stosowałam NPR

to, co dziś doprowadza Cię do smutku, jutro może okazać się najwspanialszym momentem w życiu...


Głowa do góry :-*

nie wiem, jakie miałaś wcześniej nastawienie czy w ogóle nie chciałaś mieć dzieci czy chciałaś ale w innym momencie, ale tak jak napisała kreska, zobaczysz malucha na usg, zobaczysz uśmiech na twarzy rodziców albo męża i radość się pojawi :)
ja niby planowałam, że chcę mieć dziecko ale jak zaskoczyłam od razu to byłam w takim szoku, że się poryczałam bo myślałam, że trochę to zajmie a tu dupa, dwie krechy i życie do góry nogami, ale bardzo szybko mi przeszło a ciąża była jednym z najszczęśliwszych okresów w moim życiu ! :)
trzymaj się a zamiast uspokajaczy kup sobie coś słodkiego albo idź do sklepu z ciuszkami dla dzieci od razu będzie Ci lepiej ;)

szczerze, to niespodziewałam się jakiejkolwiek pozytywnej odpowiedzi w tym wątku, dzieki dziewczyny

dzieci tak - ale po peirwsze później a po drugie tylko i wyłącznie adoptowane (od zawsze przerażała mnie ciąża i poród a najbardziej to chyba połóg i cała ta obrzydliwa fizjologia)

a wracając do pytania, to czy możecie polecic cos na stres?

Tak jak dziewczyny piszą, niedługo będziesz się z tego powodu cieszyć. Życie samo zdecydowało kiedy masz być mamą. Czasem tak lepiej niż jakbyś miała zdecydować kiedy jest najlepszy czas...
I nie ma tego złego coby na dobre nie wyszło!

Nie ma tragedi - masz męża, pracujesz - co innego jakbyś była nastolatką w trakcie nauki szkolnej bez stałego partnera itp. wtedy można się załamać.

A pracodawca nie może Cię teraz zwolnić! Przedstawisz mu zaświadczenie o ciąży i jesteś chroniona. Macieżyński też będziesz miała. Może to taki właśnie prazent od losu (oczywiście oprócz samego dziecka)!

Teraz spróbuj się uspokoić i na spokojnie pomyśl o plusach jakie z tej sytuacji wynikną.

MELISA! ;-)

Widzisz, ja bardzo chciałabym być na twoim miejscu (leczę się na niepłodność), ale nie mam zamiaru Cię krytykować. Po prostu uważam, że będzisz bardzo niedługo najszczęśliwsza pod słońcem, że tak się stało. TAK MIAŁO BYĆ i już! ;-))

tylko że pracodawca wcale mnie nie zwalnia... po prostu kończy mi się umowa... a że kondycja firmy nie jest idealna i zwalniani są różnicy pracownicy to ja pewnie też kolejnej umowy nie dostanę

przedtawisz mu zaswiadczenie i do konca ciazy ciebie nie zwolni.płaten 100%.

mała ciężarówka- ale mnie nie zwalniają, konczy mi sie umowa któa miałam na czas okreslony, wtedy chyba nie dadza mi kolejnej? (tym bardzie jak sie dowiedza o mojej ciązy)

Ale idź szybko na zwolnienie- automatycznie do dnia porodu przedłużą ci umowę. A macierzyński ZUS będzie Ci płacił.
Pracodawca też nie ucierpi - bo po miesiącu ZUS będzie ci wypłacał zasiłek chorobowy.
Ale dowiedz się jeszcze dokładnie...bo może coś przekręciłam? Tak słyszałam w każdym razie.
Był kiedyś artykuł o tym, że kobiety ratują się przed kryzysem zachodząć w ciążę.

Trzymam za was kciuki! Będzie dobrze, musi być! Teraz jesteś załamana, przestraszona i zdezorientowana, ale za jakiś czas poczujesz radość i szczęście, wynikające z narodzin Twojego dziecka! :))))

Wypij herbatę, włącz jakąś relaksującą muzykę, poczytaj książkę, a napewno się uspokoisz! :)

Znam dziewczyny, które również zaszły w nieplanowaną ciążę, też płakałay, krzyczały i nie chciały rozwijającego się w nich dziecka, jednak z czasem ich podejście się zmieniło. Teraz są cudwonymi matkami i spełnionymi kobietami, a każdy uśmiech ich pociechy rekompensuje im wszystko.

smith2002: to współczuję, szczerze...
Jeszcze parę dni temu razem pisałyśmy w jednym wątku, że macierzyństwo nie dla nas.
Pozostaje mieć nadzieję, że hormony zrobią Ci sieczkę z mózgu i w efekcie będziesz się cieszyć.
Wiem jak się czujesz, bo jesienią nie miałam okresu i szalałam, nie wierzyłam, że test jest ok i robiłam kolejny. Każdy wychodził na szczęście ujemny. A to wszystko z powodu głupiego gadania rodziny i niektórych znajomych wmawiających mi dziecko w brzuch. Już się nie dam tak zwariować ;)
Ale setka czarnych myśli na minute, w czasie oczekiwania na wynik testu. Odetchnęłam po pojawieniu się kolejnej miesiączki w terminie.
Nie zazdroszczę...

