Widok

nie radzę sobie - dużo krzyczę na dziecko

Rodzina i dziecko bez ogłoszeń Temat dostępny też na forum:
Nie radzę sobie ostatnio z wychowywaniem córki. Za miesiąc skończy 2 latka. Owszem jest żywym dzieckiem (nie mogę mieć za to pretensji do niej) ale jest też nieposłuszna. Jest małym złośliwcem. Nie radzę sobie z tym - dużo na nią krzyczę. Klapsa też dam :( (nic więcej - takich zapędów żeby bić po buzi czy gdzieś indziej to nie mam - za te klapsy mam okropne wyrzuty sumienia). Jesteśmy prawie same bo mąż ma taką pracę że go nie ma. Staram się małej tłumaczyć spokojnie, mówić łagodnie ale ona i tak mam wrażenie robi po złości. To w końcu nerwy mi puszczają :( Źle mi z tym ale nie wiec co robić żeby reagować inaczej - przecież nie mogę się na wszystko zgadzać bo ją rozpuszczę całkowicie.
popieram tę opinię 12 nie zgadzam się z tą opinią 5

Dzieci czasami są męczące więc rozumiem, że czasami możesz być zdenerwowana, tylko no jeżeli widzisz, że to nie daje efektów, to trzeba zmienić taktykę. Tez uważam, że pomoc specjalisty może pomóc, zerknij sobie na poradniki https://mamaimaluch.pl/jak-opanowac-zlosc-na-dziecko/ tam znajdziesz trochę porad. Może po prostu jesteś przemęczona i przydałoby Ci się trochę wolnego. Czasami dystans pomaga :)
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 2

Zawsze warto szukać porady, zarówno wśród literatury fachowej, jak i w książkach. W przypadkach, kiedy na prawdę jest źle i nie widzimy wyjścia z sytuacji, warto tez skorzystać z pomocy psychologa. Może pomóc nam zrozumieć przyczyny dziecięcych zachowań. Myślę, że to dobre rozwiązanie w takiej sytuacji.
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 0
Alez oczywiscie ksiazki o dzieciach warto czytac i dobre warunki materialne i zawodowe ulatwiaja nazwijmy to rodzicielstwo. ale przekonanie ze to wystarczy aby uniknac problemow zwiazanych z dziecmi jest bledne.

tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono . dopiero jak przezyjemy bunt dwulatka czy trzylatka poznamy granice wlasnej cierpliwosci.
popieram tę opinię 5 nie zgadzam się z tą opinią 0
opisujesz depresję poprodową, jednostkę chorobową, co to ma do matki, którą irytuje jej dwuletnie dziecko?!!

Z Twoich wypowiedzi mogę wywnioskować, że również depresja poporodowa jest wyznacznikiem, że matka nie jest dobrą matką, że nie dobrze się przygotwała na bycie nię.

Jeśli chodzi o pogardę chodzi mi o "ton" Twoich wypowiedzi.

Myślę, że dziewczyny próbują Ci powiedzieć, że życie weryfikuje niektóre sprawy i naprawdę nie da rady przygotować się w 100%.

Narodzenie dziecka i macierzyństwo to taka rewolucja w życiu, że nie wierzę, że ktoś będzie na to przygotowany i przewidzi wszysstkie problemy, przeciwności, które na niego czekają.
popieram tę opinię 3 nie zgadzam się z tą opinią 0
Przyglądam się tej bezsensownej dyskusji i racja leży po środku.
Oprócz doświadczenia liczy się wiedza np o metodach wychowawczych, psychologii dziecka itd.
Jaga dobrze robi czytając wcześniej i zdobywając informacje na temat dzieci i możliwych problemów.
Ale życie pokaże czy będzie potrafiła zastosować wyczytane rady w praktyce. Czy będzie w stanie opanować złość i gniew oraz racjonalnie i spokojnie ocenić sytuacje gdy dzieciak sprawi, że "wyjdzie z siebie i stanie obok".
Jednak i tak będzie w lepszym położeniu od tych szukających na gwałt porad dopiero w chwili wystąpienia problemu. Bo przynajmniej wiedzę mieć będzie, nawet jeśli częściową, ale zawsze coś.
popieram tę opinię 1 nie zgadzam się z tą opinią 3
"myślisz, że interesuje mnie co kto myśli nt mojego życia?"

