rozgrzeszenie

"rozwódka" nie jest cudzą żoną.

kundegunda

dla mnie jest w tym wymiarze, o którym pisałam - tak przynajmniej byłam uczona; dlatego rozwiązuję to w ten sposób, że unikamy sytuacji, by iść do komunii przy osobach, które wiedzą, ze mieszkamy ze sobą, lub też "uświadomić" ich, że nie żyjemy w grzechu

podobnie przecież jest w małżeństwach "z drugiej ręki", czyli z rozwodnikiem... są małżeństwa niesakramentalne, tkóre podejmują postanowienie wstrzemięźliwości - mają swoje grupy, swoich spowiedników, swoje msze św. - generalnie chodzi o to, by sąsiedzi nie byli zgorszeni, że tylko po cywilnym a do komunii latają, dlatego, jak jest możliwość, to msze poza swoją parafią (w Gda np. są przy dominikanach albo przy kościele św. Jakuba)

ale tu już zaczynamy roztrzasać "szczególne" okoliczności;) i się zapętlamy

ona25, ab- wg mnie samo mieszkanie ze sobą nie jest grzechem... bo niby dlaczego miało by być??? Raczej chodzi o współżycie przed ślubem, uznawane za cudzołóstwo. Oczywiście w przypadku pewnie 99% par mieszkanie ze sobą wiąże się z seksem. Natomiast jeśli Wy potraficie się od tego powstrzymać to ksiądz powinien Wam to "policzyć" na plus,bo niewiele par potrafi się na to zdobyć. Nie sztuka żyć w czystości mieszkając osobno. Takie jest przynajmniej moje zdanie...

Nie dostanie, zapomnij... Jest pięć warunków DOBREJ spowiedzi: 1 . Rachunek sumienia 2. Żal za grzechy 3. Mocne postanowienie poprawy 4. Szczera spowiedź 5. Zadość uczynienie Panu Bogu i Bliźniemu.
"Delikwent" żałuje, że obraził Boga, ale raczej nie ma mocnego postanowienia poprawy, bo dalej chce się spotykać. A jeśli mówi, że ma to nie jest szczery. No i zadośćczynić też raczej nie chce bo przede wszystkim w pierwszej kolejnosci powinien przestać się spotykać, zerwać z "nałogiem".
Na szczęście świadek ślubowania nie musi byc w stanie łaski uświęcającej. Ba... może byc nawet innowiercą, bo tylko zaświadcza, że Młodzi sobie ślubowali. Co innego z ojcem chrzestnym, który winien dawać świadectwo prawdziwej wiary i strzec chreśniaka przed jej utratą.
Pozdrowionka

i ten Twój swiadek tak powinien powiedziec księdzu... -''ze zaluje za to ze krzywdzi swoim zachowaniem Boga '' ................a sam dobrze wie ze spotykania z Tą Kobieta nie może żałowac bo ja kocha...załuje tylko tego że obraża Boga,.... powinien dostać rozgrzeszenie :))

...pamietam jak byłam nastoilatka i poszlam do spowiedzi... wyspowiadalam sie ze sypiam z chlopakiem i ksiadz nie chcial mi dac rozgrzeszenia bo nie zaluje tego ze uprawiam seks nie bedac w malzenstwie... powiedzialam ze zaluję ZE OBRAZAM BOGA SWOIMI CZYNAMI i postanowilam poprawe i dostalam rozgrzeszennie :) ...to ze nie udalo mi sie poprawic bo chlopaka kochalam to inna sprawa :P ... ale zalowalam za grzechy za to ze obrazam nimi Boga... tak interpretuję sakrament spowiedzi :))

Jeśli ślub jest konkordatowy to świadkowie nie muszą być wierzący, nie muszą przyjąć Komunii, co za tym idzie do spowiedzi też nie, trzeba sobie poczytać na temat konkordatu.