Ajeczka, masz racje, teraz tylko hormony są w stanie mnie uratowac...

głowa do góry :)


ja też chciałam mieć dziecko później... :) ale Gabryś sam sobie wybrał odpowiedni moment :)


jako ciężarna będziesz chroniona - więc nie będą mogli Cię zwolnić :) oczywiście jeśli masz umowę o pracę ;)

jestem na zwolnieniu od około 7 tygodnia ciąży(od lutego), a z końcem maja zamknięto sklep w którym pracowałam :) (ale firma istnieje nadal)

więc nie mogli mnie zwolnić :) zasiłek dostaję z Zusu :)



ciąża wcale nie jest taka straszna :) to nawet fajny stan :) a zobaczysz jaka frajda jak poczujesz pierwsze ruchy albo czkawkę maleństwa!!!! to jest niesamowite :D
i to piszę JA - jeszcze 3 lata temu byłam zatwardziałą singielką, nie chcącą słyszeć o mężu, a tym bardziej o dzieciach ;) patrzyłam na nie jak na małe, wrzeszczące i śmierdzące potworki ;P

a o porodzie i połogu lepiej nie myśleć, żeby się nie nakręcać ;P
odsuwam od siebie te myśli, żeby się nie bać :)
wychodzę z założenia, że nie ja pierwsza i nie ostatnia muszę przez to przejść :) miliony kobiet na całym świecie, każdego dnia rodzą dzieci :) więc i ja dam radę - a co? gorsza jestem? ;P

Agusia, bardzo bym chciała o tym nie myslec, albo chociaz odsunąć te mysli na bok a wychodzi tak, że nie myśle w zasadzie o niczym innym,

wiem ze miliny kobiet rodzily, ale z tego miliona czesci pozostaje po porodzie trwały ubytek na zdrowiu (np. to co mnie przeraza najbardziej-nietrzymanie moczu) a ze jestem skrajna pesymistka założyłam ze te wszystkie najgorsze rzeczy na pewno odniosą się do mnie - dlatego zawsze myslałam o adopcji

jestem przerażona i daleka od stwierdzenia ze dam rade

koszmar porodu i połogu sa przereklamowane:) ja sie nasłuchałam jakie o okropne i straszne i jak sama to przeszłam to sie zaczełam smiac. Bo nie ma co straszyc na zapas, Porod boli ok prawda ale nie jest to taki horror jask wam wmawiają a połog hm ja chyba w ogole nie miałam połogu bo 2 dni po porodzie czułam sie jakbyum mogła rodzic od nowa:) kazda kobieta odbuiera to inaczej dlaczego akurat wy miałybyście miec taki straszny bardzo mozliwe ze sie milo zaskoczycie. sERIO KOBITY TO NA PRAWDE NIE JEST TAKIE STRASZNE

umowę masz na określony, tak więc do dnia porodu jesteś chroniona i będziesz miała płacone. Dostarcz do pracodawcy zaświadczenie o ciąży

Smith2002 - widzisz, sama niepotrzebnie się nakręcasz :) załapałaś film, że u Ciebie na pewno będą najgorsze możliwe komplikacje ;P
słyszałaś o samospełniającej się przepowiedni?
lepiej przestań się tak nakręcać :) bo i po co?

skoro jesteś w ciąży, nie masz zamiaru usunąć - to tylko pozostaje Ci dbanie o siebie i dzidziusia aby tych właśnie komplikacji uniknąć :)



dzisiejsza medycyna radzi sobie z nietrzymaniem moczu :) wiem, bo moja Ciocia miała zabieg ;)


a co Mąż na to?

na początku próbował mnie pocieszać i mówić ze wszystko bedzie dobrze, ale ja na to reagowałam jeszcze większym rykiem wiec przestał

a teraz jak rycze to on płacze ze ną

smith2002 ja też panicznie się bałam porodu, teraz jestem 10 dni przed terminem i dalej się boję jak cholera ! ale jak ty masz aż takie lęki to przecież możesz się zabezpieczyć na wszystkie możliwe sposoby !
możesz zbierać kasę na prywatną klinikę i będziesz rodzić w świetnych warunkach, z prywatną położną, która będzie koło ciebie skakać a nawet w skrajnym przypadku jeżeli boisz się powikłań, postarać się o cesarkę na życzenie, przyjeżdżasz na swój termin, kładą Cię, narkoza, jedno cięcie i po kłopocie, bez całej otoczki i tej " strasznej fizjologii " :)
a już chyba 10 cm cięcie w dole brzucha nie przyprawia Cię o dreszcze? ;)

znam przypadek osoby, która w ten sposób urodziła dwoje dzieci i bardzo sobie chwali, umówiła się z lekarzem na 16 jak do fryzjera, chwila i po strachu i jak potem sama stwierdziła " nawet mi się makijaż nie rozmazał " ;)

larisa, o dreszcze to mnie przyprawia nawet widok białego lekarskiego fartucha nie mówiąc już o kilkudniowym pobycie w szpitalu

obawiam sie ze takiej panikary jak ja to jeszcze na tym forum nie było :(

smith2002 - umowa twoja zostanie automatycznie przedłuzona do dnia porodu jesli donieśiesz zaswiadczenie ,że jesteś w ciąży ale poczekaj z tym aż do momentu kiedy obecna umowa bedzie się kończyć - rozumiem , że to niedługo juz ....... potem idż jak chcesz na zwolnienie masz płatne 100 % .
Co do samej ciązy i dzieci to myslałam podobnie jak ty kiedys , nie przejmuj się nie ty jedna tak masz :-) .
Ja zdecydowałam się swiadomie na dziecko ale powiem ci szczerze, ze były momenty , że chciałam zaliczyc wpadke bo bałam się podjęcia swaidomej decyzji i obawiałam się , że to może nie nastąpić wcale heheh....
Nie martw się , wszystko się ułoży i będziesz sie jeszcze cieszyć i pomykac z wózeczkiem na spacerki.
Nie stresuj się, nie denerwuj - tak chciał los - widocznie tak miało być a lakarz mi kiedyś powiedział że z kalendarzyka to 3/4 Polaków po świecie chodzi :-) więc nigdy nie ufałam tej metodzie i jej nie stosowałam jako jedynej.
Trzymaj się - bedzie dobrze .