Tak, przez cały wątek przedstawiasz je jako jedynie słuszne.

Mówisz, że chcesz dyskusji, ale

"bo chyba świadome dojrzałe osoby (mąż i żona), NAJPIERW takie rzeczy przetrawiają, omawiają, czytają, dowiadują się, planują...a potem stwierdzają, tak jesteśmy gotowi, wiemy z czym to się je. i nie, nie rzucajcie mi tu, że póki nie masz tego dzieciątka na ręku nie możesz wiedzieć. zalegacie na forum, czytacie o tym wszystkim, obserwujecie koleżanki, potraficie przed ciążą zrobić rozeznanie nt wózka czy fotelika, a kto z Was przygotował się wychowawczo do roli matki i ojca zanim został matką i ojcem?świadomie rozmawiał o tym jakie zmiany następują w małżeństwie i w życiu?o tym jak wychowywać dziecko, jakie zasady wprowadzić, jaki plan dnia przyjąć?"

ciężko z tym dyskutować bo DOŚWIADCZENIE mówi, że jedyne prawdziwe zdanie to "póki nie masz tego dzieciątka na ręku nie możesz wiedzieć".

Jak to czytam: "świadomie rozmawiał o tym jakie zmiany następują w małżeństwie i w życiu?o tym jak wychowywać dziecko, jakie zasady wprowadzić, jaki plan dnia przyjąć?" - i to ma być PRZED narodzinami i potem mam to zastosować.
Urocze to, ale buzia się śmieje na wspomnienie jak to się ma do życia. Ale to jest piękne. Wiele pięknych chwil przed Tobą, piękniejszych niż to zaplanowałaś.
popieram tę opinię 3 nie zgadzam się z tą opinią 0
zastanawia mnie tylko po co z nią dyskutujecie, pytanie raczej dotyczyło rad jak sobie z tym poradzić, a nie tego, czy jaga istnieje/ma rację/nie ma racji i to dziwna osoba. Z reguły dyskusja z osobami takiego rodzaju nie ma sensu, więc po co dawać się w nią wciągać?

jak byłoby miło by jakakolwiek dyskusja miała tutaj miejsce! z definicji - dyskusja = argumenty, nie "jaga jest głupia, bo uważa inaczej niż my"
popieram tę opinię 1 nie zgadzam się z tą opinią 3
A ja napiszę tylko tak: również przed ciążą i w jej trakcie miałam obraz sielankowego macierzyństwa, niekończącej się cierpliwości, słodkich obrazków. Zarzekałam się, ba! byłam PEWNA, że nie będę krzyczeć na moje dziecko, będę z nim rozmawiać, będę je kochać nad życie zaraz jak je zobaczę...

I co? Po porodzie płakłam, bo nie poczułam tego "obucha", nic mną nie wstrząsnęło itp. Wszyscy myśleli, że ryczę ze wzruszenia, a ja płakałam, bo nic nie czułam do mojego dziecka. Cierpiałam strasznie, nie mogłam się pozbierać. Nie życzę nikomu takich przeżyć...
Miłość przyszła z czasem. Moja córka ma 4 lata, nie wyobrażam sobie życia bez niej. Zdarza mi się na nią krzyknąć, zdenerwować się. Potrafię się do tego przyznać. Nie jestem robotem, mam swoje granice.
Zycie weryfikuje nasze poglądy, nie możemy powiedzieć, że jesteśmy czegoś pewni... Szczególnie w sytuacjach nowych, nie sprawdzonych...

opisujesz depresję poprodową, jednostkę chorobową, co to ma do matki, którą irytuje jej dwuletnie dziecko?!!

Jeszcze jedno chciałam powiedzieć - JAGO - możesz mieć swoje poglądy, wyrażać je - oczywiście - ale dlaczego z taką pogardą do innych ??

zacytuj fragment "pogardy dla innych" w moim wydaniu.

życzę Ci żeby Twoje zamierzenia się sprawdziły, żebyś była wspaniałą matką, pełną cierpliowści, spokoju.

dziękuję, zakładam, że tak będzie:)
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 3
czy ktoś po przeczytaniu wpisów jagi powiedziałby lub pomyślał "To jest szczęśliwy człowiek"?
Klimat jak w filmie "Żony ze Stepford" :-)

myślisz, że interesuje mnie co kto myśli nt mojego życia?

