A może ktoś chce kupić hawańczyki???

Ja bym nie katowała zwierzaczka dorastającym dzieckiem:)- z całym szacunem dla dzieci.
Ale dziecko często- gęsto myli zywą istotę z zabawką.

Dziecko musi chyba troszkę dorosnąć na zwierzaka.To, że psinka ładna, kudłata, fajna do potarmoszenia i super wygląda na rodzinnych fotografiach, to nie wszystko.
Czas na zwierzaka jest zawsze, dlatego też jestem zdania, że nie uszczęsliwiajmy obu stron na siłe;)

kazde ma inne zdanie o psach takze nie bede o tym dyskutowac :)) bo to bez sensu

pewnie ja bym chciala pieska tzn bardziej synek ale jak pomysle ze wychodzic rano wieczor w zimowa pore to wole rybke bo ja jestem zmarzlakiem ale kazdy ma swoje zdanie wobor pieska musi byc przemyslany kzde za i przeciw bo piesek ma tez uczucia i nie znosi porzucenia ostatnio widzialam biegnacego jamnika po ulicy za autami rzal mi sie go zrobilo bo pewnie zle to sie skonczylo

Hehe, własnie to wychodzenie też zawsze zniechęcało mnie i męża;). Ale tak się złożyło, że mamy pieska (niby na tymczasie, ale jak nie znajdzie domu stałego, to u nas zostanie) i jakoś sobie radzimy, choć czasem się przekomarzamy, kogo teraz kolej na wyjście, chyba grafik muszę założyć:P (żart;)).

A tak poza tym, to święte słowa, Paulino, zwierzaki też czują, dlatego decyzja o przygarnięciu zwierzaczka powinna być bardzo dobrze przemyślana i dojrzała, bo to decyzja na jakieś 20 lat, tyle mogą żyć koty i psy domowe. Także jest to decyzja na spory kawał naszego życia.

No dobra, chyba trochę zboczyłyśmy z tematu;). hawańczyki bardzo ładne, mam nadzieję, że wszystkie znajdą dobre i kochające domy.

My, jak już się wyprowadzimy z mieszkania do domu, to będziemy mieli nowofundlanda :) Kocham te psy.
Mamą mojego szczeniaczka będzie Jawa, ta oto piękność z hodowli pod Rzeszowem, miałam przyjemność sama robić niektóre z tych fotek i bawić się z nią mając jeszcze synka w brzuszku :)

Bizu, jakie cudaki :)
ale ta sierść:(....pewnie pełno jej wszędzie;/

Ale jakie mordy śliczniaste!!!!!!!

Rzeczywiście piękne:). I rzeczywiście nei bardzo nadają się do trzymania w bloku;).

jak bylam mala to na mnie kiedys ten pies naskoczyl polozyl sobie łapy na moich barkach i mnie zaczal lizac, a ja stalam jak słup:))

ogolnie troche sie slinia te psy..

No niestety..
I sierści dużo i śliny jeszcze więcej :)
Ale są cudne, kocham je sercem całym :) No i wspaniałe dla dzieci.
Co do mieszkania, to nei do końca tak jest, bo to psy, który jeśli miałyby 100metrów kwadratowych i w jednym metrze siedziałby człowiek, to one wolałyby gnieździć się razem z tym człowiekiem. Oczywiście podstawą są spacery, no i najlepiej aby nei wchodziły zbyt często po schodach, bo z racji swoich gabarytów (nawet 80kg) to genetycznie są podatne na dysplazję bioder niestety. Ale są cudne i bardzo łagodne :)

100m kw to już coś;). Ja patrzę z perspektywy swoich 30m;).

Ja też :) Stówę to póki co mam z tarasem ;)) hehe

Brawo Wercia!