co do porodu i tej całej fizjologii to się nie przejmuj - nic strasznego NAPRAWDĘ ........... a ciąża to nawet fajny stan , zobaczysz :-)

a można wiedziec ile masz lat ?????
widze , że niedługo wasza rocznica slubu ( ja mam 25.08 :-) więc dzidzia dokładnie wiedziała co robi :-) dostaliście prezent .............

a tak wogóle to GRATULACJE MAMUSIU !!!!!!!!!!!!!

szkoda tylko że jest to niechciany prezent :(

na razie mam 25, do 23.08, bo jest to też data moich urodzin

kochana , ja jestem przekonana , że z czasem jak ci minie pierwszy szok , który doskonale rozumiem to sama się przeonasz , że to bedzie Twój najlepszy prezent w zyciu ........życzę ci tego z całego serca :-)
To dobry wiek na dziecko , urodzisz slicznego , zdrowego bobasa i oboje z mężem oszalejecie na jego punkcie .
I na tym forum będziesz się potem zamartwiała kolorem jego kupki heheheeh .glowa do góry :-)

w najgorszym wypadku mozesz miec cesarke, niby nie najlepsze dla dziecka i dluzej dochodzisz do siebie ale jak ma to ci pomoc przejsc przez ciaze i uratowac twoje zdrowie psychiczne to moze warto. NPR jest ciezkie do uzywania (tez zaszlam uzywajac) - owulacja mi sie przesunela o dobre 10-12 dni a wykres wariowal, tyle ze my wyszlismy z zalorzenia co bedzie to bedzie i az tak bardzo nie pilnowalismy. oboje jestesmy bez pracy, ja mam taka prace ze nie moge juz nic szukac bo niebezpieczne dla dziecka. glowa do gory wyglada na to ze masz super meza i pamietaj ze jestescie w tym razem. moze sprobuj znalezc nowa prace zanim bedzie widac ze jestes w ciazy.

walerka, mojemu mężowi tez konczy sie we rzesniu umowa o prace a ze jest w swojej firmie na czarnej liscie to za bardzo tez nie liczy na jej przedłużenie...

mieliśmy plan, ponieważ obydwoje jestesmy po AM to chcieliśmy pójść "w morze", pieniążki niezłe, moglibyśmy zarobic na mieszkanie (bo teraz mamy wzieta na kredyt małą kawalerke)

tylko właśnie, MIELIŚMY plan :(

a z szukaniem pracy nie jest łatwo, zanim bym ją znalazła brzuszek byłoby już widac,

to niech Mąż już zacznie załatwiać/szukać nową pracę :)


a Tobie umowa zostanie automatycznie przedłużona do dnia porodu :)

Ale Ty masz pracę i do dnia porodu umowa zostanie przedłużona, a potem ZUS będzie wypłacał macierzyński.

Co do paniki i wyobrażania sobie najgorszego (nietrzymanie moczu, wypadnięcie narządów i takie tam), to ja również wyobrażałam sobie najgorsze i dłuuugo nie chciałam mieć dzieci. Przez całą ciąże ćwiczyłam, wydałam kasę na epi-no, żeby uratować swoje "doły", tymczasem i tak miało być inaczej. Małej groziło uduszenie, w trakcie porodu okazało się, że musi być szybka cesarka, a ja w ogóle o tym nie myślałam. Myślałam tylko, czy z córeczką jest wszystko dobrze. Nie spodziewasz się, że można tak drżeć i kochać :-)

ja tu cczegos nie rozumiem, skoro nie chcialas miec dzieci a tylko adoptowane, a wiadomo ze NPR jest często zawodna jednak metoda to po cholere ja stosowałaś?

a poza tym jak zobaczysz na usg dziecko i usłyszysz bicie jego serca to może je pokochasz.......

aleksandra27, Twoja wypowiedź jest potwornie osądzająca...

A właściwie stosowany NPR ma wysoki wskaźnik Pearla, zbliżony do skuteczności prezerwatywy (zakładam oczywiście, że pod pojęciem npr rozumie się tu metoęa objawowo-termiczną, a nie "kalendarzyk").

zuzka - naprawdę wierzysz w to co piszesz z ta metodą NPR??????? jesli tak to podziwiam Cię -ja nie odważyłabym się stosowac jej samodzielnie bez dodatkowego zabezpieczenia.......

ja też nie :)


prędzej stosowałabym ją w drugą stronę - żeby "zrobić" dzidziusia :) może nawet spróbować zaplanować płeć :)

Po prostu znam się na biologii trochę. A skoro ta metoda zakłada dość długą wstrzemięźliwość, to cudów nie ma - nie zajdzie się bez seksu ;) I podkreślam raz jeszcze, że chodzi mi o metodę objawowo-termiczną, nie o wyliczanie dni płodnych na podstawie kalendarzyka. Stosowałam ją dość długo właśnie po to, żeby zajść w ciążę (i okazało się, że to wcale nie jest proste... a też na początku myslałam, że kto wie, może spróbujemy zaplanowac płeć). I w przeciwieństwie do wielu osób, wypowiadających się na ten temat, mam jakieś doświadczenie w temacie ;)

Zgadzam się, NPR to nie kalendarzyk, zanim pojawił się nasz maluch, stosowaliśmy z powodzeniem tą metodę 2 lata + obserwacje 1 rok przed ślubem, jak chcieliśmy postarać się o dzidziusia pojawił się w 1 cyklu starań, troszkę wypadałoby poczytać...