Jaga, czy Ty nigdy nie jesteś sfrustrowana, smutna, bezsilna, wykończona? Jak powiesz, że nie bo wszystko dobrze zaplanowałaś i robiłaś w odpowiednim czasie to nie mam więcej pytań :-]

jestem (dlaczego zakładasz, ze nie?!), ale takie uczucia w stosunku do własnego dziecka raczej nie powinny mieć racji bytu (w normalnym układzie oczywiście)

Ale jeżeli tak usilnie musisz przekonywać forumowe matki, że źle się przygotowały do życia i wszystko robią niewłaściwie, to zapewniam Cię że pomysły, potrzeby/żądania i nastroje dziecka są często trudniejsze do zdzierżenia niż "najgłupsza forumka"

nie wiem naprawdę, skąd Wy wymyślacie te swoje stwierdzenia? kogo ja przekonuję? może zacytuj, gdzie i kiedy przekonywałam kogokolwiek na tym forum?
co do "najgłupszej forumki" - jak jesteś tą"mądrą" komentarz odnajdziesz powyżej:)
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 3
Ja też mam 30 lat i dobrą pracę, pozycję zawodową, wykształcenie i odpowiednie warunki mieszkaniowe, ale nie muszę się tym chwalić.

a gdzie się chwalę?

Większym powodem do radości i dumy jest dwójka maluchów.

też tak uważam, a jeszcze jak są szczęśliwe i mają szczęśliwych rodziców to już w ogóle sielanka!:)
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 1
zastanawia mnie tylko po co z nią dyskutujecie, pytanie raczej dotyczyło rad jak sobie z tym poradzić, a nie tego, czy jaga istnieje/ma rację/nie ma racji i to dziwna osoba. Z reguły dyskusja z osobami takiego rodzaju nie ma sensu, więc po co dawać się w nią wciągać?
Jak tam mamo małego złośliwca?
popieram tę opinię 3 nie zgadzam się z tą opinią 0
A ja napiszę tylko tak: również przed ciążą i w jej trakcie miałam obraz sielankowego macierzyństwa, niekończącej się cierpliwości, słodkich obrazków. Zarzekałam się, ba! byłam PEWNA, że nie będę krzyczeć na moje dziecko, będę z nim rozmawiać, będę je kochać nad życie zaraz jak je zobaczę...

I co? Po porodzie płakłam, bo nie poczułam tego "obucha", nic mną nie wstrząsnęło itp. Wszyscy myśleli, że ryczę ze wzruszenia, a ja płakałam, bo nic nie czułam do mojego dziecka. Cierpiałam strasznie, nie mogłam się pozbierać. Nie życzę nikomu takich przeżyć...
Miłość przyszła z czasem. Moja córka ma 4 lata, nie wyobrażam sobie życia bez niej. Zdarza mi się na nią krzyknąć, zdenerwować się. Potrafię się do tego przyznać. Nie jestem robotem, mam swoje granice.
Zycie weryfikuje nasze poglądy, nie możemy powiedzieć, że jesteśmy czegoś pewni... Szczególnie w sytuacjach nowych, nie sprawdzonych...

Jeszcze jedno chciałam powiedzieć - JAGO - możesz mieć swoje poglądy, wyrażać je - oczywiście - ale dlaczego z taką pogardą do innych ??

życzę Ci żeby Twoje zamierzenia się sprawdziły, żebyś była wspaniałą matką, pełną cierpliowści, spokoju.
popieram tę opinię 5 nie zgadzam się z tą opinią 0
czy ktoś po przeczytaniu wpisów jagi powiedziałby lub pomyślał "To jest szczęśliwy człowiek"?
Klimat jak w filmie "Żony ze Stepford" :-)

Jaga, czy Ty nigdy nie jesteś sfrustrowana, smutna, bezsilna, wykończona? Jak powiesz, że nie bo wszystko dobrze zaplanowałaś i robiłaś w odpowiednim czasie to nie mam więcej pytań :-]

Ale jeżeli tak usilnie musisz przekonywać forumowe matki, że źle się przygotowały do życia i wszystko robią niewłaściwie, to zapewniam Cię że pomysły, potrzeby/żądania i nastroje dziecka są często trudniejsze do zdzierżenia niż "najgłupsza forumka" :p
popieram tę opinię 6 nie zgadzam się z tą opinią 0
jak ktoś czyta wybiórczo to tylko coś takiego widzi ... plus jeśli się weźmie się jeszcze pod uwagę że o prostu kobiety od czasu do czasu lubią po prostu ponarzekać w swoim towarzystwie ....

