samotne samodzielne mamy :) jak dajecie rade?

A akurat ja nie mam tego za sobą, ale powiedzmy, że jestem w temacie ;). Pewne rozdziały trzeba za sobą zamknąć, nie zastanawiać się nad tym co było i zacząć na nowo. Gorzej jak się kocha jeszcze tą drugą osobę, wtedy jest gorzej.

miałam na myśli kasię31.
A to fakt, że jak się kocha to gorzej. Wiem o tym dobrze.

zdradzona jak chcesz pogadać to napisz na priv... moze posluze jakas dobra rada...

Dziewczyny moja sytuacja w tej chwili jest beznadziejna. Klamka zapadla...odchodze, najprawdopodobnie wroce w swoje rodzinne strony...ale pamietajcie....

Jedyną bajkę jaką pamięta dziecko przez całe swoje życie to jego dzieciństwo..........

Ta maksyma jest tak prawdziwa,ze dodaje sil matkom na rozdrozu, matkom ktore zastanawiaja sie czy dadza rade, czy odejsc, jak to udzwigna... Lepiej zakonczyc zwiazki nie majace przyszlosci niz skazywac swoje dzieci na bajke-horror, ktora bedzie sie za nimi ciagnela do konca zycia...

Trzymam za was wszystkie sily, za siebie tez. Bylo milion szans, ale tej milion jednej juz nie bedzie. Dzieciom potrzebne sa szczesliwe matki, a nie zmeczone zyciem, awanturami i z podbitym okiem.

Musi byc dobrze, innej rady nie ma :) Matka wszystko zrobi dla swojego dziecka, wszystko, dodaje jakiejs magicznej sily ktora prowadzi ja do lepszego zycia. Zycze Wam i sobie tej sily, oby jej nie zabraklo i oby przyszla w odpowiednim momencie!!!!!!

Mimii zgadzam się z Tobą w 100%.
szkoda dzieci i szkoda że to tak bardzo boli.
Kiedyś myślałam, że to miłość na całe życie.

ja też trzymam kciuki za Ciebie, wszystkie dziewczyny w tej sytuacji i za siebie też.

po 12 latach zostanę sama. dobrze, że mam chociaż córeczkę.

Powodzenia dziewczyny!!!!

dziewczyny, wiem, że dla dziecka jestem zrobić wszystko i to dodaje mi sił. zdarzyło mi się kilka razy rozpłakać przy synku, ale mimo, że jest jeszcze mały, to nagle posmutniał, zostawiał zabawki i przyglądał mi się. już wiem, że muszę się wziąć w garść! dziecko musi mieć szczęśliwy dom, uśmiechniętą, radosną matkę i tego się trzymam!!! Tylko na razie bardzo boli...

Kkasia1, faktycznie najgorzej jak się jeszcze kocha...
Nie wiem czy złożył pozew, pewnie jeszcze nie, bo minęło mało czasu.

Mawa, u mnie też się od tego zaczęło. Przestał się mną interesować, dziecko było mu obojętne, wolał sobie sam wyjść. Teraz wyszło, że jest zazdrosny o swoje dziecko - bo już przestał być pępkiem świata. Naprawdę starałam się nie odsuwać go po narodzinach dziecka, ale muszą chcieć dwie strony.
Najlepsze, że powiedział, że chce, żeby sąd ustalił widzenia, a on będzie odwiedzał tak dużo dodatkowo, na ile ja mu pozwolę. Tylko gdzie był przez ostatnie miesiące? - w weekend jechał na 7 godzin na siłownię, albo wymyślał, że musi skoczyć do bankomatu na 4 godziny, pochodzić po galerii przez pół dnia... tylko wyszło, że jeździł na spotkania ze swoimi "koleżankami" poznanymi w necie! Nawet nie starał się tuszować i udawać. Prosiłam tysiące razy, żebyśmy razem poszli na spacer, pojechali na lody itp - zawsze było NIE! Przesiadywał na gg całymi dniami i też wcześniej go podejrzewałam, ale zawsze się wytłumaczył. Jest mistrzem kłamstw, mam nadzieję że kiedyś wreszcie jego rodzina też załapie, że jego tłumaczenia to wyrafinowane kłamstwa, a on kiedyś siądzie i pomyśli, że spieprzył życie nie tylko synowi i żonie, ale też sobie i będzie żałował, że miał wszystko, a z własnej głupoty to stracił!

Mimii, współczuję. Dobrze, że masz takie trzeźwe podejście i jesteś taka dzielna. Podziwiam i zazdroszczę.

Mimi75, też przeszłaś rozstanie z mężem?

