Pokoiki dla dzieci

no żebys sie wiper nie zdziwiła
moja szwagierka tez tak mówiła a mała Julka ma juz zaraz 2 latka a cały czas z rodzicami w pokoju

My mamy salon +sypialnia, maleństwo bedzie spało z nami w sypialni (w łożeczku), A potem jak bedzie miało ze 3 latka zrobimy mu z Naszej sypilani pokoik :)

ja mam tak samo, ale już teraz, od razu adoptujemy naszą sypialnię na pokoik dla małej, a my się przeniesiemy do salonu...trudno...
Planujemy tak, że w pokoju dziecka będzie stać kanapa, nie chciałabym wstając ciągle w nocy do małej na karmienie budzić mojego M., więc na jakiś czas się wyprowadzę chyba na tę kanapę - do czasu aż nadejdą noce przespane :)

Ja mam osobny pokój dla dziecka i na razie zamierzam tam wstawić łóżeczko. Zobaczymy jak to w praniu wyjdzie. Jeśli będę dreptać w nocy po kilka razy z sypialni do maleństwa, to zapewne łóżeczko przeniesiemy.

ja na szczęście mam dwa kroki z sypialni do pokoiku :) ale też się zastanawiam czy nie wstawić do pokoiku jakiejś leżanki żeby nie budzić w nocy mężusia

mój M. co prawda przez 2 pierwsze tygodnie będzie z nami w domu, będzie się edukował razem ze mną co i jak :) więc na początku spoko, ale potem jak wróci do pracy to niech sobie w nocy pośpi biedak

ja podziwiam te które mysla ze beda spały w innym pokoju niz dziecko

dlaczego?? przeciez dziecko nie może całe życie spać z rodzicami...im dłużej trzymasz w sypialni tym trudniej później przenieść dziecko do innego pokoju-znam takich rodziców którzy maja teraz problem bo dziecko już się przyzwyczaiło

moja mama zarówno mnie jak i mojego brata szybko przeniosła do osobnych pokojów

a ja znam odwrotne sytuacje
ja tam bede spała z moją dzidzia trak dlugo ja sie da ulatwia mi to posiadanie jednego pokoju

Ja postanowiłam na pierwsze 3-4 miesiace po porodzie przeprowadzić do moich rodziców do domu z ogrodem tam bedziemy mieli jeden pokój wiec bedziemy spać z maleństwem, jednak gdy przeprowadzimy sie do siebie to mam nadzieję że uda mi sie dzidzie już pozostawiać w swoim pokoju.

Miło słyszeć, że ktoś mnie podziwia za mój sposób myślenia;)
Napisałam, że nie wiem jak to będzie. Może małe będzie spać z nami w łóżku przez pierwsze tygodnie, może w swoim łóżeczku w naszej sypialni, a może w swoim pokoiku. Jeśli będzie przesypiać całe noce, to nie ma powodu abym była przy nim całą noc. I naprawdę nie przejmuję się tym czy będę swoim wstawaniem budzić męża, on jest tego świadomy, że będziemy mieć dziecko (wspólnie) i czekają nas nieprzespane noce.

he he tez je podziwiam :-))) mój syn ma 3 lata a jeszcze nie chce się wyprowadzić z naszego łózka czasem spi u siebie czasem ze mną (częściej ze mną oczywiscie !) ale on niestety nigdy nie chciał spac w swoim łózeczku na palcach rąk mogę policzyc te noce, które w nim przespał :-)))) . Prawdopodobnie latem oddamy mu pokój całkiem ale i tak zostawie w nim łozko szersze bo juz przestałam sie łudzić, że bedzię tak całkiem sam spał .............wiem jedno do 18-tki napewno mu to przejdzie hihihih
A miał takie piękne łózeczko, pościel, matka sie przed porodem tak przejmowała jak wy teraz żeby tak "piknie było " a on to wszystko poprostu olał i wolał spać" w kupie " hehehe. A tak naprawde to jest tak, ze najpierw ty śpisz z dzieckiem bo jest ci wygodniej - nie trzeba wstawac wciąż, czujesz jak oddycha i sama śpisz spokojniej , potem zaczyna się ząbkowanie więc maluch znów ląduje w waszym łóżku, potem mama idzie do pracy więc nocne wstawanie jest zupełanie nie na miejscu bo chcesz sie wyspać do pracy i oczywiście dziecko znów ląduje dla wygody we wspólnym łóżku.
Tak było u nas i powiem teraz z perspektywy czasu, nie ma co żałować że sie nie ma osobnego pokoju dla maluszka bo on i tak na niewiele sie przydaje :-)) na początku ale pokoik taki napewno sie przyda kiedy dziecko wejdzie w wiek przedszkolny a potem szkolny. A tak naprawdę to ja nie mam nic przeciwko spaniu z małym dzieckiem wiadomo, że ono potrzebuje tej bliskości ....tak to własnie jest.

Dokładnie a jak do tego dochodza jakies choroby to dziecko tez spi z rodzicami

pewnie u wiekszości zycie to zweryfikuje

no to jestem chyba jedyną przeciwniczką spania dziecka z rodzicami :)

nie jesteś jedyna;)
Ale okaże się w praniu jak to będzie.

Ja chciałabym aby dziecko spało w osobnym pokoiku.

Może tam być łóżko dla rodzica - takie na wszelki wypadek.
Ale nie brałabym tam dziecka.

wiper, ja tez mam nadzieje że nie będe spała z maleństwem bo rodzice chociaż noce powinni mieć dla siebie

popieram, jak już mała będzie w nocy spać, to wolałabym wtedy wtulić się w ramiona męża i pofikać sobie potem od czasu do czasu :)
ale faktycznie jak to będzie to się dopiero okaże :)

byłam ostatnio u znajomych, którzy maja 5 miesięczną córeczkę, która już od miesiąca urzęduję w swoim pokoiku :)

Spaliśmy z synkiem przez około 2 miesiące... Z początkiem roku śpi we własnym łóżeczku (moje postanowienie noworoczne), ale w tym samym pokoju co my. Dzięki temu, słyszę w nocy kiedy się budzi i woła jeść ;-) Jak będzie przesypiał całą noc, powędruje na noc do swojego pokoju.