu:-) he he

nyzosia - wystaraczająco długo mieszkam sama ( nie siostrami) ze wiem, że bardzo tęsknię za nimi.Pozatym widzę jak moja siostrzenica chce meić rodzeństwo, pierwsze co zrobiłą w sklepie meblowym, gdzie ja sobie szafę kupowałam podbiegła do łozeczka dziecięcgo i powiedziała ze to "ideajne dla mojego bjaciszka"

tak samo jak większosć z nas ma potrzebę bycia w związku czyli drugiej osoby w życiu tak samo dzieci taką potrzebę też mają

z jednej strony rozumiem twojego męża. kobiety też mają taki dylemat. Generalnie jest łatwiej jak dziecko odchowane, bo tak jedno po drugim to człowiek nie ma w co ręce włożyć. Myśli się,że szybciej odchowa się i będzie lżej ale problemy są zawsze tylko inne. jakbym poczekała z drugim i te pieluchy by nie przeszkadzały, bo starsze dziecko już same sobą się zajmie i pomoże w drobniejszych sprawach. A tak masz dwójkę potrzebujących ciebie dzieci, które rywalizują o uwagę. Teraz moje mają 3 i 6 i czasem myślę,że jakbym dopiero teraz miała drugie to i dla starszego byłoby lepiej bo on w dalszym ciągu potrzebuje dużo uwagi
Kij ma dwa końce

Emenems idąc Twoim tropem nie wiesz jak to jest być jedynaczką bo nigdy nią nie byłaś:))) i nie wiesz czy jest lepiej czy gorzej:))))

Ola -fasolka nie wiem jak rozmawiać z mężem. mnie mąż też namawia i żadne argumenty do mnie nie trafiają. ja nie chce teraz dziecka i koniec.

myśle, ż emożna dobrze wychować jedynaka, dwójkę i siódemkę dzieci. Mi bardziej chodzi o to, że ja chce mniejszą różnicę wieku, mąż wiekszą (bo oboje chcemy dwójkę dzieci). Ja się po prostu boję, że potem nie będzie mi się chciało na nowo "pakować" w pieluchy, rezygnować z pracy. Może to egistyczne ale chciałam jedno a po roku-dwóch drugie dziecko.

moja koleżanka mażyła o 5 i 5 ma, i 36 lat i jakoś nie zuważyłam żeby była nieszczęsliwa ;)

ala to chyba jakiś sfrustrowany facet... odpuść sobie

nyzosia - tu nie chodzi o omawianie...tu chodzi o takie spontanicze momenty bliskosci, ktorych się nie powtórzy, ktos kto ma rodzeństwo wie o co chodzi, jak się przestraszyłam w nocy to lecialam do siostry do łozka, oczywiscie mozna do rodziców, ale to co innego...niestety, prawda jest taka ze jestes uboższa w takie doświadczenia i to nie twoja wina, faktem jest ze nie wiesz co tracisz bo nigdy tego nie mialas więc nie mozesz wiedziec jak to jest i tak, nei cierpisz z tego powodu bo nigdy tego nie doswiadczyłas więc cięzko jest się wypowiadać na temat jak smakuje awokado czy jest dobre czy nie jak się go nie jadło...

I kolajna wypowiedź "Chciałabym-ja...ja..ja"...rozumiem ze same sobie chcecie zrobić i wychować te dzieci? nie moge znaleźć odpowiedzi na wątek z mezem marzymy o 2,3,4, czy 10 dzieci....

Nyzosia - bardzo dobre stwierdzenie - trzeba sie zastanowić czy chcemy drugie dziecko bo czujemy taką potrzebę czy robimy to tylko i wyłącznie dlatego, żeby pierwsze miało rodzeństwo...

ja jak byłam dzieckiem to chciałam mieć cała masę rodzeństwa;) Sama mam 2 sztuki z niewielką różnicą wieku i jest fajnie. A moja siostra ma 3 dzieci i są tak za sobą,że aż jej zazdroszczę. Ale to same dziewczynki , a jak mam dziewczynkę i chłopca to nie wiem jak się sprawy potoczą później. Mąż ma siostrę i szału nie ma. Ja z moją siostrą jestem dość blisko. Zawsze chciałam mieć 2 dzieci.

Emenems nie wiem bo ja tak nie miałam:) omawiałam z przyjaciółkami i rodzicami:)

Mi się wydaje że trzeba po prostu przed sobą przyznać że to ja chce mieć drugie czy kolejne dziecko a nie twierdzić że robi się to tylko dla dobra dziecka:)
I przyjąć do wiadomości że są osoby które mogą nie marzyć o posiadaniu większej ilości dzieci:)

nyzosia - z jednej strony racja, ale z drugiej strony jaka to przyjemnosc osiągac sukcesy i nie miec z kim pod kołdrą przy latarce omówić.....