Postaraj się mysleć pozytywnie. Ciąża to naprawdę fajny stan. Trudno opisać w słowach, co się wtedy czuje, ale świat w ciąży jakiś piękniejszy się wydaje. Poród owszem boli, jedne dziewczyny mocniej, drugie słabiej ten ból odczuwają, ale skoro potem zachodzą w ciążę ponwnie, znaczy, że do przeżycia. Połóg to też nie taka straszna sprawa, po prostu dłuższa i obftsza miesiączka. Gratuluję Ci i życzę samych pozytywnych przeżyć w ciąży, bezbolesnego porodu, zdrowego dzidziusia i uśmiechu. Pozdrawiam

aleksandra, musze Ci przyznac racje... teraz to wiem... moglam sie zabezpieczyc w inny bardziej sprawdzony sposob... wykastrowac...

ale jestem katoliczką... chciałam po bożemu...
ufałam Bogu... wierzyłam że dla mnie tak okrutny nie bedzie
teraz wiem ze sie myliłam
nie bede juz taka naiwna...tyle ze jest juz za poźno :(

moje NPR to faktycznie nie był tylko kalendarzyk ale obserwacje różnych objawów plus codzienna temp. i do tego daleko posunięta wstrzemięźliwość (tak na wszelki wypadek)...niestety nie zadziałało :(

przede wsszystkim do lekarza, po zwolnienei lekarskie, do pracodawcy i przynajmniej będziesz miała kase przynajmniej do dnia porodu, nie wiem jak to jest z macierzyńskim, czy też będzie płacony, ale będziesz miała chociaż to ...

co do twojego podejścia, nie miej mi za złe ale uważam, że dobrze się stało, bo nigdy nie zdeycdowałabyś się świadomie na dziecko tracąc tym samym najwspanialsze momenty, jaki może przeżyć matka ... pierwsze ruchy i kopniaczki z wnętrza brzucha, przytulenie sie do tej cieplutkiej pachnącej kluseczki, która tylko ciebie tak kocha cię bezgranicznie, potem uśmiech, pierwszy raz wyciagnięte rączki, pierwsze mamo, to wszystko to momenty, dzięki którym ma się łzy szczęścia w oczach ... tego wszystkiego odmówiłabyś sobie sama, a tak los zdecydował za ciebie, wierzę, że za kilka tygodni twoje nastawienie się zmieni i będziesz najszczęśliwszą kobietą na świecie :) szczerze ci tego zyczę, bo nie ma nic gorszego dla dziecka, niż mama która go nie kocha ... :(

miałam na myśli : (...) tracąc tym samym najwspanialsze momenty, jaki może przeżyć KOBIETA ...

a twój strach? no to jest normalne, każda z nas się bała, boi, wiele z nas ma straszne wspomnienia z porodówki, ale żyjemy i jestesmy szczęśliwe :)

Życzę Ci powodzenia i mimo wszystko matczynej radości!!! Trzymaj się ciepło, wcześniej czy później jakoś sobie to ułożycie!!!

aleksandra, musze Ci przyznac racje... teraz to wiem... moglam sie zabezpieczyc w inny bardziej sprawdzony sposob... wykastrowac...

ale jestem katoliczką... chciałam po bożemu...
ufałam Bogu... wierzyłam że dla mnie tak okrutny nie bedzie
teraz wiem ze sie myliłam
nie bede juz taka naiwna...tyle ze jest juz za poźno :(

moje NPR to faktycznie nie był tylko kalendarzyk ale obserwacje różnych objawów plus codzienna temp. i do tego daleko posunięta wstrzemięźliwość (tak na wszelki wypadek)...niestety nie zadziałało :(

tokio fakt-kopniaków wewnątrz brzucha bym nie czuła, ale cała reszta tak - są teraz tzw adopcje ze wskazaniem gdzie praktycznie od razu po porodzie dostaje się dziecko, tak aby jak najkrócej odczuwało ono że jest niekochane bo tak jak piszesz: nie ma nic gorszego dla dziecka, niż mama która go nie kocha ... :(


chciałabym wierzyć w to że jeszcze kiedyś bede szczesliwa ale na razie wydaje mi sie to nierealne

Kobieto ciesz się z takiego stanu. Masz przecież męża!! a plany życiowe no wiesz u mnie nigdy nie jest i nie było tak jakbym chciała...nawet nie wiesz ile kobiet chciałoby mieć dziecko a nie może!!!! i będziesz szczęśliwa zobaczysz!! czego Ci zyczę! 3maj się będzie dobrze

smith
...może właśnie chciał od Ciebie tego Bóg..żebyś wybrała jedną z jego dróg...
dziecko to nie kara, a ogromne szczęście, tylko teraz tego nie dostrzegasz bo miałaś inne plany..ale może właśnie tak miało być, w życiu nic się nie da przewidzieć..teraz najważniejsze by dzidzia była zdrowa no i ty a napewno za kilka miesięcy sama to stwierdzisz i będziesz z uśmiechem patrzeć w przyszłość..już w trójeczkę ;))))

Smith...sorry, że to teraz napiszę, ale kobieto opanuj się i otrząśnij. To nie jest tragedia. Mogłabyś się tak zachowywac jakbyś się dowiedziała, że jesteś śmiertelnie chora (lub ktoś Ci bliski).