ona25
ja uznałabym to za grzech lekki - to właśnie ten grzech zgorszenia
ale jeśli masz wątpliwości, to najlepiej porozmawiaj/cie na spokojnie z księdzem

podam ci jeszcze inny przykład z "naszego podwórka" - chodził ksiądz "po kolędzie" no i widzi, że we dwoje w domu, no i niby nie mówimy, ze narzeczony tu mieszka, ale zapytał się, to mówimy, że tak
i że za parę miesiecy ślub
a by przerwać krępującą cisze, że akurat z nauk wróciliśmy (takich bardziej zaawansowanych u jezuitów w gdyni)
więc ksiadz, że fajnie, że dobre nauki i czy może z tej okazji podjęliśmy postanowienie o nie-współżyciu (podjęliśmy ze dwa miesiące wcześniej), no i że fajnie - ani słowa nie mówił nt. że razem mieszkamy, że to grzech i takie tam, a troszkę u nas posiedział i dłuzej gadaliśmy, więc miał okazję by zwrócić na to uwagę
tak samo ten ksiądz, który nas prowadzi nie zwracał na to szczególnie dużej uwagi

a co do wytrwania... teraz juz z górki;) najtrudniejsze były pierwsze tygodnie - teraz już mamy wypracowane granice; no i mamy dwa pokoje (choć czasem w jednym łóżku śpimy, ale zawsze jak jedno z nas ma za duże "ciśnienie", to nie ma problemu, idzie do drugiego pokoju - tak powiedzmy 90% nocy jest osobno, po co złego kusić;))
mój narzeczony długo wszystkim, którym się dało narzekał, czy wiedzą jak to trudno - skończyło się jak z tym tekstem skoczył do księdza na kolędzie, a on mu odpowiedział którko, że tak, wie jak to trudno... od tamtej chwili juz mi nie jęczy;)
Na początku traktował to jako wyzwanie ("co - ja nie dam rady?!") teraz widzi głębszy sens - że się lepiej poznajemy (serio), że nie tylko seks nas łączy... no i że noc poślubna to będzie wydarzenie:)

Jeszcze jedno ;)
Ale czy mieszkanie razem samo w sobie jest grzechem ??
Czy chodzi bardzoej o to, że inni wiedza że mieszkamy razem a przystępujemy do komunii??

" ab ', dzieki wielkie za wytłumaczenie, już mi sie troszkę rozjaśniólo i rzeczywiście najlepiej porozmawiać o tym z księdzem.
Pozdrawiam i zycze wytrwałości w postanowieniu ;)

ona25

Najlepiej poruszyć tę kwestię z księdzem - no i mieć "stałego" ksiedza (z przyczyn o których pisałam)

U nas ksiądz się zapytał, czy nie ma możliwości, byśmy osobno mieszkali. Jest, ale... z ekonomicznego punktu widzenia byloby to dla nas wycieńczające, by mój narzeczony się teraz wyprowadzał i wynajmował mieszkanie; rodziców on ma 100km od Gdańska; a ponieważ mieszkanie jest moje, to ja nie bardzo do rodziców swoich się wyprowadzać będę - i ksiądz uznał to za wystarczający powód do ciągnięcia tej sytuacji.

Wspólne mieszkanie może być uznane za grzech zgorszenia, sczególnie, jesli inni ludzie, którzy wiedzą, że mieszkacie razem, widzą również, że chodzicie do komunii. My na szczęście na klatce jesteśmy anonimowi - tzn nasi sąsiedzi nie wiedzą, czy jestesmy czy nie małżeństwem; rodzina mojego narzeczonego wie o tej kwestii (bo przy nich byliśmy u komunii, a on został ojcem chrzestym w ndz) i jeszcze dwie osoby wiedzą - generalnie nie rozpowiadamy tego poza sytuacjami właśnie takimi, ze ktoś moze uznać, że grzeszymy a chodzimy o komunii...

Ja się ze wspólnego mieszkania nie spowiadam, ksiądz wie o tym, ale właśnie pilnuję tej kwestii "zgorszenia"

"ab" poruszyłas temat, który i mnie dotyczy. Mieszkamy z narzeczinym od 1,5 roku razem. Byliśmy u spowiedźi, rozgrzeszenie dostaliśmy...i mam pytanie - czy jeśli nadal będziemy mieszkać razem,ale nie będziemy współżyć to tez jest grzech?? Bo już sama nie wiem...