Miałam takiego podobnego pieska z tym, że rasy Bishon frise :) Niestety cieszyliśmy się nim tylko 3 tyg zdechł na nosówkę :( To bardzo delikatne psy i jakoś nie widzę ich w domu z małymi dziećmi.

piesio cudny ale duzo je i specjalna diete musi mniec mam znajoma ktora ma tego psiaka to taki pieszczoch rozkoszny duzy mieeki eh ale taki pies to nie lada wyzwanie

Czy to legalna hodowla?

na 2 gie fotce wyglądają jak niedźwiadki :)
cudne!

ups.miało być na ostatniej fotce oczywiście :)
za dużo wina ;)

A co to znaczy legalna?
Jeśli pytanie odnosi się do tego czy zapisana do związku kynologicznego i czy pieski są z rodowodem, to TAK.

ze stronki wynika, że to legalna hodowla, przynajmniej mają napisane FCI ;) choć trzeba by sięgnąć do strony Gdańskiego ZK ;)
To yorki są nielegalne, tam się zainteresuj Ponury, do tego mają kopiowane ogonki, co od paru lat jest zabronione.

A ja posiadaczka cudnego labradora nigdy przenigdy nie kupiłabym szczeniaka przy dziecku! nigdy! reklamy velvetu zrobiły tym psom straszną krzywdę, bo pokazują puchate kulki. A puchata kulka ma ząbki, bardzo ostre ząbki i waży na dzień dobry 10 kg, potem nawet ponad 40. Dorasta mentalnie ok 3 roku życia, wcześniej jest totalnym świrem i trzeba poświęcić na prawdę dużo czasu, żeby mieć spokojnego WYBIEGANEGO I WYBAWIONEGO labka, który nie zrobi krzywdy dziecku swoim entuzjazmem i miłością. Mój mąż nie raz miał rozbitą w zabawie wargę, drapniętą twarz, czy wielkie krwawiące dziury na rękach. Ja miałam tylko dziury ;) jestem ostrożniejsza i nie pozwalałam sobie na pewne zabawy.
Labradory są wulkanami energii i miłości. Ja znam ich sporo, są to głównie psy ratownicze, którym właściciele poświęcają dużo pracy i czasu. Nawet patrząc na te WYCHOWANE psy, bałabym się postawić dziecko obok. Labrador może zrobić krzywdę niechcący, jest bardzo silny i jak dostaje radosnej szajby (mój ostatnio jest spokojniejszy, i dostaje raz na 2 dni) to nie ma zmiłuj i tratuje wszystko na swojej drodze...
Co do cierpliwości labradorów, to jest on "cierpliwy" tylko dlatego, że ma bardzo obniżony próg bólu. Ile to razy na manewrach ratowniczych nasze laby zraniły się w łapę. Były szyte na żywca przez lekarza z grupy i nawet nie drgnęły... A nie wiem jak można pozwalać dziecku na wkładanie palców do oczu i ciągnięcie za uszy! Przecież pies to istota, która czuje! To nie zabawka!

Co do opinii nt terrierów to trochę się zgodzę. To są bardzo temperamentne psy i trzeba je trzymać twardą ręką. Terriery muszą być takie, bo to są psy często na grubego zwierza. Jeśli ktoś źle wychowa teriera, to nic dziwnego, że potem taki gryzie ;)

Hawańczyków nie znam... ale z tego co się orientuję są to psiaki kanapowe i raczej nie wyróżniają się wielkim temperamentem. No i na pewno nie zrobią krzywdy swoją masą ;)

Kolega ma nowofunlanda, pies jest potwornie zazdrosny o jego dziecko. Jak kolega wraca do domu i synek biegnie się z nim przywitać, to pies go spycha na ścianę, żeby być pierwszym ;)
Więc to też zależy od psa ;)

Co do psów i dzieci: ja kupiłam psa, a potem miałam dziecko i powiem, że KOLEJNOŚĆ BYŁA ZŁA :( bo pies trochę niedopieszczony był przez długi czas z powodu braku czasu...