Mawa, mnie jest cholernie ciężko po 3 latach, a co dopiero po 12... Ale musimy dać radę!
W zasadzie przez ostatni rok mogłam bardziej liczyć na swoją rodzinę i przyjaciół (mimo, że starał się mnie z nimi skłócić) niż na męża. Teraz też mam duże wsparcie przyjaciółek- telefony, smsy. Na szczęście są ludzie, którzy znając nas oboje wspierają mnie, a nie jego, bo wiedzą jak było.
Nie wierzę, że mnie też się uda jeszcze kiedyś kogoś spotkać i ułożyć sobie życie na nowo, jak np. Kasia31. Zawiodłam się na nim i chyba już nie będę potrafiła nikomu zaufać... Ale teraz nie to jest najważniejsze!

Dziewczyny trzymajcie się i dajcie sobie czas.

Zdradzona, pozwu nie składać, bo za szybko. Musi minąć przynajmniej pół roku od ustania pożycia inaczej Sąd oddali wniosek i każe w późniejszym terminie składać.

dzięki Kasia31, a jak to jest z opieką nad dzieckiem, ustaleniem odwiedzin czy alimentami? też dopiero za pół roku? kto o to powinien wystąpić?
czytałam kilka wątków z twoimi wypowiedziami i przyznaję, że podniosłaś mnie na duchu. miło było czytać, że w końcu jesteś szczęśliwa i ułożyłaś sobie życie.

zdradzona - ja podobnie, jak Ty nie umiem sobie wyobrazić, że będę jeszcze szczęśliwa z kimś innym.
Na razie w ogóle nie mam na to ochoty i o tym nie myślę.

Fakt, faktem, że pocieszające są wypowiedzi innym forumek (np. kasi31). Może i nam się kiedyś uda.

zdradzona, ja uwazam ze powinno sie juz zlozyc wniosek, to ze dopiero teraz jest koniec nie znc\zy ze wczesniej przez pol roku utrzymywaliscie kontakty seksualne. Bo sadowi chodzi o ustanie pozycia malzenskiego czy jakos tak.
Czy ja jestem dzielna? Nie wiem, okaze sie, poki co siedze i glowkuje co zrobic, czy wrocic w swoje strony gdzie mam swoje meiszkanie czy wynajac tu cos w trojmiescie, szukajac pracy juz jakiejkolwiek?? Moje oszczednosci sa niewielkie i pojawia sie pytanie czy zostac tu w 3miescie i korzystac z oszczednosci-to jakies 6tys i miesiecznie mam 500zl z wynajmowanego aswojego m czy przeznaczyc te pieniadze na zycie w moim miescie??? Nie wiem co zrobic, musze zlozyc pozew o alimenty i teraz nie wiem czy tu czy w moim miescie? Nic nei wiem, oprocz tego,ze musze zapewnic dziecku godne i szczesliwe dziecinstwo!!! Juz bylo milion szans, milion!!! nastepnej nie bedzie, dzis ma przyjsc "tatus" porozmawiac i ustalimy jaki on ma stosunek do kwestii syna i alimentow. Latwo nie bedzie...Nawet nie wiecie ile mam mysli w glowie :(

jeśli potrzebujecie darmowej porady prawnej albo psychologa - zadzwońcie tutaj http://www.duk.gdansk.pl/ lub tu http://www.cpkgdansk.org.pl/

powodzenia i mocno trzymam za Was kciuki :) jesteście dzielne :))) odważyłyście się na bardzo trudny krok :] dacie radę :) wierzę w Was :)

ja właśnie jestem umówiona do CPK. mam nadzieje, ze mi pomogą.

To była najtrudniejsza decyzja w moim życiu. A teraz przede mną najgorsze święta.....

Mawa, masz dziecko, zdrowe dziecko. Całe życie prze tobą. Jest się z czego cieszyć.

Powiedz mi, jakiej pomocy spodziewasz się po CPK?

zaczynam od prawnej, spróbuję tez umówić się na spotkanie z psychologiem

a jak jest z unieważnieniem małżeństwa kościelnego? czy też się wtedy składa pozew o rozwód w sądzie?

mawa, daj znać jak będziesz po tym spotkaniu.

Mimii, ja też zastanawiam się co dalej robić.

O rozwód kościelny składa się u księży w Oliwie ( nie wiem jak to się nazywa, opactwo, kuria?). Dla mnie to totalna bzdura :). No i musisz mu udowodnić np. chorobę psychiczną, bo to, że zdradzał to nie wystarczy.

Aaa i pozew o alimenty można złożyć, nawet bez pozwu o rozwód.Poczytałam sobie.

Dziewczyny, a oni sobie tak poszli i już, bo mi się to w głowie nie mieści, że nie wpadli na pomysł, żeby samemu coś dać na dzieci.

ja nie mogę powiedzieć, że nie wpadł na to, że potrzebuję pieniędzy na dziecko. powiedział, że jest jego ojcem i będzie mi pomagał w jego wychowaniu (wreszcie!) i dawał alimenty.
napisałam mu, że mam chodzić na rehabilitację i czy w tym czasie może się zająć synkiem - zgadnijcie czy się zgodził? żenada. on naprawdę głęboko wierzy w to, że to tylko moja wina. wybielił się całkowicie!
też się umówiłam do prawnika w CPK.