Ja też mam 30 lat i dobrą pracę, pozycję zawodową, wykształcenie i odpowiednie warunki mieszkaniowe, ale nie muszę się tym chwalić. Większym powodem do radości i dumy jest dwójka maluchów.
popieram tę opinię 9 nie zgadzam się z tą opinią 0
zkoda ci mnie? a niby czemu? mam zaj....iste zycie, moze nie tak idealne jak twoje ale ja ciesze sie z tego co mam i kim jestem.
cóż jaga, żyjesz w innym świecie więc życzę ci dużo szczęścia a przede wszystkim trzezwego spojrzenia na życie.pa

ideały nie istnieją, z definicji, ale można do nich oczywiście wytrwale dążyć:)
co do tego Waszego szczęścia, czytając to forum, niestety nasuwa się obraz sfrustrowanych kobiet, więc polemizowałabym.
Szczęścia życzę zatem i Tobie, a na życie patrzę wyjątkowo trzeźwo.
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 7
Jaga to ty naprawdę istniejesz ?!A ja myśłałam ,że to tylko mój koszmar,że pod Jagą ukrywa się jakiś sfrustrowany facet ,który nie potrafi nawiązać poprawnych relacji z kobietami.
popieram tę opinię 8 nie zgadzam się z tą opinią 1
jaga czuje, wiem to ze dzieci miec nie bedziesz i dzieki Bogu. Mozesz mnie zjesc za to co napisalam i tak, nie mam zadnych argumentow na to, po prostu to wiem, dlatego problem wychowania dzieci pozostanie tylko w twojej glowie

niestety zasmucę Cię, zarówno Twoje przeczucia i wiedza na temat mojego macierzyństwa nie ma pokrycia w rzeczywistości:) swoją drogą, cóż za infantylny prostolinijny wpis!
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 6
Przecież ta "jaga"to jakaś podpucha i prowokacja,od razu widać.Żadna inteligentna,empatyczna kobieta nie napisze takich bzdur o innych kobietach,zwłaszcza o kobietach w ciąży.No chyba,że licealistka z głową w chmurach:)Myślę,że to jakiś happening lub ktoś zbiera dane do pracy naukowej.Jej wypowiedzi w ogóle nie mają cech prawdopodobieństwa.Która kobieta z krwi i kości,z pewnym bagażem doświadczeń gadałaby takie bzdety i to jeszcze na forum dla matek.

cóż, skoro moje istnienie jest aż tak nieprawdopodobne, to chyba tylko pozostaje mi się cieszyć, przynajmniej nie zlewam się z tłumem:)tak więc, dziękuję za komplement.

Żadna inteligentna,empatyczna kobieta nie napisze takich bzdur o innych kobietach,zwłaszcza o kobietach w ciąży.

tak, kobieta w ciąży to w końcu coś tak niesamowitego, 8 cud świata, przepraszam, ale nie rozumiem tego porównania. Tak jak nie rozumiem bezpodstawnych zwolnień L4 i traktowania ciąży jako kupon przetargowy do wielu rzeczy.Ale zdaje sobie sprawę, ze dla niektórych kobiet rola matki jest jedyną rolą jaką w życiu spełniają, więc na każdym kroku będą podkreślać to swoje życiowe osiągnięcie. Ja do tych kobiet nie należę, i zapewniam, że jest nas więcej:)
popieram tę opinię 0 nie zgadzam się z tą opinią 6
Takie kobiety istnieją , i są po prostu zawistne .
popieram tę opinię 7 nie zgadzam się z tą opinią 0
Nie matka,
popieram tę opinię 4 nie zgadzam się z tą opinią 0

Inne tematy z forum Rodzina i dziecko

dom czy mieszkanie??? (436 odpowiedzi)

zaczynam juz myslec o własnych czterech katach ale ceny mieszkań jak i budowy domu mnie...

do góry