Verb

W nocy z soboty na niedzielę ukradziono godzinę.Uczciwego znalazcę proszę o kontakt!

zazwyczaj to mnie trzeba pilnować(spytaj fate:D)

Ps.A z tym pomaganiem...jakos sobie poradzimy...nawzajem :*)

Ps. FATE, wypowiadaj sie czesciej...nawet tak szczegulowo hihi :*)))

te ostatnie teksty ktore napisales skutecznie uleczyly mnie z hydeparkowania.
dobranoc panstwu - ja wysiadam.

Nie lubie sensownych argumentow
Wole ciacho
Mniami

PRZERWIJ NIEMOC PANUJACEJ CISZY

Popękane asfalty
Porażające zimną bielą
To jedyne
Co widać dziś z mojego okna

Jesień przeszła bez echa
A ja czekałem cały rok...

Wybebeszone uczucia
Dokonują żywota
Wśród połamanych krawężników
Zdeptane
Smutne
Niechciane

Czy będziemy w stanie kiedyś
Ślizgać się po tym z uśmiechem?
Czy iskra boża
Przepali piękne wspomnienia
I skuje asfalty lodem?...

Wszędzie wkoło nic
Tylko dźwięki ciszy
Tykanie zegara podtrzymujące na duchu
Dopóki nie wyczerpie się bateria…

A czas to przecież taka delikatna materia…

Mądrość zaciera wśród uzurpatorów
Gwałt na zasadach

Tak mówią dzieje
Piszą tajemnice ludzkiej egzystencji
W świecie robaków
Sępów i hien

Nie ma mądrości
Nie ma
Nie

Gore serce
Gore dusza
Gore sumienie

Nigdzie ratunku

Dzwony nie uderzą na trwogę
Bo świat się zaadoptował

Tak twierdzi czas…

Otula mnie słodka pajęczyna
Ja nie zwariowałem
Nie
Pajęczyna odbiera mi zmysły
Powietrze...

Osłabiony
Pająk dawno już wstrzyknął jad
Błogosławioną neurotoksynę
Obym po wsze czasy był jej podwładnym

A gdy ciemność zalega wśród nas
Zrywam pajęczynę
I sięgam gwiazdom do stóp

Zgubiłem wśród lodowych płaszczyzn
Głębie Twych cudnych oczu
Gorąco Twych słodkich
Jak maraska warg…

Zamarzła namiętność
Kreślona czerwonymi
I niebieskimi liniami
Choć przecież świat nie zmienił się
Nawet o jotę…

Spoglądam przez pryzmat kilometrów
I widzę Ciebie w promieniach słońca
Głaszczesz księżyc po pękatej buzi
A łzy Twoje płyną jak rzeka

Ale od morza do gór…

Zgubiłem wśród lodowych płaszczyzn
Głębie Twych cudnych oczu
Gorąco Twych słodkich
Jak maraska warg…

Zamarzła namiętność
Kreślona czerwonymi
I niebieskimi liniami
Choć przecież świat nie zmienił się
Nawet o jotę…

Spoglądam przez pryzmat kilometrów
I widzę Ciebie w promieniach słońca
Głaszczesz księżyc po pękatej buzi
A łzy Twoje płyną jak rzeka

Ale od morza do gór…

A gdyby założyć
Że serce tkwi w osierdziu
Jak w więzieniu
Z którego nie ma ucieczki...
Wtenczas na dziewięćdziesiąt procent
Stwierdzić możemy
Iż zostało skazane na śmierć
I w swej celi oczekuje wykonania kary

A przecież do ciężkiej cholery
W Polsce zabroniono
Kary śmierci!

Fala bardziej druzgocząca
Niż niebieska bądź zielona
Zabrała mi stres i obawy

Jak to? – pomyślałem sobie.
Czy mam teraz zapomnieć o zasadach
I stać się klaunem własnego sumienia?

A czemu by nie?...

Niesprzedane bilety - na cóż nam żyć?
Opuszczone miejsca - zakończenie dawno przesądzone
Wciąż to samo, powiedz, czego jeszcze tu szukamy?
Kolejny bohater, kolejny umysłowy zbrodniarz
W otwartej kurtynie, nędzną pantomimą
Ratuje resztki sztuki, któż to może jeszcze zdzierżyć?

Przedstawienie musi jednak trwać!
Przedstawienie musi trwać
Choć moje serce gnije
Choć mój makijaż łuszczy się
Ja nie przestaję się uśmiechać.

Cokolwiek się wydarzy, zostawię wszystko przypadkowi
Kolejne złamane serce, kolejny nieudany romans
Wciąż i wciąż, któż powie mi na cóż nam żyć?
Chłonę naukę, teraz muszę być kimś
Już wkrótce, zniknę za rogiem,
Świt dla mnie jest morderczy
Lecz wśród ciemności, cierpię, by stać się wolnym.

Przedstawienie musi jednak trwać!
Przedstawienie musi trwać
Choć moje serce gnije
Choć mój makijaż łuszczy się
Ja nie przestaję się uśmiechać.

Moja dusza jest barwna, jak skrzydła motyla
Baśnie dnia wczorajszego będą się starzeć, lecz nigdy nie umrą.
Moi przyjaciele... Ja mogę latać!!

Przedstawienie musi trwać!
Przedstawienie musi trwać.
Stanę ku temu z uśmiechem
I nigdy się nie poddam
To część przedstawienia
Zapłacę rachunek, sporo nadpłacę
Muszę tylko znaleźć silną wolę, by to kontynuować
To część przedstawienia
To część przedstawienia

A ono musi trwać...


F. Mercury

Za dwie dwunasta
Nim słońce osiągnie spełnienie
Za płatkiem śniegu
Za zapachem Twego ciała
Wśród obrazów ospałości
Chodnikami
Asfaltami

Jutro i dzisiaj
Dzisiaj i wczoraj
Nie inaczej
Tylko tak powoli
Stoisz w bezruchu
Widzisz
Ja też widzę
Zbliżam się

Nie mijam
Nie
Pozostaję
Jak mnie zaprogramowano
By kochać
Kochać Ciebie
Już od dawna
Od zawsze być może
A może nie
Wśród szumu fal
Wśród szumu deszczu
W oparach dymu
Wśród zimnych powiewów
W ciepłych objęciach
Czarnych ścian
Nie wiesz
A ja wiem
Ja wiem

Nie czuję już obawy

Fale ognia
A od czasu do czasu
Deszcz co zrywa z ludzi ubrania
I gasi obrazy poezji…

Głową w dół wiszą
Ludzkie melancholie
A krew zmywa z nich winę

Ponadczasowe sumienie
Ponadwymiarowy strach

Ale ja
Nie czuję już obawy…

Ps.Jestem ci wdzieczny :)

"misiu"
:)

Seth, no litości...