Mówisz, że jesteś wierząca...no to przyjmij ze zrozumieniem to co dał Ci Bóg...swoim gadaniem i rozpaczą grzeszysz. Bo to tylko szczęście, mam nadzieję, że jak najszybciej to dostrzezesz...tyle kobiet chciałby być na Twoim miejscu.

I nie rozpaczaj już, nie narzekaj, tylko działaj. Do lekarza idź po zaświadczenie i zwolnienie - kasę bedziecie mieli zapewnioną. Mąż musi już szukać nowej pracy! I tyle, dacie radę.
Chyba nie ma Cie już co pocieszać, tylko trzeba dać Ci kopniaka w tyłek, żebyś się przestała nad sobą użalać! ;-))))

Uszy do góry kobieto! ;-)

teraz mam meza przy sobie
ale jestem pewna ze juz niedługo i mnie zostawi
bedzie chcial zapewnic mi i dziecku wieksze mieszkanie

jest po AM wiec wypłynie, bo z pensji jaka dostaje na lądzie nie bedzie w stanie nam tego zapewnic

a ja zostane sama, bez pracy, w domu z dzieckiem
jak debil, nikomu niepotrzebna, niby kochana ale bez najbliższej mi osoby

jak mam tak życ to wole wcale :(((

No weź teraz posłuchaj siebie? Nie przesadzasz? Grzeszysz!

Znam taki przypadek, jak dziewczyna, tak jak ty, była załamana jak się dowiedziała o ciąży. Gadała takie głupoty jak ty...jak dziecko straciła był szok i wielka rozpacz, bo okazało się, że jednak chciałaby cofnąć czas i mieć to dziecko...No i obwiniała się za to swoje gadanie i że niby to kara i takie tam....

Smith...zacznij mysleć pozytywnie. A jeśli nie potrafisz, idź pogadaj z psychologiem, księdzem...szukaj pomocy bo skończysz z depresją!

przepraszam Michałowa ze Cie zdenerwowałam... wiem ze grzesze tym co pisze i mysle, ale nie porafie na to spojrzec z innej strony... przepraszam

Nie masz za co przepraszać!
Ale naprawdę wyluzuj, idź z kimś pogadać, bo to może się źle skończyć.
I nie myśl tak pesymistycznie...zobaczysz, że już niedługo będziesz zdziwiona swoim zachowaniem.

smith a ja napsize o czyms innym niz ciaza - chodzi mi o to wyplyniecie w morze;) jako ze pracuje w tej branzy to cos Ci powiem - w obecnej sytuacji czyt. kryzysu na morzu i ze wzgledu na fakt okrojonej ilosci miejsc dla Polakow na nizszych stanowiskach oficerskich i szeregowych to Ty jako kobieta mialabys bardzo nikle szanse na znalezeinie kontraktu. jesli czujecie, ze praca meza jest zagrozona to kopnij go w tylek zeby juz zaczal zagladac na portal morski i przegladac oferty zeby wyplynal i zdazyl wroc ic tak zeby byc z Toba w tych ostatnich tygodniach przed porodem!

a co do ciazy to tez nie jestem jakos specjalna zwolenniczka i podejrzewam, ze na Twoim meijscu bym podobnie zareagowala ale w zyciu chyba tak juz jest, ze najpeirw jest duzy szok a potem wszystko jakos samo sie uklada, bedzie dobrze;)

Smith - czy aby na pewno jesteś katoliczką? i to praktykującą?

naprawdę - piszesz już takie głupoty, że ręce opadają!

Dziewczyny mają rację - idź z kimś pogadać (psycholog, ksiądz, przyjaciółka), bo jesteś na najlepszej drodze do depresji!


Skoro niby jesteś taka wierząca - to musisz przyjąć wytłumaczenie, że taka jest wola Boga!!!!!!!! On podobno wie jak kierować naszym życiem ;) najwidoczniej miał dla Ciebie inny plan, niż Ty sama :)
inny wcale nie musi = gorszy :)
tylko weź się otrząśnij Dziewczyno!



Bo później (tfu tfu) dojdzie do tragedii(poronienie) i do końca życia będziesz siebie obwiniać! nawet jeśli teraz myślisz inaczej...


ja też na początku wypierałam myśl o ciąży :P tłumaczyłam sobie brak @ stresem, klimakterium (w wieku 27 lat!!) ;P brak apetytu i ściśnięty żołądek (było mi niedobrze) tłumaczyłam sobie zatruciem albo lekką grypą żołądkową ;)


też nie planowałam TERAZ mieć dziecka :)

mieliśmy brać kredyt i kupować mieszkanie...
chciałam zmienić pracę...
lekarka powiedziała, że mam za niski poziom progesteronu i jeśli chcę zajść w ciążę i ją utrzymać (kilka m-cy staraliśmy się o dzidzię bez skutku) to muszę podwyższyć progesteron - inaczej nie ma szans :P

byłam załamana naszą sytuacją mieszkaniową (mieszkanie u Teściów, którzy w sierpniu chcieli sprzedać mieszkanie) i postanowiłam dać sobie spokój z dzieckiem :P bo po co ma ono przyjść na świat, skoro nie wiem co dalej z nami będzie? gdzie będziemy mieszkać itp. ;)