Od października spowiadamy się u zaprzyjaźnionego księdza, ktory nas prowadzi.
Mieszkamy ze sobą, ale nie sypiamy - i ten ksiądz o tym wie.
Jednocześnie uprzedził nas, że spowiedź u innego księdza może zakończyć się brakiem rozgrzeszenia, ponieważ może on, nie znając naszej sytuacji, widząc nas pierwszy raz w życiu, po prostu uznać, ze ściemniamy, że ze sobą nie sypiamy, tylko po to by uzyskać rozgrzeszenie.
Tak jak ktoś napisał, ksiądz odpowiada przed swoim sumieniem i Bogiem, komu udziela rozgrzeszenia i jak ma wątpliwości, to udzielić go nie powienian

W kościele za kinem Krewetka w Gdańsku spowiadają bardzo fajni księża. Myślę, że po szczerej rozmowie nie będzie problemu z rozgrzeszeniem.
Jeśli oczywiście zależy Ci na tym, by wszyscy widzieli, że świadek idzie do Komunii.
Mnie by bardziej zależało na szczerości i nie stanowiłoby dla mnie problemu, żeby świadkowie nie przystępowali do Komunii. Jeśli ksiądz wyraziłby na to zgodę, to jestem jak najbardziej za:)

jonka6,

oczywiście miałam na myśli jedną spowiedź tuż przed ślubem :)

Ja chce dodać jeszcze jedna rzecz, kolezanka wyżej napisała ze kiedy żyjemy na kocią łape nie dostaniemy rozgrzeszenia i oczywiscie ma racje, ale w takiej sytuacji powinna byc tylko jedna spowiedz dzień przed ślubem, bo w koncu postanawia sie poprawe ktora nastąpi następnego dnia.

dyskusja powinna byc na temat tej rozwodki - w KK rozwody nie sa uznawane ale wystarczy otworzy Biblię, przeczytac w Nowym Testamencie ze JEST PRZYZWOLENIE do rozwodu - jesli druga osoba NAS zdradzila TJ cudzołożyła. wtedy i tylko wtedy rozwód jest możliwy. to wszystko jeśli chodzi o nauki zgodne z Pismem Św.

Kasiulkaa,

my mamy bardzo zaprzyjaźnionego księdza i właśnie ostatnio przy kawie pojawił się temat świadków i (choć sama byłam zdziwiona) ksiądz sam powiedział, że świadkowie absolutnie nie mają obowiązku przystępowania do komunii. Nasz ksiądz zawsze przed ślubem pyta, czy świadkowie mogę przyjąć komunię żeby nie było niezręcznych sytuacji.

Co do tematu rozgrzeszenia par mieszkających razem przed ślubem to wiem również od naszego księdza, że skoro idąc do spowiedzi nie mamy zamiaru zaprzestania mieszkania razem to absolutnie rozgrzeszenia nie dostaniemy. Nie wiem czy sobie zdajecie sprawę ale ksiądz poniekąd bierze odpowiedzialność za odpuszczenie nam grzechów i jeśli nie ma pewności, że zamierzamy się zmienić to nie może nas rozgrzeszyć. NIE OZNACZA to jednak, że nie można wziąć ślubu!!!!!!!!!! mieszkanie "na kocią łapę" uniemożliwia przyjmowanie sakramentów, ale jak decydujemy się na ślub i idziemy do spowiedzi to ksiądz zapewne z radością nam tego ślubu udzieli.

Jeśli chodzi ożycie z rozwódką to tak jak już ktoś napisał - jest to cudzołóstwo i rozgrzeszenia nie może być.

I jeszcze tylko powiem od siebie, że to bardzo dobrze, bo gdyby tak człowiek wszystko mógł to byśmy mieli drugą Sodomę i Gomorę a wszyscy wiemy co się wtedy stało...

Pozdrawiam Świątecznie!

ja również będąc świadkową nie przystępowałam do Komunii...i ksiądz się nawet tym nie interesował....moja świadkowa nawet nie ma bierzmowania i niech mi teraz ktoś powie może że mam świadkową zmienić...także porozmawiaj z Księdzem, bo nie powinien czegoś takiego narzucać :]

popieram i podpisuję się pod wypowiedzią