2 m-ce po tym moim oświadczeniu(powiedziałam to Mężowi) okazało się, że los miał dla nas inny plan ;)

z zakupu mieszkania póki co zrezygnowaliśmy - bo nie damy rady z samej mężowej pensji utrzymać 3 osób, mieszkania, auta + spłacać kredytu... a ja chciałabym być z synkiem dłużej - nie tylko na macierzyńskim ;)

wygodne 2 pokoje u Teściów zamieniamy na ciasny pokój u mojej Mamy (10,75m2 na 3 osoby)...
w przyszłym tygodniu zaczynamy remont i będziemy starali się jakoś tam zmieścić :P (najbardziej szkoda nam naszej super wygodnej sypialni, którą zrobiliśmy sobie rok temu)
ale mówi się trudno - mamy siebie :) jesteśmy zdrowi :) za 2 m-ce urodzi się nasz synek :) kochamy siebie i maluszka :) więc z całą resztą jakoś damy sobie radę :)

chociaż nie powiem - był moment, kiedy sytuacja wydawała mi się beznadziejna i myślałam nawet żeby łyknąć całe opakowanie Relanium - żeby mieć spokój i niczym już nie musieć się martwić...
ale moja Mama skutecznie wybiła mi to z głowy ;) a ja - wypłakałam się, uspokoiłam i uwierzyłam, że jednak damy sobie radę :)

czego i Tobie życzę :)



uffffffffff ale się rozpisałam :)

przyznaje Ci racje Agusia - nie powinnam pisac ze jestem katoliczką tylko że starałam się nią być

i pewnie wszystkie macie racje ze jak sie wypłacze i uspokoje to bedzie lepiej i bardzo Wam wszystkim ze te słowa dziękuje, naprawde

ale chyba to po prostu jeszcze troche za wczesniej za zmiane myslenia na pozytywne, teraz jestem przerazona i mam wrażenie że określenie "szczesliwa" nigdy juz nie bedzie mnie dotyczyło

Agusiagda podziwiam Cie i kibicuje :) Wiele rodzin zaczyna na małym pokoiku u rodziców a potem po latach wspominają te czasy z wielkim senstymentem. Widac ze cenicie rodzine i szczescie ponad wygody a to bardzo zadkie w tych czasach. Wiele osob odsuwa posiadanie dziecka az bedzie mieszkanie samochów plazma na scianie az zwiedzą dalekie kraje itp a gdy w koncu stwierdza ze juz w sumie w grafiku pora na dziecko to sie okazuje ze los wclae nie cche grac w ich układanke i potem latami sie starają:/. NIe ma co czekac czasami bo los ma w nosie nasze plany i harmonogram:) MY zaczelismy starac sie o dziecki z załozeniem ze przeciez wiekszosc znajomych stara sie latami to myu pewnie tez najszybciej za jakies pol roku8 rok moze bedzie. UDąło sie za 1 razem i byłam w szoku:) ale udało sei tez pewnie dzieki temu ze było na luzie bez stresu jeszcze i wyczekiwania. Teraz myslimy o drugim i juz widze ze wcale ta prosto nie bedzie. Los jest przewrotny tym co bardzo chca karze czekac a daje tym ktorzy chca czekac:)

smith a ty sie teraz nad niczym nie zastanawiaj takie stany depresyjne to tez hormony poczatku ciazy. One ci jeszcze pogarszają nastrój. Postaraj sie zajac czyms przyjemnym odpoczywac a z czasem pozytywne mysli same napłyna

Moja mama jak zaszła w ciążę z moją siostrą też rozpaczała, a teraz dziwi się, że tak robiła, bo ma wspaniałą córkę...

Nie płacz, nie denerwuj się, bo to źle wpływa na dziecko, ono już denerwuje się razem z Tobą :)

agusia pieknie to napisałaś :)))

dziękuję :)

nie wiem czy pięknie - ale z serca :)



po mojej chwilowej załamce zaczęłam działać :) we wtorek wymieniamy okno, wykładzinę wybrałam na Allegro (byliśmy wczoraj w Praktikerze - ani wykładzin ani tapet ciekawych nie mają)... dzisiaj zajedziemy do Castoramy, a jutro lub w niedzielę do Liroya :)
najgorsze jest to, że do końca sierpnia mój Mąż nie ma ani jednego dnia wolnego (w tygodniu - tak miał do tej pory ale 1 kolega zwolnił się, a 2 jest na urlopie)... tapetowanie, malowanie itp. wypadną na weekend za tydzień - dzięki temu, że święto jest w sobotę, to będzie miał 2 dni wolne :)
na przyszły tydzień będę musiała umówić się z sąsiadem z działki (starszy Pan, złota rączka, stolarz) żeby przyjechał przerobić nam szafy :P bo Mariusz nie będzie miał czasu na taką zabawę... :/


najfajniejsze jest to, że przy tak małym pokoju i konieczności zmieszczenia tylu mebli itp. każdy cm jest na wagę złota!!! np. nasz 37 cal TV nie chce się zmieścić w regale - brakuje 3cm! ;P


ech - ale damy radę :) pocieszam się myślą, że są ludzie żyjący w gorszych warunkach ;P w jeszcze większej ciasnocie :)

Agusia, w Castoramie jest taniej niż w Praktikerze. Robię remont własnie i sprawdzałam to. Na 10 l farbie Dulux róznica jest około 10zł...

Na cały ten temat nic chyba nie napiszę... Bo wyjdzie, ze wredna jestem i tyle. Zastanawiam się tylko czy autorka wątku jest po ślubie kościelnym... Jeśli jest, to zdaje się, że przyrzekała podczas ślubu, że będzie miała potomstwo itd... I dlaczego do licha nie zabezpieczała się skoro nie chciała mieć dzieci??? Wiadomo, że NPR to dobry jest do zachodzenia w ciążę (mi w 2 cyklu się udało dzięki niemu). Brak słów...

ewwa nie jesteś wredna

ja jestem niemądra i nie powinnam była "podciągać" adoptowania dzieci do posiadania potomstwa

i za swoją głupotę muszę teraz zapłacić :(

smith , dowiadywałaś się, jaka jest procedura i jak wiele trzeba przejść, by adoptować dziecko? nie oszukujmy się, ale z waszą sytuacja materialna NIKT nie dałby wam dziecka, to raz, dwa, że adopcja ze wskazaniem to praktycznie nieosiągalna dla normalnych ludzi sprawa, a trzy : z takim podejściem, chcę adoptować, bo boje sie lekarzy to żaden psycholog się nei zgodzi by oddac wam pod opiekę dziecko !!!! bo dzieci tzreba kochać, pragnąć ich ze wszystkich sił i zrobić wszystko by móc je mieć i jeśli się nie udaje to jest się w stanie pokochac każde dziecko, a takie; sory; wygodnictwo to zwykły egoizm !! żaden psycholog nie wyraziłby zgody by ludziom z takimi przekonaniami jak wy oddać dziecko

załatw swoje sprawy i odpocznij, pomyśl, że daliście komuś nowe życie, dzięki temu, że się kochacie, będize na świecie istotka, która zawładnie waszym sercem od pierwszej chwili, nawet jeśli pojawi się wtedy gdy nie będzie wam to na rękę ... za za jakiś czas uznasz, że to dar od Boga, że zdecydował za ciebie

tokio masz racje

i to też mnie dołuje: dlaczego dochodzi na świecie do tego żeby tak samulubna, wygodna i myśląca TYLKO o swoich cierpieniach osoba miała zostac matką, a inna, która na to naprawde zasługuje - nie

dlaczego dzieci pojawiają się w takich rodzinach w których NAWET państwo nie pozwoliło by na adopcję ze względów materialnych (i innych)

i mimo że jestem samolubna i egoistyczna to naprawde zal mi mojego dziecka że będzie miało taką matkę, chociaż matka to chyba za duże słowo dla mnie :(((((((((((

matko smith , co ty wypisujesz ............normalnie masz zawsze masz takie czarne mysli czy tylko teraz ???????
ja Ci mowię zacznij się przestawiać na pracę w trybie " mamusia " bo nie potrzebnie stresujesz siebie i dziecko . Zobaczysz , będziesz dobrą mamą ,

no to widzę poprawę :P
żal ci tego dziecka, bo zasłużyło na lepszą matkę ? zobaczysz, zrobisz wszystko, by być jak najlepszą mamą, jestem tego pewna, po prostu musisz sie otrząsnąć z tego szoku :) głowa do góry i pogłaskaj brzuszek ode mnie :*

Smith zacznij wreszcie myśleć pozytywnie, i o sobie i o dziecku. zasługujesz na to, by być mamą, i na pewno będziesz bardzo dobrą mamą, jak tylko pozwolisz sobie przyzwyczaić się do tej myśli i przestaniesz się zadręczać.

a co do tego, że NAWET państwo nie dałoby takiej czy innej rodzinie prawa do adopcji, to akurat kiepski argument, bo o adopcję jest po prostu cholernie trudno i to nie jest tak, że tylko te rodziny, które dostają adoptowane dziecko, są odpowiednie do tego, by je w ogóle mieć.

trzymaj się, będzie dobrze, jeszcze będziesz przeszczęśliwa, tylko daj sobie czas i nie dołuj się tak :*

my planowalismy dziecko wyszlo nam szybciej niz myslelismy w momencie gdy obydwoje jestesmy bez pracy. po tym przeszlo mi przez glowe ze wlasnie wyrzucilam swoja kariere w bloto i co my zrobilismy. dzis dowiedzielismy sie ze stracilismy to dziecko i nie ma wiekszej tragedii niz to. nie pisze zeby cie straszyc tylko zeby dac ci pewna pperspektywe i zycze zeby wszystko bylo ok z toba i dzieckiem. powodzenia

sorry ale jak dla mnie durne to gadanie naprawde. Jak byś nie chciała dziecka tak mocno jak twierdzisz, to na pewno byś nie stosowała NPR. Nie przezkadzało by Ci nawet to ze 'starasz' sie być katoliczka.Przykro mi bardzo ale taki lęk przed ciążą jaki niby ty miałaś powoduje że kobiety zabezpieczają się wszystkimi możliwymi sposobami, a nie stosują NPR, które w powszechnym, potocznym rozumieniu jest dość zawodną metodą.Teraz trudno- chwila nieuwagi, uśpiona czujność i masz. Tylko po co teraz te wątki? Teraz to trzeba się ogarnąć i przestać się nad sobą użalać. Przykro mi

W pełi zgadzam się z poprzedniczką, kobieto weź się w garść! Jak nigdy nie chciałaś mieć dziecka tylko adoptować, to trzeba było sobie podwiązać jajowody i byś miała po problemie. W ogóle nie rozumiem takich kobiet jak Ty, które nie stosują nawet głupiej prezerwatywy i liczą na cud, że nigdy nie zajdą w ciąże, ha, genialne podejście. Skoro teraz tak rozpaczasz to świadczy to jedynie o Twojej nieodpowiedzialności, sama do tego doprowadziłaś, więc teraz nie ma już co rozpaczać, że będziesz musiała urodzić. I masz rację, jesteś straszną egoistką, więc może przemyśl oddanie po porodzie dziecka rodzinie, która od początku do końca będzie go pragnęła, zamiast ryczeć.

w pełni sie z toba zgadzam gabi :)

nie co robic z siebie teraz ofiary losu

chyba się trochę zagalopowałaś gabi-
"I masz rację, jesteś straszną egoistką, więc może przemyśl oddanie po porodzie dziecka rodzinie, która od początku do końca będzie go pragnęła, zamiast ryczeć."

a ja mysle ze gabi ma 100 % racji.

a ja myslę, ze żeby w ten sposób osądzać trzeba się trochę zastanowić.

a ja mysle ze zeby stosowac tylko NPR w momencie kiedy nie chce sie zajsc w ciążę to dopiero trzeba sie zastanowić :)

nie Tobie osądzać.zwłaszcza teraz.

skoro pojawił sie taki watek na forum to czego założycielka oczekuje? ze kazdy bedzie sie litowal i pisal, ojej jakas ty biedna....... trzeba bylo myslec wczesniej i stosowac jeszcze jakies zabezpieczenie.

kreska wystarczy wyciągnąć wnioski z tego co pisze na kobieta, że dziecko to najgorsza rzecz jaka mogła się jej przydarzyć i że zepsuje jej całe życie, bo sobie nie wypłynie z mężem w morze, że Bóg ją ukarał. W całej sytuacji po prostu żal mi tego maleństwa, a tak jak niektóre z Was nie będę się użalać nad matką, bo wie skąd się biorą dzieci. Takie jest moje zdanie i już.

Aleksanda ma rację, zakładając taki wątek i pisząc takie rzeczy trzeba było się liczyć z różnymi opiniami, nie tylko pozytywnymi

myślę, ze oczekuje wsparcia. towarzyszą jej duże emocje, byc może i skrajne.
na pewno nie oczekiwała od Ciebie, ze napiszesz jej by oddała dziecko.

kreska zastanawiać to się ona mogła jak nie stosowała żadnego logicznego zabezpieczenia. Ja rozumiem sytuacje jak zdarzy się wypadek, np. pęknie prezerwatywa, albo tabletki nie zadziałają za dobrze, spirala się przekręci. Wtedy mogę współczuć i pocieszać, ale nie w takiej sytuacji,

to Ci wspólczuję podejścia.


smith, dbaj o siebie !

Wiele bezdzietnych par stara się o dziecko i oni również popadają w stany depresyjne po usłyszeniu negatywnej diagnozy, albo po 10 latach starań. Jeśli kobieta, która nie chce mieć dziecka, a jest w ciąży i również jest bliska depresji, uważa że to nie dla niej, to ja naprawdę nie widzę nic obraźliwego w stwierdzeniu, że może je oddać. Nie uważam żebym kogoś obraziła

podejścia to powinnaś współczuć autorce.

Niektórzy ludzie potrzebują kopa żeby wziąć się w garśc, a nie użalania. Nie zaśmiecam już wątku. Tak czy inaczej życze powodzenia i co najważniejsze żeby dziecko dobrze się rozwijało.

a inni porzebuja wsparcia. takimi idiotycznymi komentarzami na pewno nie pomagacie, mam nadzieje poczulyscie lepiej dokopujac lezacej. dziewczyna sama zadecyduje co dalej zrobi, mysle ze po pierwsze jest katoliczka bo mysle gdyby nia nie byla to wchodzilo by jeszcze jedno rozwiazanie w gre - aborcja. po drugie - nie kazdy chce brac tabletki czy zakladac spirale.
smith powodzenia jakos sie to ulozy, wierz mi bedziesz myslala zupelnie inaczej, moze dlatego natura zaplanowala te 9 miesiecy zeby sie psychicznie nastawic.
pogadaj z kims, kto xie nie bedzie ocenial tylko wyslucha. lepiej te uczucia wyrzucic z siebie niz tlamsic. trzymaj sie

jest jeszcze prezerwatywa, globulki, środki plemnikobójcze itp.

Ja nikogo nie oceniam, dziwi mnie tylko fakt że skoro smith miała tak wielkiego stresa ze zajdzie w ciąże to nie zadbała w wystarczający sposób o to by w niej nie zajść. A teraz jest zdziwienie ze się w ta ciąże zaszło. Bez przesady...

*by w nią nie zajść

Kasiasta, przeczytaj uważniekilka pierwszych postów , smith zdaje sobie sprawę z tego, że niezabezpieczyła się wystarczająco, że juz teraz za późno itd, wiec raczej "zdziwienia" nie ma

proponuję odpuścić dziewczynie tę krytykę, po co ma stresować i tak już zdenerwowane maleństwo :(

no własnie o to mi chodzi, skoro wie że się nie zabezpieczyła wystarczająco to po co teraz ta cała scena? ale Chyba była świadoma czym może skończyć się seks... i że własnie w ciąże zaszła na swoje własne życzenie.

i że teraz tragedia, koniec świata, że wszystko najgorsze się jej teraz przytrafiii... no cóż.

A stresować to się i tak będzie cały czas niezależnie od tego czy taka baba jak ja będzie ją krytykowała czy nie.

Dziwie się podejściu do sprawy skoro ma się takie nastawienie.
Ale cóż. Nie zaśmiecam dalej wątku. Niech użala sie nad sobą dalej.

i mimo wszystko uważam ze dobrze się stało, bo pewnie nigdy nie zdecydowałaby się na dziecko. Może teraz to jest tragedia ale kiedyś pewnie spojrzy na to inaczej i będzie dziękowac bogu ze tak się stało.

w ostatnim zdaniu się z tobą zgadzam, wcześniej napisałam dokładnie to samo, wiem, że w końcu instynkt macierzyński zwycięży i będzie się cieszyła dzidziusiem